บทบาทของกลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทของกลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาบทบาทกลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ กลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่นต้นแบบ จำนวน 17 คน เลือกแบบเจาะจง เครื่องมือ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์เนื้อหาแบบอุปนัย
ผลการศึกษาพบว่า
1) บทบาทกลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ พบว่า กลุ่มสตรีมีบทบาทด้านกิจกรรมทางการเมือง รณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง การใช้สิทธิ์เลือกตั้ง การเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง เสนอข้อบัญญัติท้องถิ่น การจัดทำแผนพัฒนา ด้านการศึกษาศาสนาวัฒนธรรม บทบาทสตรีด้านการสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม บทบาทสตรีด้านการกีฬาและนันทนาการ บทบาทสตรีทางด้านการเมือง บทบาทสตรีด้านเศรษฐกิจและสังคม บทบาทสตรีด้านการบริหารงาน และบทบาทการเผยแพร่ข้อมูลในชุมชน
2) แนวทางการพัฒนาบทบาทกลุ่มสตรีในการพัฒนาท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ พบว่า 1) ด้านผู้นำกลุ่ม เน้นภาวะผู้นำ ความรู้ วิสัยทัศน์ ไม่หวังประโยชน์ส่วนตน มีสัจจะและแบบอย่างที่ดี 2) ด้านสนับสนุนให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและ การทำงานบูรณาการระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ 3) ด้านกระบวนการดำเนินงานภายในกลุ่ม มีโครงสร้างองค์กร เป้าหมาย การวางแผน และกฎระเบียบขององค์กร 4) การให้อิสระในการดำเนินงานแก่สมาชิกอย่างเต็มที่อย่างเท่าเทียม 5) ด้านการส่งเสริมให้สมาชิกพัฒนาตนเองและให้ความรู้แก่สมาชิก ส่งเสริมให้สมาชิกพัฒนาตนเองและให้ความรู้อย่างต่อเนื่อง 6) ด้านการพัฒนาบุคลิกภาพและการการพูดนำเสนอในที่สาธารณะโดยการพัฒนาบุคลิกภาพและความรู้โดยเฉพาะการพูดต่อที่สาธารณะ 7) ด้านการสนับสนุนอาชีพแก่สมาชิก ส่งเสริมการสร้างอาชีพกลุ่มเพื่อสร้างเศรษฐกิจครัวเรือนพึ่งพาตนเองได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฐรัฐ ธนธิติกร. (2555). ภาวะผู้นำข้ามวัฒนธรรม:สุดยอดภาวะผู้นำสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. วารสารศึกษาศาสตร์. 23 (2),1-10.
ประทิน แสงไทย และคณะ. (2561). รูปแบบการเสริมสร้างพลังศักยภาพสตรีเพื่อพัฒนาชุมชนตามหลักพุทธธรรม. วารสารสันติปริทรรศน์. 6(4), ตุลาคม –ธันวาคม, หน้า 1334 -1346.
เรวัตร์ ชาตรีวิศิษฎ์, ศิรินทร ภู่จินดา, นันท์นภัส จินานุรักษ์ และพิมพ์ชนก พ่วงกระแสร์. (2553). การจัดการเชิงกลยุทธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : อินเฮาส์โนว์เลจ.
วรรณดี เกตแก้ว. (2552). การศึกษาองค์ประกอบคุณลักษณะของผู้นําสตรีทางการศึกษาในภาคใต้. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
สุทธิรักษ์ หงสะมัต.(2551). การพัฒนาแนวทางการดําเนินงานขององค์การบริหารส่วนตำบลด้านการพัฒนาสตรีโดยกระบวนการมีส่วนร่วม”. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาการศึกษาผู้ใหญ่. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว.(2567). รายงานสถานการณ์สตรี ปี พ.ศ.2567. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
อัญธิษฐา อักษรศร. (2564). บทบาทของสตรีไทยในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิจัยวิชาการ. 4(3): 297–310.
อ้อมทิพย์ เมฆรักษาวานิช และคนอื่น ๆ. (2548). บทบาทการสื่อสารการเสริมสร้างความเข้มแข็งของผู้หญิงในการปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.