The Development of Teachers’ Competencies in Developing and Utilizing Technological Innovative Media for Instructional Management at Kapong School Phangnga Primary Educational Service Area Office
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is 1) investigate the current conditions and needs for developing and utilizing innovative educational technology media among teachers at Kapong School, 2) develop teachers’ competencies in creating and using innovative technology media for instructional purposes, and 3) assess teachers’ satisfaction with the competency development process. The target group comprised six purposively selected teachers. The study employed action research methodology based on the framework of Kemmis and McTaggart. Research instruments included questionnaires, pre- and post-tests, media evaluation forms, and supervision observation forms. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis. The findings revealed that: 1) the current use of innovative technology media by teachers was at a moderate level ( = 2.95), while the need for development was at a high level ( = 3.80), particularly in the learning activity stage, which showed the highest mean score ( = 4.69) 2) teachers’ competencies in using innovative technology media significantly improved, with mean scores rising from 16.17 before the training to 32.33 after the training, at the .05 significance level. The media developed by teachers were evaluated as being of the highest quality ( = 4.60), especially in terms of content alignment with the curriculum and learning standards ( = 4.67); and 3) teacher satisfaction with the overall competency development process was at the highest level ( =4.65), with the highest satisfaction in the training outcomes ( = 4.70), followed by satisfaction with the trainers, instructional materials, and content.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กฤษฎิ์ณิชา พุทจิระ. (2564). การพัฒนารูปแบบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนวัดจันทาราม (ตั้งตรงจิตร 5) เน้นสมรรถนะประจำสายงานของครูประจำชั้น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
จิราภรณ์ พันธ์ทอง. (2566). การใช้สื่อนวัตกรรมเทคโนโลยีที่ผ่านกระบวนการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของครูประถมศึกษา. วารสารวิจัยการศึกษา, 28(3), 101–118.
ชนานัญ สุดโต. (2566). องค์ประกอบของสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษา นอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารร้อยแก่นสารสนเทศ, 8(5), 633–644.
ธีระพงษ์ แก้วฝ่าย. (2563). การพัฒนาศักยภาพครูด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดกิจกรรมการ
เรียนรู้. วารสารเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา, 12(2), 55–70.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
นเรศ ปู่บุตรชา.(2561). รูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของสมรรถนะครูที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร สกลนคร.
พงศกร สุดวงรัตน์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเรียนการสอนของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูในศตวรรษที่ 21 ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 6. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รังสิญา ช่อผูก. (2567). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการใช้ ICT เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการเทคโนโลยีและการสื่อสารเพื่อการศึกษา, 15(1), 88–102.
รัตนาวดี เที่ยงตรง. (2564). ความต้องการใช้เทคโนโลยีของครูประถมศึกษาในจังหวัดพังงา. วารสารบริหารการศึกษา, 29(1), 67–79.
โรงเรียนกะปง. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ปีการศึกษา 2567. โรงเรียนกะปง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพังงา.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 90 ก (หน้า 13–22).
สมบูรณ์ ธรรมลังกา.(2561). การพัฒนาสมรรถนะครูมืออาชีพในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาสำนักงาน ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ นครปฐม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). จุดเน้นการดำเนินงาน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567–2568. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566–2570. สำนักงานสภาพัฒน์.
สุเทพ ภูวนัตถ์เมธาและคณะ. (2567). สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 2486–2498.
อินทิรา ชูศรีทอง. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 11.วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Behnam Nia, N., & Hayati, M. (2025). Technology-enhanced learning and teacher engagement in rural classrooms: A post-training follow-up. Journal of Educational Innovation, 17(2), 45–59.
Donath, S. M., Smith, R., & Jalal, N. (2023). Interactive digital media and learner outcomes: Longitudinal evidence from primary classrooms. International Journal of Educational Technology, 39(1), 27–46.
Kemmis, S & McTaggart, R. (1988). The Action Research Planer (3rd ed). Victoria: Deakin University.
LEARN Corporation. (2568). 5 แพลตฟอร์มออนไลน์เพื่อการเรียนรู้ ที่ได้รับความนิยมในปี 2023. https://www.learn.co.th/articles/5-platform-learn-online/
Nessipbayeva, O. (2012). The competencies of the modern teacher. In Part 2: Pre-Service and In-Service Teacher Training (pp. 148–154). ProQuest LLC. [ED567059]