ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือผนวกกับการใช้เทคโนโลยีแอปพลิเคชันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ เรื่อง เครือข่ายคอมพิวเตอร์ รายวิชาเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) และทักษะการทำงานร่วมกัน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพวิทยา โรงเรียนสังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร

Main Article Content

สุธน วงค์แดง
ณฤติญา รอดรื้อผิด
ณัฐญา นาคะสันต์
บุญญฤทธิ์ อิศรานุวัฒน์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน
ก่อนและหลัง 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน เทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70
3) ศึกษาทักษะการทำงานร่วมกันของนักเรียน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น (Pre-Experimental Design) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพวิทยา จำนวน 35 คนที่ได้จากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินทักษะการทำงานร่วมกัน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.89  สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่าที


ผลการวิจัยพบว่า


1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 พบว่า คะแนนหลังสูงกว่าก่อนเรียน โดยที่คะแนนก่อนเรียนอยู่ในระดับดี ( =25.86) และหลังเรียนมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับดีมาก ( =41.14)


2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 พบว่า คะแนนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ70 มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าเกณฑ์เท่ากับ 6.14


3) ทักษะการทำงานร่วมกันของนักเรียน ในภาพรวม พบว่า คะแนนเฉลี่ยในระดับดี     

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงค์แดง ส., รอดรื้อผิด ณ., นาคะสันต์ ณ., & อิศรานุวัฒน์ บ. (2025). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือผนวกกับการใช้เทคโนโลยีแอปพลิเคชันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ เรื่อง เครือข่ายคอมพิวเตอร์ รายวิชาเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) และทักษะการทำงานร่วมกัน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพวิทยา โรงเรียนสังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 9(3), 675–688. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/aa-0048
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกริกเกียรติ และเหมมิญช์ ธนปัทม์มีมณี. (2564). การพัฒนาการเรียนการสอนแบบผสมผสาน ด้วยเทคนิคเรียนรู้แบบร่วมมือ TGT เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการทำงานเป็นทีมวิชาเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 4(12), 107-118.

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2562). คู่มือการจัดการความรู้การใช้เทคโนโลยี

เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ในแนวทางที่่หลากหลาย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ณฤติญา รอดรื้อผิด.(2567).รายงานการวิเคราะห์ผู้เรียนรายบุคคลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพวิทยา. โรงเรียนเทพวิทยา สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. เอกสารสำเนา.

ตรีชฎา รัชชูวงศ์. (2023). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน เรื่อง การออกแบบและเขียนโปรแกรมอย่างง่าย โดยใช้เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think Pair Share) ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Collaborative Learning) กลุ่มสาระการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of MCU Ubon Review. 8(3), 295-304.

ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 26). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธัญรดา อินอ่อน และสุดคนึง นฤพนธ์จิรกุล. (2565). การพัฒนาทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์

และทักษะการทำงานร่วมกันโดยใช้แอปพลิเคชัน Topmarks ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน

สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา,

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 5(15), 88-99.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น .พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ประสาท เนืองเฉลิม. (2567). วิจัยการเรียนการสอน.พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรทิพย์ ดิษฐปัญญา. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด เพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์และความมั่นใจในตนเอง

ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 14(2), 24-41.

วีณา วงศ์ศรีเผือก. (2563). การพัฒนาทักษะการทำงานกลุ่มของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4

ในหน่วยพลเมืองดีหน้าที่ต้องปฏิบัติ โดยการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการสืบเสาะหาความรู้

ร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 35(2),181-191.

ราตรี บุญเกลี้ยง. (2024). การพัฒนารูปแบบการสอนแบบร่วมมือกันเรียนรู้รายวิชาวิทยาการคำนวณ

โดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์. Interdisciplinary Academic and Research Journal. 4(1), 267-286.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา .(2564). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนการสอน วิทยาการคำนวณ Coding เพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียน ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : 21 เซ็นจูรี่.

Donna, J. (2024).The Advantages and Disadvantages of E-Learning. [Online], available from http://talentgarden.org/en/digital-transformation. [December 20, 2024].

Johnson, D.W., & Johnson, R.T. (2019). Cooperative Learning: Theory, Research and Practice. 2nded. Massachsetts : A Simom & Schuster.

Supena, I., Darmuki, A., & Hariyadi, A. (2021). The Influence of 4C (Constructive, Critical,

Creativity, Collaborative) Learning Model on Students' Learning Outcomes. International Journal of Instruction. 14(3), 873-892.

Wilson, J., Brown, S., & Davis, M. (2023). The impact of educational applications on student achievement. Educational Technology Research. 28(4), 156-172.