การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบทบาทการพัฒนาชุมชนในเทศบาลตำบลเขาแก้ว 2.) เปรียบเทียบบทบาทการพัฒนาชุมชนในเทศบาลตำบลเขาแก้ว โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เสนอการประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทการพัฒนาชุมชนของในเทศบาลตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย โดยประยุกต์ตามหลักอิทธิบาทธรรม วิจัยแบบผสานวิธี เชิงปริมาณ มีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 222 แบบสอบถามมีคาความเชื่อมั่นเทากับ 0.836 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที ค่าเอฟ และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับบทบาทการพัฒนาชุมชนในเทศบาลตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2) เปรียบเทียบบทบาทการพัฒนาชุมชนในเทศบาลตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ การศึกษา รายได้ ต่างกัน ความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลเขาแก้ว ไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงปฏิเสธสมมุติฐานการวิจัย
3) การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทการพัฒนาชุมชนขอนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาลตำบลเขาแก้ว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย โดยประยุกต์ตามหลักอิทธิบาทธรรม พบว่า 1) ด้านฉันทะ มีความพอใจ และใจรักที่จะปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่แสดงความกระตือรือร้นในการรับใช้ประชาชน 2) ด้านวิริยะ มีความขยัน ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความจริงใจเข้าตรวจเยี่ยมพื้นที่จริง เพื่อรับรู้ปัญหาอย่างแท้จริง 3) ด้านจิตตะ ทำงานด้วยสติปัญญา มีความไตร่ตรองเอาใจใส่พินิจพิจารณางาน มีความละเอียดรอบคอบในการอนุมัติงบประมาณหรือโครงการ4) ด้านวิมังสา มีการซักซ้อม ทดลองงานบุคลากรที่มาปฏิบัติทำหน้าที่ และอบรมผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความเป็นกัลยาณมิตรจัดประชุมติดตามงานและให้ข้อเสนอแนะแก่ผู้ใต้บังคับบัญชา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จันทรัสม์ โภคสวัสดิ์. (2549). ปัจจัยที่ทำให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาตำบล: ศึกษาเฉพาะกรณีตำบลลุมพุก อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร. สารนิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
เทศบาลตำบลเขาแก้ว. (2566). ข้อมูลทะเบียนราษฎร. ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2566. สำนักงานเทศบาลตำบลเขาแก้ว.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณากรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่13. กรุงเทพมหานคร: บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้งแมส โปรดักส์ จำกัด.
พระมหาวิทวัฒน์ วิวฑฺฒนเมธี (จันทร์เต็ม). (2561). การบริหารตามหลักอิทธิบาท 4 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. วิทยานิพนธ์พุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอยู่ นางจันทร์. (2550). บทบาทในการพัฒนาชุมชนของหน่วยงานอบรมประชาชนประจำตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง. บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระสุภาพ สุภาโว (บัวบรรจง). (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลยางค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการพัฒนาสังคม.
วราภรณ์ รุ่งเรืองกลกิจ และพิมพ์มลจรรย์ นามวัฒน์. (2537). การศึกษาเพื่อกำหนดหลักสูตรการพัฒนาราชการ สาขาวิชาการจัดการ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิเชียร ชาบุตรบุณฑริก. (2535). พุทธศาสน์. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.
สมคิด บางโม. (2561). องค์การและการจัดการ. พิมพ์ครั้งที่ 4 แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพมหานคร: บริษัทวิทยพัฒน์ จำกัด.