พฤติกรรมการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองของผู้บริโภคสื่อสังคมออนไลน์ ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

Main Article Content

ปฏิพัทธ์ เพชรศรี
ไชยวัฒน์ เผือกคง

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองจากสื่อสังคมออนไลน์ของประชาชน 2) เปรียบเทียบพฤติกรรมการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองจากสื่อสังคมออนไลน์ของประชาชน และ3) นำเสนอแนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของประชาชนธานี วิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธีโดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามกับประชาชนจำนวน 400 คนผสมด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) โดยใช้วิธีเจาะจงจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 6 คน สำหรับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว โดยกำหนดนัยสำคัญที่ .05


      ผลการวิจัยพบว่า 1) เพศ อายุ วุฒิการศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือน สื่อสังคมออนไลน์ที่ใช้ในการรับรู้ข่าวสารทางการเมือง จำนวนชั่วโมงที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์ต่อวัน
มีผลต่อพฤติกรรมการรับรู้ข่าวสารทางการเมือง 2) มีพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ พฤติกรรมการรับรู้และใช้ประโยชน์จากข่าวสารการเมือง พฤติกรรมการวิเคราะห์และประเมินข่าวสารจากสื่อสังคมออนไลน์ และทัศนคติต่อการรับรู้ข่าวสารการเมืองจากสื่อสังคมออนไลน์ ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี มี 4 แนวทางพัฒนา ดังนี้ 1) พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ 2) พฤติกรรมการรับรู้ และประโยชน์จากข่าวสารการเมือง 3) พฤติกรรมการวิเคราะห์ และประเมินข่าวสารจากสื่อสังคมออนไลน์ 4) ทัศนคติต่อการรับรู้ข่าวสารการเมืองจากสื่อสังคมออนไลน์ ซึ่งแนวทางพัฒนาทั้ง 4 จะทำงานร่วมกันเพื่อเป็นแนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในรูปแบบ SRAA MODEL

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพชรศรี ป., & เผือกคง ไ. (2022). พฤติกรรมการรับรู้ข่าวสารทางการเมืองของผู้บริโภคสื่อสังคมออนไลน์ ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 6(2), 174–188. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/262120
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กายกาญจน์ เสนแก้ว. (2558). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ของ Gen-X

ในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตาม

หลักสูตรบริหารธุรกิจ มหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

รายงานสถานการณ์แรงงานจังหวัดสุราษฎร์ธานีรองรับประชาคมอาเซียน (AC) ไตรมาส 2.

(2557). ข้อมูลทั่วไปและสภาพเศรษฐกิจจังหวัดสุราษฎร์ธานี.

ค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2565. จาก www.oncb.go.th/ONCB_OR8/PublishingImages/Pages/StandartData/

ข้อมูลพื้นฐานจังหวัดสุราษฎร์ธานี.pdf

เนตรภัทร อ่วมเครือ และ วัลลภ รัฐฉัตรานนท์. (2562). ทัศนคติทางการเมืองแบบ

ประชาธิปไตยของประชาชนในตาบลบ้านกุ่ม อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี.

วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เบญจวรรณ คุณวิโรจน์ลักษณ์ , ศุภกิจ อิศดิศัย และ อานนท์ ทับเที่ยง. (2563). ปัจจัย

ที่ช่วยลดการแพร่กระจายข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์. บทความวิจัย

วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ : มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.

บุรฉัตร จันทร์แดง และคณะ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม.

วารสารวิชาการธรรมทรรศน์: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ปวันรัตน์ ตรีพจนา และคณะ. (2563). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีต่อความ

พึงพอใจของลูกค้าตลาดนัดเซฟวัน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารศิลปะ

ศาสตร์และวิทยาการจัดการ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.

ประวีณา พลเขตต์ และเจษฎา ศาลาทอง. (2561). การรับรู้และการรู้เท่าทันสื่อของ

ผู้ชมรายการชัวร์ก่อนแชร์. วารสารการสื่อสารและการจัดการ

: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์.

ปรมะ สตะเวทิน. (2546). หลักนิเทศศาสตร์: กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพ

พิมพ์.อภิไทย สอนทอง และคณะ. (2560). ทัศนคติทางการเมืองของ

ประชาชน:ศึกษากรณีจังหวัดเพชรบูรณ์. การประชุมวิชาการระดับนานาชาติ

: มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์

อดิศร ศักดิ์สูง. (2559). พลวัตสังคมโลกและสังคมไทย. สงขลา : นำศิลป์โฆษณา จำกัด