วิกฤตการณ์แก้ไขปัญหาความรุนแรงในครอบครัวด้วยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ.๒๕๕๐
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำดว้ยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 และเพื่อศึกษาปัญหาแลละอุปสรรคในการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างในการเก็บข้อมูลกับผุ้ให้ข้อมูลหลัก คือ เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เกี่ยวข้องในการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ได้แก่ พนักงานวสอบสวน จำนวน 30 คน ผู้กำกับการสถานีตำรวจ จำนวน 1 ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 1 คน และผู้บริหารระดับสูงจำนวน 1 คน จำนวนทั้งสิ้น 33 คน
ผลการศึกษาพบว่า ปัจจุบันในการสอบสวนคดีเกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัวนั้น จะใช้วิธีการไกล่เกลี่ย ให้คู่กรณีปรับความเข้าใจซึ่งกันและกันมากกว่าการนำกฎหมายหรือพระราชบัญญัติคุ้มครองผุ้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัวมาบังคับใช้ ซึ่งเป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมายแต่เนื่องด้วยการนำกฎหมายหรือพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าวมาบังคับใช้จะต้องประสานงานกับหน่วยงานภายนอก แต่ไม่ค่อยได้รับความร่วมมมือโดยอ้างเหตุผลว่ามีภารกิจต้องรับผิดชอบจำนวนมาก และมักเลื่อนวันนักเป็นเหตุให้การสอบสวนไม่สามารถกระทำได้อย่างรวดเร็วหรือต่อเนื่อง
สำหรับปัญหาและอุปสรรคในการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 พบว่า ขั้นตอนวิธีการการสอบสวนปากคำผู้เสียหายจะต้องประกบอด้วยหน่วยงานภายนอกหลายหน่วยงาน และต้องใช้ระยะเวลานานกว่าจะเสร็จสิ้นกระบวนการนอกจากนี้ พนักงานสอบสวนไม่มีความรู้ความเข้าใจ และเจตคดีในด้านลบเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว ส่งผลให้การปฏิบัติหน้าที่และการบังคับใช้กฎหมายฉบับดังกล่าวไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร รวมทั้งนโยบายในการบังคับใช้พระราชบัญญัตินี้ ผู้บริหารระดับสูงหรือผู้บังคับบัญชาไม่ได้ให้ความสำคัญหรือรณรงค์ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทราบหรือตระหนักในนโยบายในการบังคับใช้ตามพระราชบัญญัติอย่างจริงจัง และงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้มีจำนวนไม่เพียงพอ อีกทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจฝ่ายปฏิบัติบางท่านใช้ช่องว่างของกฎหมายตามพระราชบัญญัตินี้ มาบังคับใช้โดยผิดวัตถุประสงค์หรือเจตนารมณ์ของกฎหมาย
อย่างไรก็ตามการศึกษาครั้งนี้ได้เพิ่มเติมแผนผังตามขั้นตอนของพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกรกะทด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ไว้ ทั้งนี้ เพื่อสามารอธิบายและเล็งเห็นเกี่ยวตอนการปฏิบัติพระราชบัญญัติฉบับดังกล่างได้อย่างชัดเจน ซึ่งในงานวิจัยอื่นๆ มักไม่พบความสัมพันธ์ในลักษณะแผนภาพกระบวนการ
ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัยควรจัดอบรบให้ความรู้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อสร้างความเข้าใจถึงเจตนารมณ์ และกระบวนการของพระราชบัญญัติฉบับนี้ นอกจากนี้ควรจัดให้มีพนักงานสอบสวนเกี่ยวกับพระราชบัญญัติคุ้มครองผุ้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 โดยเฉพาะรวมทั้งรัฐบาลหรือสำนักงานตำรวจแห่งชาติควรจัดสรรงบประมาณ เพื่อนำมาสนับสนุนในการจัดฝึกอบรม ในการเพิ่มพูนความรู้ให้กับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว โดยเฉพาะผู้ปฏิบัติ
Article Details
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารกระบวนการยุติธรรม แต่ความคิดเห็นที่ปรากฏในเนื้อหาของบทความในวารสารกระบวนการยุติธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงยุติธรรม. (2552). เอกสารประกอบการประชุมคู่ขนาน เรื่องการคุ้มครองผู้ถูกการทำด้ยความรุนแรงในนครอบครัว การประชุมทางวิชาการระดับชาติว่าด้วยงานยุติธรรมครั้งที่ 7.
