DEVELOPMENT OF PROGRAMS FOR DOMESTIC VIOLENCE OFFENDER TO PREVENT REPETITIVE ACTION
Keywords:
Program Development, The Domestic Violence Offender, Prevention of Repetitive ActionAbstract
The objectives of this research article were to study the models of working and to develop a program for working with the domestic violence offender to prevent repetitive action. It was an action research that divided into 2 stages as follows: Phase 1 was an in-depth interview with the officers who work with domestic violence, both public and private sectors, the domestic violence offender who have been subjected to behavioral modification and no futher action and family members of perpetrators. Phase 2 was taken data from interviews to draft a program and training community leaders to implement programs, including focus group with community leaders. Total number of research participants were 33 people. The research tools are semi-structured interview and focus group discussion. The research results showed that 1) there were 2 models to work with the domestic violence offender: work by a state agency (court order) and community work (volunteer). 2) The program has the following steps: classification of program participants, orientation and implementation of the program. (knowledge, attitudes and skills.)The experimental results of the program found that the family group, peer group support, and family camp activities support the program participants to see the problem and realize their ability to change the behavior. As well as making family relationships better, emotional control and communication skills improved. The important suggestion is that the implementation of the program is composed of two parts 1) access to the process of the juvenile court, The court may impose conditions on the program 2) Volunteer to join the program. Operated by state agencies, the private sector, community and the related networks.
References
กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว. (2564). สถิติความรุนแรงในครอบครัว ประจำปีงบประมาณ 2564. เรียกใช้เมื่อ 3 ธันวาคม 2565 จาก https://opendata. nesdc.go.th>dataset
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). สถานการณ์ความรุนแรงในครอบครัวทั่วประเทศ. เรียกใช้เมื่อ 30 กันยายน 2565 จาก http//:www. violence.in.th
กิตวิภา สุวรรณรัตน์. (2545). การสร้างพลังอำนาจในตนเองของสตรีที่ประสบปัญหาความรุนแรงในครอบครัว: ศึกษาเฉพาะกรณีศูนย์พิทักษ์สิทธิสตรีมูลนิธิเพื่อนหญิง. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารงานยุติธรรม. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จะเด็จ เชาวน์วิไล และคณะ. (2553). ลด ละ เลิกเหล้า = สร้างสุขให้ครอบครัวและชุมชน ถอดประสบการณ์การทำงานชุมชนลด ละ เลิกเหล้า: ลดความรุนแรงต่อผู้หญิงและเด็ก. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิเพื่อนหญิง.
ชิตพล ชัยมะดัน. (2561). รูปแบบการป้องกันและแก้ไขปัญหาความรุนแรงในสังคมของชุมชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสระแก้ว. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์, 11(1), 30-38.
ณัฐธยาน์ กฤติพงศ์. (2548). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและบุคลิกภาพของผู้ต้องขังที่เข้ารับการอบรมโครงการโปรแกรมการแก้ไขผู้กระทำผิดที่ใช้ความรุนแรงในครอบครัว: กรณีศึกษาเรือนจำกลางคลองเปรม. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารงานยุติธรรม. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นงพงา มหามิตร. (2550). กระบวนการมีส่วนร่วมของผู้ชายในการลดความรุนแรงต่อผู้หญิงบ้านคำกลาง: ชุมชนลดเหล้าลดความรุนแรงต่อผู้หญิงและเด็ก มูลนิธิเพื่อนหญิง. ใน วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิฤมน รัตนะรัต. (2554). การเสริมใช้แนวทางในการแก้ไขปัญหาความรุนแรงในครอบครัวภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 19(1), 125-153.
พัชรินทร์ นินทจันทร์ และคณะ. (2554). การเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนเพื่อป้องกันความรุนแรงในครอบครัว. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 17(3), 444-462.
วรภัทร แสงแก้ว. (2551). โครงการพัฒนากลไกแก้ไขปัญหาความรุนแรงในครอบครัวเพื่อเป็นจังหวัดนำร่องภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการเสริมสร้างสุขภาพ (สสส.).
วลัยลักษณ์ การเก่ง. (2555). ทัศนะของผู้ปฏิบัติงานต่อปัจจัยยุติความรุนแรงในครอบครัวต่อสตรี. ใน สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารงานยุติธรรม. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2555). คู่มือการปฏิบัติงานของพนักงานเจ้าหน้าที่ พนักงานสอบสวน และผู้ประนีประนอม ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ภาวะสังคมไทยไตรมาสสี่และภาพรวมปี 2559. เรียกใช้เมื่อ 3 ธันวาคม 2565 จาก https://www. nesdc.go.th>ewt.news
อภิญญา เวชยชัย. (2557). การเสริมพลังอำนาจในการปฏิบัติงานสังคมสงเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อังคณา ช่วยค้ำชู. (2555). ความรุนแรงในครอบครัว: สาเหตุ ผลกระทบ และแนวทางการช่วยเหลือ. วารสารธรรมศาสตร์, 31(3), 130-145.
อังคณา อินทสา. (2558). กระบวนการปรับพฤติกรรมที่นำไปสู่การแก้ไขปัญหาความรุนแรงในครอบครัว กรณีศึกษามูลนิธิหญิงชายก้าวไกล. ใน วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารและนโยบายสวัสดิการสังคม. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.