รูปแบบการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจของกลุ่มผ้าปักสลากย้อมประตูป่า ตำบลประตูป่า อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทปัญหาและความต้องการเกี่ยวกับการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจ 2) ศึกษารูปแบบและกระบวนการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจ 3) ประเมินผลการดำเนินงานการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจของกลุ่มผ้าปักสลากย้อมประตูป่า ตำบลประตูป่า อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ใช้การวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปฏิบัติการ ใช้วิธีการสัมภาษณ์ จำนวน 16 รูป/คน พัฒนากลุ่มเป้าหมาย จำนวน 40 คน เครื่องมือคือแบบสัมภาษณ์และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) บริบท ปัญหาและความต้องการ พบว่า กลุ่มมีจุดแข็งด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สามารถสร้างรายได้ แต่ยังขาดเอกลักษณ์ทางการตลาด ไม่มีโลโก้ ต้นทุนบรรจุภัณฑ์สูง ขาดสินค้าใหม่และแรงงานฝีมือ กลุ่มจึงมีความต้องการพัฒนาแบรนด์และโลโก้ พัฒนาสินค้า ลดต้นทุน ขยายตลาด พัฒนาสมาชิก และดึงดูดคนรุ่นใหม่ เพื่อสืบสานภูมิปัญญาและพัฒนาธุรกิจอย่างยั่งยืน
2) รูปแบบและกระบวนการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจ พบว่า รูปแบบเน้นการบริหารจัดการที่มีโครงสร้างชัดเจน การผลิตด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยี การสร้างแบรนด์และบรรจุภัณฑ์ที่สะท้อนวัฒนธรรมท้องถิ่น การขยายตลาดออนไลน์ และการบริหารบัญชีอย่างมีระบบ โดยประยุกต์ใช้หลักทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ สังคหวัตถุ 4 และอิทธิบาท 4 ในการเสริมสร้างศักยภาพทางธุรกิจ ส่วนกระบวนการแบ่งเป็น 5 ด้าน ได้แก่ (1) การจัดการทั่วไป สร้างอัตลักษณ์แบรนด์และโลโก้ (2) การผลิต/แรงงาน พัฒนาทักษะแรงงานและเครือข่าย (3) การพัฒนาผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ ออกแบบกระเป๋าใหม่และถุงผ้ารักษ์โลก (4) การตลาด ขยายตลาดออนไลน์และพัฒนาทักษะดิจิทัล (5) การเงิน จัดระบบบัญชีและวางแผนผลประโยชน์
3) ผลการพัฒนาศักยภาพทางธุรกิจ พบว่า กลุ่มประสบความสำเร็จโดยสามารถสร้างรายได้ตามเกณฑ์ที่กำหนด คือมียอดขายและกำไร ไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 หลังจากเข้าร่วมกิจกรรม ด้านเศรษฐกิจ สร้างอาชีพและรายได้ให้สมาชิก ด้านสังคม ได้อนุรักษ์และถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นผ่านลายปักสลากย้อม และสร้างแบรนด์ที่สะท้อนอัตลักษณ์ชุมชน ด้านความยั่งยืน กลุ่มพัฒนาต่อเนื่อง ขยายตลาดออนไลน์ และบริหารจัดการอย่างมีระบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ สายเทพ และพิชญา เพิ่มไทย. (2560). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพื่อการส่งออกของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนดอกไม้ประดิษฐ์ ตำบลแม่ทะ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 10(1), 1.
จิตพนธ์ ชุมเกตุ. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทางการจัดการชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนไทยมุสลิม อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. รายงานวิจัย. คณะวิทยาการจัดการ, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จังหวัดลำพูน. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2566 - 2570 [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.lamphun.go.th/uploads/19/2021-11/76a688aee292f7 d0c2ae6b0fe4 df3f97.pdf [27 กันยายน 2565].
โชติมา วงศ์วิทยานันท์. (2560). แนวทางการสร้างความเข้มแข็งให้แก่กลุ่มอาชีพ กรณีศึกษากลุ่มน้ำพริกคลองสะพานช้าง หมู่ที่ 3 ตำบลปางมะค่า อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 4 (หน้า 658). สถาบันวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ดวงใจ ชัยสงคราม. (2561). แนวทางการพัฒนากลุ่มอาชีพสู่การเป็นผู้ประกอบการ OTOP กรณีศึกษา กลุ่มแปรรูปปลาบ้านคลองสอง ตำบลบ้านสร้าง อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี. ภาคนิพนธ์, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดวงพร กิจอาทร, ศิริสรณ์เจริญ กมลลิ้มสกุล และทวี วัชระเกียรติศักดิ์. (2560). การพัฒนากลุ่มอาชีพผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบลมะเกลือใหม่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 6(2), 74–75.
พรรณิภา ซาวคำ และคณะ. (2561). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อเข้าสู่ตลาดธุรกิจโรงแรมจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(1): 167-168.
พิภพ อุดร, วิทยา ด่านธำรงกูล, และดวงใจ หล่อธนวณิชย์. (2561). คู่มือปฏิบัติการเพื่อยกระดับวิสาหกิจชุมชนตามแนวทางธรรมศาสตร์โมเดล. กรุงเทพมหานคร: หจก.เรือนแก้วการพิมพ์.
ผกามาศ บุตรสาลี, และคณะ. (2562). แนวทางการเสริมสร้างความเข้มแข็งเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนอย่างยั่งยืนของชุมชนในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 11(2): 63-77.
มนสิชา อนุกูล. (2565). แนวทางการจัดการส่งเสริมกลุ่มอาชีพชุมชน ตำบลบางขะแยง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 24(1), 137.
สมบัติ บุญคำเยือง. (2560). การปฏิรูประบบเศรษฐกิจและสังคมชนบทของประเทศจีนในทศวรรษ 1980. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(3): 217.
สภาเกษตรกรจังหวัดลำพูน. (2566). รวมปัญหาและความต้องการด้านการเกษตรในตำบลประตูป่า ปี 2566 [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.youtube.com/watch?v=EoTNyS7lqhg. [4 กันยายน 2566].
สำนักงานเลขาคณะรัฐมนตรี. (2547). ผลการดำเนินการที่สำคัญตามนโยบายรัฐบาล ปีที่ 2 รัฐบาลพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร (26 กุมภาพันธ์ 2545 - 2546). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาคณะรัฐมนตรี.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). ประกาศ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 – 2564). สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานเทศบาลตำบลประตูป่า. (2566). ข้อมูลพื้นฐาน [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://www.pratupa.go.th/showfix.php?lnk=land.php [12 กุมภาพันธ์ 2566].
สุพิชชา โชติกำจร. (2565). การศึกษาความเหลื่อมล้ำของการกระจายรายได้ในประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 16(2): 210.
วุฒิชัย สายบุญจวง และสมทรง บรรจงธิติทานต์. (2564). การพัฒนากลุ่มอาชีพแบบมีส่วนร่วมสู่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนตำบลบ้านแก้ง อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. Journal of Humanities and Social Sciences Valaya Alongkorn, 16(2): 91–104.
