พุทธบูรณาการเพื่อการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย 2) พัฒนาการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย และ3) ประเมินการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย การวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลักผู้สูงอายุและผู้ที่มีภาวะเปราะบางทางสังคมจำนวน 64 คน และสนทนากลุ่มเฉพาะจำนวน 8 รูปหรือคน เครื่องมือที่การวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแบบสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า
1) การเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย พบว่า (1) ด้านกาย ส่งเสริมสุขภาพร่างกายด้วยการทำกิจกรรมเคลื่อนไหวอย่างเหมาะสม (2) ด้านจิตใจด้วยการเจริญสติภาวนา (3) ด้านอารมณ์ การเจริญเมตตาเพื่อลดความเครียด และ(4) ด้านสังคม เครือข่ายมีบทบาทเป็น “พี่เลี้ยงทางธรรม”
2) พัฒนาการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย พบว่า จัดโปรแกรมการปฏิบัติสำหรับกลุ่มเปราะบางแต่ละกลุ่ม ได้แก่ (1) ด้านกาย ช่วยเหลือผู้สูงอายุยากไร้ผ่านโครงการเพื่อนช่วยเพื่อน (2) ด้านจิตใจ ส่งเสริมคุณค่าตนเองผ่านกิจกรรมทางพุทธศาสนา (3) ด้านอารมณ์ จัดกิจกรรมนันทนาการและทัศนศึกษาเพื่อลดความเหงาและภาวะซึมเศร้า และ (4) ด้านสังคมส่งเสริมการมีส่วนร่วมเพื่อลดภาระครอบครัวและค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ
3) การประเมินการเยียวยาและยกระดับจิตใจสำหรับกลุ่มเปราะบางผ่านเครือข่ายผู้สูงอายุในจังหวัดเลย พบว่า การให้ความสำคัญต่อการคอยเอาใจใส่ และหมั่นสังเกตลักษณะการใช้ชีวิตประจำวัน ทั้งทางกายและจิตใจ แต่หากให้ความช่วยเหลือมากเกินความจำเป็น อาจส่งผลให้ผู้สูงอายุไม่ได้ใช้สมรรถภาพที่ตนเอง รับคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญ การดูแลฟื้นฟูทางกายภาพและสุขภาพจิต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์, (2565). กรมกิจการผู้สูงอายุ. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://gdcatalog.m-society.go.th [5 ตุลาคม 2567].
ธีระธรรม ทองโมถ่ายและวิชชุดา ฐิติโชติรัตนา. (2563). รูปแบบการเยียวยาเพื่อเสร้างความเข้มแข็งทางใจตามแนวพุทธจิตวิทยาของสตรีที่ผิดหวังในความรัก. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม (จพส), 6 (2), 125-136.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร : (2567) ‘พุทธศึกษา’ สืบสานการสร้างสุขที่ยั่งยืน. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://www.thaihealth.or.th [2 ตุลาคม 2567].
โรงพยาบาลบางโพ. เตรียมสูงวัย..อย่างมีสุขภาพดี. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://bangpo-hospital.com/oldergoodhealth [7 มีนาคม 2567].
ภาณุวัฒก์ ว่องตระกูลเรือง. สุขภาพจิตผู้สูงอายุ เรื่องสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ : คลินิกผู้สูงอาย โรงพยาบาลนครธน. มปป.
ยุวดี รอดจากภัย กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจ. (2562). การพัฒนาเครือข่ายทางสังคมในการดูแลผู้สูงอายุ. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักอนามัยผู้สูงอายุ กรมอนามัย (2568). การวิเคราะห์ข้อมูลสถานการณ์เพื่อการขับเคลื่อนการดำเนินงานตัวชี้วัดที่ 3.22 ร้อยละของผู้ที่มีภาวะพึ่งพิงเข้าถึงระบบบริการและได้รับการเยี่ยมบ้านตามชุดสิทธิประโยชน์. กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). ปี 68 ไทยก้าวสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://www.thaihealth.or.th/%E0%B8%9B%E0%B8%B5-68-ไทยก้าวสู่สังคมผู้ส/. [20 พฤศจิกายน 2568].
พระมหาเกรียงศักดิ์ นิลทะการและประยูร แสงใส. (2565). ภูมิปัญญาพื้นบ้านกับการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยโรคติดสุรา. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 7 (2), 129-143.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). การศึกษา: พัฒนาการหรือบูรณาการ. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://www.watnyanaves.net/th/book-reading/34/14. [2 ตุลาคม 2567.
สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดเลย. (2567). รายงานผลการคัดกรองสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชน. https://doctor.hss.moph.go.th/main/rp_screen [3 ตุลาคม 2567].
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต), (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 53, กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์,
วรเวศม์ สุวรรณระดาและคณะ. (2565). สำรวจผู้สูงวัย 6 กลุ่มเปราะบาง (สสส.). คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.