การแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ของการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม และ 3)เสนอแนวการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม การวิจัยนี้เป็นแบบแบบผสานวิธี ประกอบด้วย การวิจัยเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 222 คน โดยใช้แบบสอบถามมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่ 0.892 การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน คอรีเลชั่น และการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 24 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์และวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1)ความคิดเห็นเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ พบว่า วัดจากดัชนีความยากจนหลายมิติ หรือดัชนี MPI 5 ด้าน ภาพรวม โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด
2) ศึกษาความสัมพันธ์ของการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม พบว่า ความสัมพันธ์กันในลักษณะที่คล้อยตามกันเป็นคู่โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง
3)แนวทางการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบมุ่งเป้าตามนโยบายรัฐบาลของอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม พบว่า 1).ด้านสุขภาพ 2)ด้านความเป็นอยู่ 3)ด้านการศึกษา 4)ด้านรายได้5)ด้านการเข้าถึงบริการรัฐ ความสัมพันธ์กับหลักอิทธิบาทธรรม (ฉันทะ) (วิริยะ) (จิตตะ) (วิมังสา)ควรตั้งใจทำงานเพื่อประโยชน์ของประชาชนมากกว่าผลประโยชน์ส่วนตัว นโยบายหรือโครงการที่ช่วยให้ประชาชนในส่วนต่างๆ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูชิต ชายทวีป. (2561). “ปัจจัยสำเร็จของการลดปัญหาความยากจน”. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ. 3 (2) ,188-214.
ธนพล สราญจิตร์. (2558). “ปัญหาความยากจนในสังคมไทย”. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 5 (2) ,12-21.
พระครูสุตวรธรรมกิจ. (2563). “การมีส่วนร่วมของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลในการวางแผนการพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองพอก อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด”.วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 1 (2), 12-20.
พระมหาวิทวัฒน์ วิวฑฺฒนเมธี (จันทร์เต็ม).(2561). “การบริหารตามหลักอิทธิบาท 4 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุทธิพงษ์ สุเมธโส (งอกลาภ) .(2561). “การบริหารสถานศึกษายุค 4.0 ตามหลักอิทธิบาท 4 สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
วิบูลย์ รัตนาภรณ์วงศ์ และคณะ.(2562) .การพัฒนารูปแบบการแก้ไขปัญหาความยากจนของชุมชนในประเทศ.กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช..
ศุภเจตน์ จันทร์สาส์น. (2555). สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำทางรายได้ในประเทศไทย. วารสารนักบริหาร, 32(1), 3-10.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดขอนแก่น. (2564). แก้ไขปัญหาความยากจนจังหวัดขอนแก่น ปี 2564 โครงการคู่เสี่ยว เกี่ยวก้อย แก้จนคนขอนแก่น. ขอนแก่น: สำนักงานพัฒนาชุมชน.
สุวิมล สืบสุนทร. การนำนโยบายการแก้ไขปัญหาความยากจนไปปฏิบัติตามโครงการคนกาฬสินธุ์ไม่ทิ้ง
ใครไว้ ข้างหลัง (Kalasin happiness model) กรณีศึกษา อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์.[ออนไลน์], แหล่งข้อมูล : http://www3.ru.ac.th/mpa- _6014832024.pdf [30 มีนาคม 2567].