กิติพัฒน์ นนทปัทมะตุลย์. (2550). นโยบายสังคมและสวัสดิการสังคม. คณะสังคมสงเคราะห์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิพม์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เชษฐ รัชดาพรรณาธิกุล และคณะ. (2554). ายงานฉบับสมบูรณ์การประเมินผลการบังคับใช้กฎหมายตามพระราชบัญญัติควยคุมเครื่องดิ่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ในเขตจังหวัดนนทบุรี นครปฐม และสิงห์บุรี. กรุงเทพฯ: ภาควิชาสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณัฐยา วิริวิทยา. ปัญหาอุปสรรคของเจ้าพนักงานตำรวจต่อการป้องกันปราบปรามการค้ามนุษย์ : ศึกษาเฉพาะกรณีพื้นที่กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารงานยุติธรรม) คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2545). อาชญากรรมการป้องกัน-การควบคุม. นนทบุรี: พรทิพย์การพิมพ์.
บุญเสริม หุตะแพทย์. (2552). รายงานการวิจัยเรื่องทัศนคติและบทบาทของทีม่สหหวิชาชีพต่อการแก้ไขปัญหาความรุนแรงในครอบครัว. สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ประภาพรรณ จูเจริญ. (2550). รายงานผลการศึกษาวิจัย โครงการศึกษาสถานการณืความรุนแรงต่อเด็กในครอบครัว :เพื่อแนวทางป้องกันความรุนแรง. ภายใต้โครงการส่งเสริมสนับสนุนและคุ้มครองสุขภาพและสิทธิมนุษยชน ด้านเด็ก เยาวชน และครอบครัว.
ส่าหรี่ จิตตินันท์. (2545). ความรุนแรงในครอบครัว รายงานการสัมนาเรื่องการนยุติความรุนแรง ต่อเด็กและสตรี. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการประสานงานสตรีแห่งชาติ.
สุดสงวน สุธีสร. (2540). ความรุงแรงในครอบครัว กรณีการประทุษร้ายทางร่างกายและาทงเพศต่อกเด็กในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันไทยคดีศึกษา,มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุนิสา จองวัฒนา. (2552). ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (การบริหารงานยุติธรรม) คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุวิมล แซ่อึ้ง. (2547). ความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงในครอบครัวกับการกระทำผิดของเก็กและเยาวชน: ศึกษาเฉพาะศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนชายบ้านกรุณา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (การบริหารงานยุติธรรม) คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานกิจกรรมสตรีและสถาบันครอบครัว. (2550) พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. สำนักงานกิจการสตีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
อดุลย์ ณรงค์ศักดิ์. (2552). การประเมินการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550. ปริญญาดุษฎีบัณฑิต (อาชญาวิทยาการบริหารงานยุติธรรมและสังคม). มหาวิทยาลัยมหิดล
อภิรดี มีสัตย์. (2553). การนำนโยบายคุ้มครองผู้ถูกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัวตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550 ไปปฏิบัติ: กรณีศึกษาศูนย์ปฏิบัติการเพื่อป้องกันการกระทำความรุนแรงในครอบครัวกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต. วิทยานิพนธ์ รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (สาขาบริหารรัฐกิจ) คณะรัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อรอนงค์ อินทรจิตร. (2542). ผู้หญิงและเด็ก: เหยื่อความรุนแรงในครอบครัว กรุงเทพฯ: ปกเกล้าการพิมพ์.
ภาษาอังกฤษ
Browne, K. (1995). Preventing Child Mattreatment Through Community Nursing. Journal of Advanced Nursing, 21, 7-63.
กฎหมาย
พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. 2550