Academic Administration for Developing Students into Innovators in the Digital Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article presents guidelines for academic administration in educational institutions to develop students into innovators in the digital era through an analysis and synthesis of concepts, theories, and research from both Thai and international scholars. The study finds that academic administration for developing students into innovators in the digital era consists of seven key components: 1) curriculum development and learning management, 2) student competency and skills development, 3) technology utilization and learning environment development, 4) assessment and evaluation, 5) teacher development and supervision, 6) collaboration and research development, and 7) organizational management. The essential characteristics of innovators comprise four dimensions: thinking dimension, personal traits, practical skills, and visionary aspect. This article aims to provide guidelines to help educational administrators effectively plan and implement academic administration to develop students with innovation capabilities and readiness to handle rapid challenges and changes in the 21st century.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กระทรวงศึกษาธิการ.
ขนิษฐา ม่วงศรีจันทร์. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาคุณลักษณะความเป็นนวัตกรของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จิติมา วรรณศรี. (2563). องค์ประกอบของนวัตกรที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรมในสถานศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 8(1), 45-58.
ณัฐนันท์ ลังการัตน์. (2567). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการบนแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตและความสามารถของนักเรียนด้อยโอกาสในโรงเรียนเทศบาลวัดศรีดอนชัย จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณิชากร ศรีเพชรดี. (2562). ทักษะและคุณลักษณะของนวัตกรในศตวรรษที่ 21 รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิติ นาชิต. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่การเป็นนวัตกรด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นิโรจน์ ทองรักษ์จันทร์, นิรันดร์ จุลสัป, และจรัส อติวิทัยพร. (2566). ปัจจัยและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในยุคดิจิทัลในพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคใต้ของประเทศไทย. วารสารบริหารการศึกษา, 19 (2), 45-59.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารสถานศึกษาแบบบูรณาการ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พัชรพร อยู่ยืน. (2561). พฤติกรรมและคุณลักษณะของนวัตกรในองค์กรนวัตกรรม. วารสารบริหารการศึกษา, 14(2), 33-45.
เพชรสุภัค กิจสกุล, สมชาย สารสุขและนฤมล ศรีกาญจนา. (2567). การพัฒนานวัตกรรมการบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 18 (1), 88-102.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และนักรบ หมี้แสน. (2560). ความเป็นผู้นำทางการศึกษา. วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รุ่ง แก้วแดง. (2564). การบริหารงานวิชาการในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศศิธร คำปาน. (2565). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สันติ บุญภิรมย์. (2552). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. บุ๊คพอยท์.
สายสิริ สายยศ. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่การเป็นนวัตกรด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. วิทยาลัยอาชีวศึกษาสุรินทร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2566-2570. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2553). ความหมายของนวัตกรรมและนวัตกร. สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2563). สมรรถนะของนวัตกรในยุคดิจิทัล. วารสารการวิจัยทางการศึกษา, 10(2), 25-40.
สุภัทรา พงษ์ศรี. (2563). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
British Council. (2021). Transforming education: Digital learning and new technologies. British Council.
Couros, G. (2014). The innovator's mindset: Empower learning, unleash talent, and lead a culture of creativity. Dave Burgess Consulting.
Dyer, J., Gregersen, H., & Christensen, C. M. (2011). The innovator's DNA: Mastering the five skills of disruptive innovators. Harvard Business Review Press.
Gordon, D. (2018). Design thinking for school leaders: Five roles and mindsets that ignite positive change. ASCD.
Hero, L., Lindfors, E., & Tynjälä, P. (2017). Competence-based education and the innovator's competencies: A framework for schools. Journal of Education and Learning, 6(3), 78-89.
Horth, D. (2014). Innovation leadership: How to use innovation to lead effectively, work collaboratively, and drive results. Center for Creative Leadership.
Newquist, C. (2015). 7 traits of successful innovators. OECD. (2011). Skills for innovation and research. OECD Publishing.
OECD. (2023). Future of education and skills 2030. OECD Publishing.
Porcini, M. (2015). 8 qualities of the innovator and entrepreneur.
UNESCO. (2023). Digital competencies for teachers: Framework and implementation recommendations. UNESCO Publishing.
Wagner, T. (2012). Creating innovators: The making of young people who will change the world. Scribner.
