การใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดล เพื่อการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์เรื่อง การบวกและการลบ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินความเหมาะสมของแผนการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกและการลบ โดยใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกและการลบ ก่อนและหลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง ประชากรที่ศึกษา ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 15 คน ปีการศึกษา 2566 จำนวน 15 คน เครื่องมือ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการบวกและแบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
1) ประเมินความเหมาะสมของแผนการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกและการลบ โดยใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนความเหมาะสมของแผนการจัดการเรียนรู้มีค่าเท่ากับ 4.91 อยู่ในระดับ เหมาะสมมากที่สุด
2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวกและการลบ ก่อนและหลังการใช้แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ดยอด พบว่า มีค่าเฉลี่ยของคะแนนการทำแบบทดสอบหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 23.80 คิดเป็นร้อยละ 79.33 ซึ่งสูงกว่าการทำแบบทดสอบก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 13.53 คิดเป็นร้อยละ 45.11
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ จิระศิริโชติ. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้แนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กนกอร สะภา. (2559). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดของกาเย่ ประกอบบทเรียนบนเว็บรายวิชางาน ธุรกิจ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาวิชา หลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จิราภรณ์ ยาวิชัย. (2568). การใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับบาร์โมเดล เพื่อการแก้โจทย์ปัญหา
คณิตศาสตร์เรื่อง การบวกและการลบ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดเจ็ด
ยอด. การศึกษาค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่.
ชวลิต ด้วงเหมือน. (2561). การจัดการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่องโจทย์ปัญหาการบวกลบคูณหารระคนด้วย เทคนิค KWDL ร่วมกับการใช้แผนภาพที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ฐาปนี สิทธิเลิศ. (2560). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้สะเต็มศึกษา สำหรับ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย แผนกประถม จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:143152
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 5). สุวีริยาสาส์น.
มนัสสา ประทุมรัตน. (2561). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิค KWDL ในการแก้โจทย์ ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่องร้อยละ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบึงสิงโต. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วราภรณ์ กิจสวัสดิ์. (2553). การพัฒนาผลการเรียนรู้และความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาเศษส่วนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิค เค ดับเบิ้ลยู ดี แอล (Know-Want-Do-Learned). งานวิจัยในชั้นเรียน.
ศุภลักษณ์ ภูสุวรรณ (2561). พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการแก้โจทย์ปัญหาสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนมัธยมวัดสุทธาราม โดยใช้เทคนิคบาร์โมเดล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุภัตรา ทรัพย์อุปการ. (2564, 4 กุมภาพันธ์). ความสำคัญของการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์. (ออนไลน์), แหล่งข้อมูล https://www.scimath.org/article-mathematics/item/11638-2020-06-30-03-19-57.
สิริพร ทิพย์คง. (2559). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่องการประยุกต์ของสมการเชิง
เส้นตัวแปรเดียวโดยการใช้เทคนิค KWDL โรงเรียนทุ่งศรีอุดม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 31(1), 74–84.
อิมรอน ขวัญคาวิน. (2559). การพัฒนาชุดการเรียนรู้เรื่องโจทย์ปัญหาการบวก ลบ คูณ หาร ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้เทคนิค KWDL ร่วมกับการวาดรูปบาร์. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 7 (23 มิถุนายน 2559). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
