แนวทางการบริหารด้านการสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารด้านการสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ2)แนวทางการบริหารด้านการสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ การวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 10 คน และการสนทนากลุ่มเฉพาะจำนวน 6 คน เครื่องมือ คือ แบบสัมภาษณ์ และแบบสนทนากลุ่ม โดยวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า :
1) สภาพการบริหารด้านการสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พบว่า การจะขับเคลื่อนการสื่อสารให้เกิดการรับรู้ร่วมกันแผนกลยุทธ์ของคณะสัตวแพทยศาสตร์ต้องมีการกำหนดแนวทางและกระบวนการด้านการสื่อสารอย่างชัดเจน การสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์ ต้องอาศัยการมีส่วนร่วมจากบุคลากร แต่ก็ยังขาดการจัดลำดับความสำคัญของสาร เช่น ข่าวสารเร่งด่วน ข่าวสารทั่วไป และสารเชิงกลยุทธ์ บางครั้งข้อมูลอาจกระจายผ่านหลายช่องทางโดยไม่มีการกลั่นกรอง ส่งผลให้เกิดความซ้ำซ้อนหรือคลาดเคลื่อน
2) แนวทางการบริหารด้านการสื่อสารภายในองค์กรของคณะสัตวแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พบว่า (1) กำหนดบทบาทและผู้รับผิดชอบการสื่อสารอย่างชัดเจน เพื่อให้ข้อมูลมาจากแหล่งที่น่าเชื่อถือ (2)ออกแบบสารให้กระชับ ตรงประเด็น และมีรูปแบบดึงดูด ตามประเภทข้อมูล (3) ใช้ช่องทางการสื่อสารที่หลากหลายและเหมาะสม พร้อมกำหนดมาตรฐานการใช้ช่องทางอย่างเป็นทางการ (4) สร้างระบบการติดตามและประเมินผล โดยอาศัยข้อมูลย้อนกลับ Feedback จากผู้รับสารเพื่อปรับปรุง และ(5)ส่งเสริมการสื่อสารสองทาง ให้บุคลากรรู้สึกมีส่วนร่วมความผูกพันกับองค์กร โดยใช้ SMCR กำหนดบทบาทและผู้รับผิดชอบการสื่อสารอย่างชัดเจน น่าเชื่อถือ ออกแบบสารให้กระชับ ตรงประเด็น และมีรูปแบบดึงดูด ตามประเภทข้อมูลใช้ช่องทางการสื่อสารที่หลากหลายและเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กริช สืบสนธ์ (2538). วัฒนธรรมและพฤติกรรมการสื่อสารในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กุลธิดา ธรรมวิภัชน์. (2549). การศึกษาสภาพและปัญหาการสื่อสารภายในองค์การของผู้บริหาร อาจารย์ และเจ้าหน้าที่ในวิทยาลัยเทคนิค สังกัดสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษาในเขตสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. 29(4), 555-572.
คณะสัตวแพทยศาสตร์ งานนโยบายและแผน และประกันคุณภาพการศึกษา.(2564) รายงานผลการตรวจประเมินคุณภาพการศึกษาภายในตามแนวทาง CMU-EdPEX ประจำปีการศึกษา. เอกสารอัดสำเนา
จรัสโฉม ศิริรัตน์. (2558). ปัญหาการติดต่อสื่อสารของบุคลากรในองค์กร กรณีศึกษาสำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. รายงานการวิจัย. สำนักหอสมุดกลาง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิราวรรณ ยิ้มปลื้ม (2561) ได้ศึกษาวิจัย เรื่อง ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารในองค์กรของสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปรามปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.). รายงานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ธัญญภรณ์ อินทไชย. (2561). การพัฒนาประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กร คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระ หลักสูตรปริญญาบริหารธุรกิจ.มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เบญจวรรณ แจ่มจำรัส. (2557). ปัจจัยบรรยากาศในการสื่อสารภายในองค์กร กระบวนการในการสื่อสาร และสื่อสังคมออนไลน์ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการสื่อสารภายในองค์กรของบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
พิริยา ศิริวรรณ. (2559). การสื่อสารภายในองค์กร คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เรื่องที่ไม่อาจมองข้าม. เวชบันทึกศิริราช. 9(1), 38-43.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์
อรรถพล นาคราช และปฐม ทรัพย์เจริญ. (2558).ปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้ข่าวสารผ่านสื่อ DIGITAL SIGNAGE ของนักศึกษามหาวิทยาลัย เทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
Berlo, David K. 1960. The Process of Communication. New York : Holt, Rinehart and Winston.
