ศึกษาความเชื่อเรื่องบาปในพระพุทธศาสนาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยพื้นฐานทางพระพุทธศาสนาที่ส่งผลต่อระดับความเชื่อเรื่องบาปในพระพุทธศาสนาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นำเสนอข้อมูลในรูปของตารางประกอบการบรรยาย ผลการศึกษาวิจัย พบว่า ด้านพฤติกรรมทางพระพุทธศาสนาในครอบครัว  มีระดับการปฏิบัติเป็นบางครั้ง ค่าเฉลี่ย 2.82 อาทิเช่น ผู้ปกครองได้สอนท่านให้เว้นจากการละเมิดศีล 5 เพราะการละเมิดศีล 5 เป็นเหตุแห่งการทำบาป ด้านการอบรมเลี้ยงดู พบว่า มีระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับเป็นบางครั้ง ค่าเฉลี่ย 3.43 อาทิเช่น ผู้ปกครองจะดุด่าและลงโทษทันทีที่ท่านทำผิด โดยที่นักเรียนไม่มีโอกาสที่จะอธิบายถึงความผิดนั้น ด้านพฤติกรรมทางพระพุทธศาสนาในโรงเรียน พบว่า มีระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับเป็นบางครั้ง ค่าเฉลี่ย 3.48 ด้านกายกรรม พบว่า อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัยมีค่าเฉลี่ย 4.34 เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัยทุกรายการ ด้านวจีกรรม พบว่า อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัย ค่าเฉลี่ย 4.13 เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัยทุกรายการ ด้านมโนกรรม พบว่า อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัย ค่าเฉลี่ย 4.26 เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ อยู่ในระดับเชื่อแต่ยังมีข้อสงสัยทุกรายการ สรุปโดยภาพรวมพบว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคมมีความเชื่อเรื่องบาปในพระพุทธศาสนาอยู่ในระดับปานกลาง