การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชนของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับคุณภาพการให้บริการของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนในชุมชนเทศบาลเมืองลำพูนเกี่ยวกับคุณภาพการให้บริการของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เสนอการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพการให้บริการของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน วิธีวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ แจกแบบสอบถามแก่ประชาชนในเทศบาลเมืองลำพูน จำนวน 387 คน มีค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่ 0.949 และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการทดสอบค่าทีและค่าเอฟ การวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 คน และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2) ผลการการเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนในชุมชนเทศบาลเมืองลำพูนเกี่ยวกับคุณภาพการให้บริการของเทศบาลเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ วุฒิการศึกษา ตำแหน่ง และประสบการณ์การทำงานหรือการปฏิบัติงาน แตกต่างกัน
3) การพัฒนาคุณภาพการให้บริการควรให้ความสำคัญกับทั้งด้านคุณธรรมและความสามารถในการให้บริการอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเน้นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับประชาชนผ่านการให้และการเสียสละ ควบคู่ไปกับการปรับปรุงคุณภาพบริการให้มีความเป็นรูปธรรม การเสริมสร้างความน่าเชื่อถือด้วยการรักษามาตรฐานและตอบสนองความต้องการของประชาชน รวมถึงการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการพัฒนาบริการให้ทันสมัยและตรงกับความต้องการของประชาชนในระยะยาว
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ แสนคำลือ. (2557). การให้บริการตามหลักสังคหวัตถุธรรมของสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลเมืองลำพูน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จิตรา แสงผาบ. (2557). การให้บริการตามหลักสังคหวัตถุธรรมของสำนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย.
นารี คำมุงคุณ. (2563). คุณภาพการบริการของสำนักงานที่ดินจังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระมหาสันติ ธีรภทฺโท. (2562). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการบริหารงานภาครัฐเพื่อความปรองดองในสังคมไทย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. ปีที่ 15 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม).
พระวิทยา อิทฺธิญาโณ (กางเกตุ). (2561). คุณภาพการให้บริการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ่อใหญ่ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภานรินทร์ ไชยเอิก. (2561). ความพึงพอใจต่อการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลจอหอ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รสคนธ์ รัตนเสริมพงศ์. (2557). ปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น. นนทบุรี : สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วราภรณ์ บุตรนำชัย. (2559). หลักสังคหวัตถุธรรมในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากร. Journal of Roi Kaensarn Academi. 1 (2), 23 - 37.
สัญญา นวลดั้ว. (2558). การให้บริการทางการแพทย์ฉุกเฉินตามหลักสังคหวัตถุธรรมของเทศบาลตำบลศรีเตี้ย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. ร่างพระราชบัญญัติการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการนโยบายสาธารณะ.
อาคม สุขมา. (2557). คุณภาพการให้บริการตามหลักสังคหวัตถุธรรมของสถานีตำรวจภูธรลี้ จังหวัดลำพูน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหา จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.