คุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การ ของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ (ส่วนกลาง) กระทรวงยุติธรรม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลางกระทรวงยุติธรรม 2) ระดับความผูกพันของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ ที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลาง ที่มีต่อองค์การ กระทรวงยุติธรรม 3) ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลาง กระทรวงยุติธรรม โดยการเก็บรวบรวมข้อมูล
โดยใช้แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่ 1.0 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 193 คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพที่ปฏิบัติงาน
ณ ส่วนกลาง พบว่า บุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลาง มีคุณภาพชีวิตในการทำงานอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ย 3.44)
2) ระดับความผูกพันของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ ที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลาง
ที่มีต่อองค์การ พบว่า มีความผูกพันต่อองค์การอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.72)
3) ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรกรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพที่ปฏิบัติงาน ณ ส่วนกลาง พบว่า คุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การอยู่ในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกวลิน ณ นคร. (2562). คุณภาพชีวิตในการทำงานและความผูกพันต่อองค์การของเจ้าหน้าที่ศูนย์ การศึกษาพิเศษจังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เทียนศรี บางม่วงงาม. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรที่ผ่าน โครงการอบรมวิศวกรใหม่ กรณีศึกษา: บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกริก.
พิชญา แป้นทอง. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรโรงพยาบาลหาดใหญ่. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: https://www.skho. moph.go.th/oa/uploads/research-32.pdf [15 มีนาคม 2567].
วรวรรณ ตอวิวัฒน์. (2555). คุณภาพชีวิตการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การ กรณีศึกษาข้าราชการ กรมศุลกากร ที่สังกัดส่วนกลาง (คลองเตย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกริก.
รัชมงคล ค้ำชู. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของ เจ้าหน้าที่ศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนชายบ้านกรุณา. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัตนชัย สลับศรี. (2557). คุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของข้าราชการตำรวจ ชั้นประทวน สถานีตำรวจนครบาลบางเขน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกริก.
สิริพร มูลเมือง. (2564). คุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรสำนักงาน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 3(1), 29-36.
Hinkle, D. E., Proffitt, T. D., Pilato, V. H., & Rosenthal, M. (1998). Shaping educational policy in Maryland: Teacher education reform and beyond.
Porter, L. W., & Steers, R. M. (1977). Organizational work: Personal factors in employee and absenteeism. Psychological Bulletin, 80(2), 151–176.
Walton, R. E. (1973). Quality of working life: What is it? Sloan Management Review, 15, 11–21.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row Publication.