การศึกษาการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่เน้นสิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่เน้นสิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้ของผู้เรียนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่เน้นสิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้
แบบสังเกตชั้นเรียน แบบสัมภาษณ์การจัดการเรียนรู้ในชั้นเรียน แผนการจัดการเรียนรู้ และอนุทิน โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ จำนวน 27คน ได้มาจาการเลือกแบบเจาะจง นำข้อมูลได้จากแบบสอบถามมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และนำข้อมูลจากการสัมภาษณ์ การสังเกตชั้นเรียนและอนุทินมาวิเคราะห์แบบเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ในชั้นเรียนส่วนใหญ่ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์มีการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ การเรียนรู้ที่จะแสดงความคิดเห็นในชั้นเรียน และการฝึกที่จะเรียนรู้อยู่เสมอ การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นร่วมกับเพื่อนนักเรียนในชั้นเรียนในระดับที่พบได้บ่อยครั้ง ส่วนด้านการเรียนรู้ภายนอกห้องเรียนพบได้บางครั้ง 2) นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูวิทยาศาสตร์ตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่เน้นสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ และมีการบูรณาการการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์และคำนึกถึงบริบทของผู้เรียนตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่เน้นสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ครุปกรณ์ ละเอียดอ่อน. อรุณรัศมี แสงศิลา. และ เทพพร โลมารักษ์. (2564). “กระบวนการเรียนรู้ตามแนวทฤษฏีคอนสตรัคตวิวิสต์เพื่อสร้างองค์ความรู้การใช้ประโยชน์ จากวัสดุในท้องถิ่น เป็นวัสดุเพาะเห็ดและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของ นักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์”. ว.มทรส. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 6(1), 125-135.
โชคชัย ยืนยง. (2552). “กระบวนทัศน์เชิงตีความ (Interpretive paradigm): อีกกระบวนทัศน์หนึ่งสำหรับการวิจัย ทางวิทยาศาสตร์ศึกษา”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 32 (3), 14 -22.
รัชดา ปุญญา. (2564). การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ โดยการจัดการเรียนรู้แบบเปิด ตามแนวคอนเน็คติวิสต์ซึม สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีท่ี 5/1 โรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย. ครุศาสตรมหาบัณฑิต (คอมพิวเตอร์ศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Aldridge, J.M., Fraser, B.J., Taylor, P.C., and Chen, C.C. (2000). “Constructivist learning environments in a cross-national study in Taiwan and Australia”. International Journal of Science Education. 22, 37-55.
Baviskar, S. N., Hartle R. T. & Whitney T. 2009. “Essential Criteria to Characterize Constructivist Teaching: Derived from a review of the literature and applied to five constructivist-teaching method articles”. International Journal of Science Education. 31(4), 541-550.
Faikhamta. C. Richard K. Coll and Roadrangka V. 2009. “The development of Thai pre-service chemistry teachers’ pedagogical content knowledge: From a methods course to field experience”. Journal of Science and Mathematics Education in Southeast Asia. 32, 18-35.
Office of the National Education Commission. (2002). Report on the monitoring and evaluation of education reform in the three-year anniversary of the announcement of the National Education Act of 1999, Section 4 the way of the education. Bangkok: the ministry of education. 26-51.
Taylor, P. C., and Fraser, B. J. (1991). Development of an Instrument for Assessing Constructivist Learning Environments. The annual meeting of the American Educational Research Association. City: New Orleans, LA.
Taylor, P. C., Fraser, B. J., and Fisher, D. L. (1997). Monitoring Constructivist Classroom Learning Environments”. International Journal of Educational Research. 27 (4), 293-302.
The Institute of Promotion of Science and Technology Teaching (IPST). (2007). Thai Science Teachers Standards. Bangkok: The Institute of Promotion of Science and Technology Teaching.
