ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวร่วมกับหลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาความสามารถในการลดระดับความเครียดของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการลดระดับความเครียดของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวร่วมกับหลักอริยสัจ 4 2) เปรียบเทียบความสามารถในการลดระดับความเครียดระหว่างนักศึกษาที่ใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวร่วมกับหลักอริยสัจ 4 กับกลุ่มควบคุมที่ใช้กิจกรรมทั่วไป และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษากลุ่มทดลองที่มีต่อชุดกิจกรรมดังกล่าว การวิจัยเป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ใช้กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม มีการวัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต จำนวน 30 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 15 คน และกลุ่มควบคุม 15 คน คัดเลือกจากผู้มีระดับความเครียดในระดับสูงตามแบบประเมิน SPST-20 และสมัครใจเข้าร่วมการวิจัย เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดความสามารถในการลดระดับความเครียด ซึ่งมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .94 และชุดกิจกรรมแนะแนวที่พัฒนาขึ้นจากหลักอริยสัจ 4
ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังเข้าร่วมกิจกรรมแนะแนวร่วมกับหลักอริยสัจ 4 นักศึกษากลุ่มทดลองมีความสามารถในการลดระดับความเครียดสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2) เมื่อนำผลของกลุ่มทดลองมาเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม พบว่ากลุ่มทดลองมีความสามารถในการลดระดับความเครียดสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3) นักศึกษากลุ่มทดลองมีความพึงพอใจต่อกิจกรรมแนะแนวที่ใช้หลักอริยสัจ 4 อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กันตาภา ศรีชมษร และ ตะวันรอน สังยวน. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเครียดของนักศึกษามหาวิทยาลัยรายภัฎเลย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. 35.
กรมสุขภาพจิต. (2565, 25 มีนาคม). กรมสุขภาพจิตแนะ 7 วิธีดูแลใจตนเองและคนรอบข้าง ลดเครียดจากภาวะสงคราม. MGR Online.
กรมสุขภาพจิต. (2566). รายงานประจำปี. กรมสุขภาพจิต
กัลยาณี ตันตรานนท์ และคณะ, (2565). ประสิทธิผลของโปรแกรมพัฒนาสัมมาทิฐิต่อระดับความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 23(2), 129–137.
จุฑามาศ สุทินรัมย์. (2560). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความหยุ่นตัวทางอารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มาจากครอบครัวหย่าร้าง โรงเรียนรมย์บุรีพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เจษฎา บุญมาโฮม,นพวรรณ คะนึงชัย,และอรพิณ พัฒพล. (2563). ผลของโปรแกรมการแนะแนวที่มีต่อความฉลาดทางอารมณ์และแข็งแกร่งในชีวิตของนักศึกษาครุศาสตรบัณฑิต. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 76
ธันญารัตน์ จันทรเสนา.และคณะ (2555). ความเครียดของนิสิตระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.
ณัฎฐพิชชชา คุณสันติพงษ์ และคณะ, (2563). การศึกษาปัจจัยที่ทำให้เกิดความเครียดในนักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ มหาวิทยาลัยในเขตภาคตะวันออก. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร, 3(3), 52–63.
ภัทรวดี ศรีนวล. (2562). ได้ศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการความเครียดต่อความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 2(1), 186–195.
วรันธร อรรคปทุม และนิศากร หวลจิตร์. (2567). การพัฒนาชุดกิจกรรมส่งเสริมความสามารถในการจัดการความเครียดของนักศึกษาคณะครุศาสตร์. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุมชลบุรี, 10(1), 126–139.
วรรณพิมล บุนทยะพัธน์, และ จิตตินันท์ บุญสถิรกุล. (2565). ผลของโปรแกรมสติบำบัดร่วมกับการคิดแบบอริยสัจ 4 เพื่อลดภาวะความเครียดของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนศรีอยุธยาในพระอุปถัมภ์ฯ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(6), 2545–2554.
วัชรี แสงสาย, ทัศนีย์ ทิพย์สูงเนิน, และสมจิตต์ เวียงเพิ่ม. (2563). ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความยืดหยุ่นทางอารมณ์ร่วมกับการฝึกทักษะการหายใจคลายเครียดต่อความเครียดและความสามารถในการเผชิญปัญหาของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่ 1 รุ่นที่ 65 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 13(2), 512–520.
สุกัญญาวีณ์ โมกขาว, วรพนิต ศุกระแพทย์, และวลัยนารี พรมลา. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 44 (2), 60–71.
สุภาภัทร ทนเถื่อน. (2553). การศึกษาความเครียดและวิธีเผชิญความเครียดของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.