นิเวศวิทยาประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์

Main Article Content

พีรภัทร ฉัตรพิบูลย์ภูเวียง ห้าวเหิม
เศรษฐศาสตร์ วัตรโศก

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อการศึกษาพัฒนาการทางประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์ และ2) เพื่อการเผยแพร่องค์ความรู้ประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์ โดยใช้กรอบแนวคิด “นิเวศวิทยาประวัติศาสตร์” ศึกษาวิจัยเชิงประวัติศาสตร์เพื่อให้เห็นบริบทของเมืองสุรินทร์ในระยะเปลี่ยนผ่านทางประวัติศาสตร์


          ผลการศึกษาพบว่า


          1) เมืองสุรินทร์มีพัฒนาการทางประวัติศาสตร์การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ตั้งแต่สมัยทวารวดี มีการตั้งชุมชนโบราณที่มีลักษณะของการวางผังเมืองแบบวงรี และการสร้างคูน้ำคันดินล้อมรอบเพื่อประโยชน์ทางด้านการอุปโภค บริโภค การป้องกันศัตรู รวมไปถึงแสดงให้เห็นการใช้เทคโนโลยีในการจัดการน้ำ เทคโนโลยีในการขุด การจัดการกำลังคน และสะท้อนให้เห็นถึงฐานะทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงทางการเมืองโบราณในห้วงเวลานั้น นอกจากนี้ยังมีการทับซ้อนทางวัฒนธรรมขอม ลาว เรื่อยมาถึงสมัยรัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะขอมที่ได้เข้ามาดัดแปลงผังเมืองสุรินทร์และแปรสภาพใหม่จนกลายเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลังสมัยทวารวดี


          2) ผลจากการรวมรวมสถานภาพองค์ความรู้ประวัติศาสตร์สุรินทร์ ทำให้ทราบว่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของผังเมืองสุรินทร์ เป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของประชากร ก่อให้เกิดการแปรสภาพผังเมืองสุรินทร์ โดยเฉพาะการรื้อทำลายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และปรับปรุงเส้นทางคมนาคม สะท้อนให้เห็นว่าผู้คนยังขาดสำนึกทางประวัติศาสตร์ท้องถิ่นซึ่งเป็นปัญหาที่สมควรได้รับการแก้ไข

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ห้าวเหิม พ. ฉ., & วัตรโศก เ. (2023). นิเวศวิทยาประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์ . วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 7(2), 173–188. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/A-13
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2538). ทำเนียบโบราณสถานขอมในประเทศไทย เล่ม 3. กรุงเทพฯ : กองโบราณคดี กรมศิลปากร.

กรมศิลปากร. (2550). ประวัติศาสตร์เมืองสุรินทร์. กรุงเทพฯ : สำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม.

กรรณิการ์ สองเมือง. (2552). การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม : กรณีศึกษา เทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2543). สถานภาพไทยศึกษา : การสำรวจเชิงวิพากษ์. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ. (2549). ท้องถิ่นอีสานกับการท่องเที่ยว. พิษณุโลก : สาขาวิชาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2536). ท่องเที่ยวบุญบั้งไฟในอีสาน. กรุงเทพฯ : พิฆเณศพริ้งติ้งเซ็นเตอร์จำกัด.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2533). วัฒนธรรมพื้นบ้านกับการท่องเที่ยว. ในการสัมมนาทางวิชาการเรื่องวัฒนธรรมพื้นบ้าน : กรณีอีสาน. สุทธินี ยาวะประภาษ บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : อัมรินทร์ พริ้นติ้งกรุ๊ป.

คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 พ.ศ.2560-2564. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580. กรุงเทพฯ : สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2543). ทัศนะนอกรีต สังคม – วัฒนธรรมในวิถีการอนุรักษ์. กรุงเทพฯ : เมืองโบราณ.

อมรา จำรูญศิริ. (2546). การท่องเที่ยวกับการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม : กรณีศึกษาตำบลหนองบัว อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. เลย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์. (2556). บทสังคมเคราะห์ยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์. (2552). เสวนา 07 นิเวศวิทยาประวัติศาสตร์. เชียงใหม่: มูลนิธิกระต่ายในดวงจันทร์.

อัษฎางค์ ชมดี. (2550). ชาวชนเมืองสุรินทร์ พ.ศ.2426-2427. สุรินทรสโมสร, 5(1).

Atsadang, Chomdee. (2007). People of Surin City 2426 - 2427 B.E.. Surin Club, 5(1).

Attachak Satyanurak. (2009). Forum 07 Ecological history. Chiang Mai: Rabbit in the Moon Foundation.

Aymonier, E. (1999). Khmer Heritage in Thailand. Bangkok: White Lotus Press.

Aymonier, E. (1897). Voyage dans le Laos II. Paris : E. Leroux.

Chattip Natsupa. (2000). Thai Studies Status: Critical Survey. Bangkok: Thailand Research Fund.

Cities in the northeast. (1973). Printed as a memorial in the cremation ceremony Phraya Udon Thani (Chit Chittayosothorn) at Wat Photisomphon Crematorium Udon Thani Province, 9 December 1973. Phra Nakhon: Chuan Pim Printing House.

Fine Arts Department. (2007). Surin City History. Bangkok: Office of the National Museum, Fine Arts Department, Ministry of Culture.

Kanika Songmueang. (2015). The Potential Development of Cultural Tourism : A Case Study of Ku Kasing Municipality , Kasetvisai District, Roi Et Province. Roi-Et: Roi-Et Rajabhat University.

Khun Boriban Buri Phan. (1988). Event letter to inspect antiquities Nakhon Ratchasima province of Her Royal Highness Krom Phraya Damrong Rajanupab, 1929. Bangkok: Amarin Printing Group Co., Ltd.,

National Archives SorBor. 2. 42/70 Subject: Consideration of the inspections report of the Isan Region and Nakhon Ratchasima of the Prince of Krom Phra Nakorn Sawan Worapinit Chancellor of the Ministry of Defense (21-22 May 1927).

Nidhi Eoseewong. (1990). Folk culture and tourism. In an academic seminar on indigenous cultures: the case of Isan. Sutthineyawa Prapa, editor. Bangkok: Amarin Printing Group.

Srisak Wanliphodom. (2000). Conservative Social-Cultural Perspectives in Conservation Way. Bangkok: Muang Boran.

Suthat Kongsup. (2000). Local History, Surin (2302-2450 B.E.). Surin: Department of History Surin Rajabhat Institute