ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลต่อคุณภาพชีวิต 2) ระดับคุณภาพชีวิตของนักศึกษา 3) ปัจจัยที่พยากรณ์คุณภาพชีวิตของนักศึกษาและ 4) แนวทางการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1- 4 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 371 คน ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงโดยคำนวณจากสูตรของทาโร ยามาเน่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบวัดคุณภาพชีวิตและแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป วิธีการทางสถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าการถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า
1) ปัจจัยทุกด้านมีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตของนักศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านครอบครัว ด้านสุขภาพกาย ด้านค่าใช้จ่าย ด้านการศึกษา ด้านสุขภาพจิต ด้านสัมพันธภาพทางสังคมและด้านสภาพแวดล้อม ตามลำดับ
2) คุณภาพชีวิตของนักศึกษาส่วนมากอยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นร้อยละ 51.48 มีคุณภาพชีวิตดีคิดเป็นร้อยละ 45.55 และมีคุณภาพชีวิตไม่ดีคิดเป็นร้อยละ 2.97 ตามลำดับ
3) ปัจจัยทุกด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตของนักศึกษาได้ร้อยละ 50.69 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
4) แนวทางในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของนักศึกษาเรียงลำดับความถี่ 3 อันดับได้แก่ 1) การเปิดรับการเรียนรู้ทักษะหรือความรู้ใหม่ ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตและการทำงาน 2) การรู้จักปรับตัวได้ทุกที่ทุกเวลาเพื่อการมีคุณภาพชีวิตที่ดี 3) การสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่นและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ทางสังคม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิต. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :https://dmh.go.th/test/download/view.asp?id. [24 กรกฎาคม 2568].
. (2565). ทำอย่างไรให้คุณภาพชีวิตดี. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :https://dmh.go.th/news/view.asp?id. [20 ตุลาคม 2568].
กฤตธัช อันชื่น. (2557). คุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.รายงานวิจัย สถาบัน. ส่วนกิจการนักศึกษา สำนักงานอธิการบดี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
กฤตเมธ โพธิวัชร์และเกวลิน ศีลพิพัฒน์. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตนักศึกษา ระดับปริญญาตรีในประเทศไทย. วารสารรัชต์ภาคย์. 17(55), 266-282.
จินตนา กิ่งแก้ว และณัฐธยาน์ บุญมาก. (2561). คุณภาพชีวิตของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารโรงพยาบาลสกลนคร. 21(3), 105-117.
ชลวิภา สุลักขณานุรักษและอูน ตะสิงห. (2567). ปจจัยที่มีความสัมพันธกับคุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล. 40(3),24-34
พิพัฒน์ ตันวิบูลย์วงศ์ และคณะ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์. วารสารคณะพลศึกษา. 25(1), 15-24
ปานวาด ปรียานนท์และคณะ. (2566). คุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยมหิดลวิทยาเขตศาลายา. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา(สาขา มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 15(30), 1-13.
มวลีวัล เลิศสาครศิริ และคณะ. (2563). คุณภาพชีวิตนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารการพยาบาลและการศึกษา. 13(4), 49-63.
ศรัณภัสร์ แวกโกเนอร์. (2562). การเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารและการจัดการการศึกษา). ภาควิชาการบริหารการศึกษาและการอุดมศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ :มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิรินันท์ กิตติสุขสถิต และคณะ. (2557). คุณภาพชีวิตการทำงานและความสุข. พิมพ์ครั้งที่ 2. บริษัท อัพทรูยู ครีเอทนิว จำกัด.
สัจจวรรณฑ์ พวงศรีเคนและคณะ. (2563). คุณภาพชีวิตของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยราชภัฏรอยเอ็ด. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด. 14(3), 208 – 219.
หทัยภัทร ประสานศักดิ์. (2562). คุณภาพชีวิตของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยศิลปากร. การศึกษารายวิชา 463401(การวิจัยรายบุคคล). ภาควิชาจิตวิทยาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อนันต์ตรี สมิทธิ์นราเศรษฐ์และศุภามณ จันทร์สกุล. (2561). การศึกษาคุณภาพชีวิตของนักศึกษาพยาบาล มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน.24(4),562-576.
Cronbach, L.J., (1990). Essentials of Psychological Testing. 5th ed. New York:Harper & Collins Publishers.
The WHOQOL GROUP. (1995). The World Health Organization Quality of Life Assess-ment (WHOQOL) : position paper from the World Health Organization. Social Sciences Medicine. 41(10), 1403-1409.
World Health Organization. (2002). Active Ageing : Policy Framework. Geneva : World Health Organization.
Yamane,T.(1973). Statistics : An introductory statistics. 3rded. New York:Harper & Row.