การพัฒนารูปแบบการบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคันของนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนแม่วินสามัคคี จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษา วิเคราะห์สภาพการบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน 2) ศึกษารูปแบบการบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน 3) ทดลองการใช้รูปแบบการพัฒนางานบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน และ 4) การประเมินการใช้รูปแบบการพัฒนางานบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคันของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนแม่วินสามัคคี จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยเชิงปฏิบัติการ ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 8 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบการสัมภาษณ์ แบบประเมินรูปแบบ และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์สถิติพื้นฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพการบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน พบว่า โรงเรียนมีแผนปฏิบัติการและงบประมาณ มีบุคลากรดูแลนักเรียนกลุ่มเสี่ยง โรงเรียนมีความหลากหลายทางวัฒนธรรม แต่มีข้อจำกัดด้านคุณภาพผู้เรียน ขาดแคลนบุคลากรเฉพาะทาง วัสดุอุปกรณ์ไม่ครบ และขาดความต่อเนื่องการดำเนินการต่าง ๆ
2) รูปแบบการบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน พบว่า ประกอบด้วย 6 แนวทาง ได้แก่ 1) ป้องกันไม่ให้เด็กตกหล่น 2) เฝ้าระวัง 3) การดูแลช่วยเหลือ 4) แก้ไขนักเรียนที่มีแนวโน้มจะออกกลางคัน 5) ติดตามให้กลับมาเรียน 6) ไม่สามารถติดตามกลับเข้าสู่ระบบได้ และผลการประเมินรูปแบบอยู่ในระดับมาก
3) ทดลองการใช้รูปแบบการพัฒนางานบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคัน พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุดจำนวน 9 ข้อ และระดับมาก จำนวน 4 ข้อ
4) การประเมินการใช้รูปแบบการพัฒนางานบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขการออกกลางคันของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนแม่วินสามัคคี จังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คุณากร บุญสาลี. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยบูรณาการจิตศึกษา โรงเรียนกุญชรศิรวิทย์. [ออนไลน์], แหล่งข้อมูล : http://www.sisaketpao.com/2021/index.php?d= viewboard [ วันที่ 15 มกราคม 2568].
เฉลิมพงษ์ สุขสมพนารักษ์. (2561). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนบ้านช่างหม้อ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ธนกฤต อั้งน้อย. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์การศึกษาศาสตรดุษฏีบัณฑิต. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปุญชรัศมิ์, พันธุวัฒน์ สำเนา, หมื่นแจ่ม และสงบ, ประเสริฐพันธุ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้านการคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนพร้าววิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่. ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
พรเพ็ญ จิระณัฐวีรกุล และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2561). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พิศมัย ถิ่นน้อย. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตและความปลอดภัยของนักเรียนโรงเรียนวัดกำแพงแสน (สว่างวิทยาคาร). รายงานการวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1.
ภริณ ธนะโชติภน และ เพ็ญณี แนรอท. (2564). สาเหตุการออกกลางคันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ บริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
โรงเรียนแม่วินสามัคคี. (2564). แผนพัฒนาการศึกษาปีการศึกษา 2564-2566 ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 4. เอกสารอัดสำเนา.
__________. (2565). รายงานประจำปีของสถานศึกษา (SAR) ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 4. เอกสารอัดสำเนา.
มิญช์มนัส วรรณมหินทร์ สลางสิงห์. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาโรงเรียนสุขภาวะในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). พระราชบัญญัติ การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ฉบับปรับปรุงแก้ไขครั้งที่ 4.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สำนักงานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการดำเนินระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์.
สุธิดา พงษ์สวัสดิ์. (2561). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี.ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อนุชา ผลอิน. (2560). การพัฒนารูปแบบระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนด้านการส่งเสริมคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนเทศบาลศรีบุณยานุสสรณ์. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. 6 (2), 187-195.
Laverne,Mc.Coy-Byers. (2000) . Coalition Between Schools and Community Agencies for the Control of Truancy : Identification of Critical Factors Contributing to Coalition Effectiveness. Dissertation Abstract.Innternational.
