แนวทางการเพิ่มอัตราเข้าพักของลูกค้า กรณีศึกษา ลิบง บีช รีสอร์ท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ปัจจัยและสาเหตุที่ส่งผลต่อการลดลงของจำนวนผู้เข้าพักที่
ลิบง บีช รีสอร์ท และ2) แนวทางการเพิ่มอัตราเข้าพักของลูกค้ากรณีศึกษา ลิบง บีช รีสอร์ท จังหวัดตรัง ผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลแบบทุติยภูมิโดยเริ่มต้นจากการทบทวนวรรณกรรมและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งมีเนื้อหาแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวกับประชากรศาสตร์ ทฤษฎีส่วนประสมทางการตลาด ทฤษฎีคุณภาพการให้บริการ และทฤษฎีการตัดสินใจเลือกใช้บริการ ทั้งนี้ยังใช้ SWOT Analysis และแผนผังก้างปลาเป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ร่วมด้วย ต่อมาได้เก็บข้อมูลปฐมภูมิโดยการสัมภาษณ์เจ้าของกิจการและแจกแบบสอบถามให้กับกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เข้าพักจริง
ผลการวิจัยพบว่า
1) ปัจจัยและสาเหตุที่ส่งผลต่อการลดลงของจำนวนผู้เข้าพักที่ลิบง บีช รีสอร์ท พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้าลิบง บีช รีสอร์ท ประกอบด้วย ส่วนประสมทางการตลาดด้านผลิตภัณฑ์รีสอร์ทควรมีห้องพักและสิ่งอำนวยความสะดวก โดยห้องตามมาตรฐาน
และสิ่งอำนวยความสะดวกครบ Wi-Fi ฟรี ห้องพักควรออกแบบและตกแต่งให้เหมาะสมดูดีทันสมัย จุดแข็งเป็นตำแหน่งที่ตั้งติดทะเล และใกล้สถานที่ท่องเที่ยวควรมีกิจกรรมต่างๆ เพิ่ม มีจุดเช็คอิน
2) เสนอแนะแนวทางการเพิ่มอัตราการเข้าพักของลูกค้าให้เหมาะสมกับบริบทของรีสอร์ท พบว่า ควรมีการส่งเสริมทางตลาดที่เพิ่มขึ้นจากการสื่อสารโดยใช้โซเชียล Facebook, Line, Instagram, Tiktok โปรโมทโปรโมชันส่งเสริมการขาย ระดับราคาห้องพักเพื่อความได้เปรียบในการแข่งขัน ควรใช้กลยุทธ์ราคาห้องพักตามฤดูกาล ระดับราคาห้องพักเป็นราคามาตรฐาน มีส่วนลดพิเศษ และเปรียบเทียบราคากับโรงแรมในโซนเดียวกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ นาสมปอง. (2555). สภาพการให้บริการการศึกษาทางอินเตอร์เน็ต งานส่งเสริมวิชาการและงานลงทะเบียน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จรัชวรรณ จันทรัตน์. (2566). แนวทางกลยุทธ์การตลาดจำหน่ายทรัพย์สินขายทอดตลาด กรณีศึกษา ธนาคารออมสิน เขตภูเก็ต. เอกสารการประชุมหาดใหญ่ระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14, 19 พฤษภาคม 2566. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ธีรกิติ นวรัตน ณ อยุธยา. (2552). การตลาดบริการแนวคิดและกลยุทธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นวพร บุญประสม. (2559). มิติใหม่แห่งการท่องเที่ยวเพื่อรองรับกลุ่มนักท่องเที่ยวผู้หญิงโสด. SOUTHEAST BANGKOK JOURNAL, 2(2), 124-132.
บริสุทธิ์ แสนคำ. (2564). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยหลังสถานการณ์โควิด 19. วารสารศิลปศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(1), 1-12.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2538). ทฤษฎีด้านประชากรศาสตร์. พัฒนาการศึกษา. กรุงเทพฯมหานคร พัฒนาการศึกษา.
ttb analytics. (2566). คาดรายได้การท่องเที่ยวไทยปี 2566 เพิ่มขึ้น 1 ล้านล้านบาทจากปีก่อน. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://www.ttbbank.com [ 8 สิงหาคม 2567].
Barnard, C. I. (1938). The functions of the executive. Harvard University Press.
Gibson, L. J., Ivancevich, J. M., & Donnelly, J. H. (1997). Organizations: Behavior, structure, processes (9th ed.). McGraw-Hill.
Kotler, P. (2012). Marketing management: Analysis, planning, implementation, and control (14th ed.). Prentice-Hall.
Simon, H. A. (1960). The new science of management decision. Harper & Brothers.
