พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ปัญหาที่ยังหลงเหลือ
Main Article Content
บทคัดย่อ
กฎหมายการแข่งขันทางการค้าฉบับแรกของประเทศไทยได้แก่ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 จากการประกาศใช้กฎหมายฉบับดังกล่าวกว่า 18 ปีไม่มีผลการบังคับคดีให้เห็นเป็นรูปธรรมแม้แต่คดีเดียว จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ขึ้นมาแทนกฎหมายฉบับเก่า ถึงแม้ภาพรวมการตรากฎหมายฉบับใหม่ขึ้นมาจะมีการพัฒนาในหลายๆด้านกว่ากฎหมายฉบับเก่า แต่ก็ยังมีข้อจำกัดหรือปัญหาที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งปัญหาในเชิงองค์กรรวมถึงปัญหาในการขาดกฎเกณฑ์ประกอบการบังคับใช้กฎหมายในหมวดป้องกันการผูกขาดในบางมาตรา ตัวอย่างปัญหาในข้างต้น เช่น การให้ฝ่ายการเมืองกลุ่มหนึ่งเป็นผู้มีอำนาจในการแต่งตั้งคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า หรือในทางปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายทางสำนักงานฯ ยังไม่ได้มีการจัดทำข้อมูลขนาดตลาดสินค้าและบริการต่างๆที่มีแนวโน้มจะก่อให้เกิดการผูกขาดและเผยแพร่ต่อสาธารณะตามที่กฎหมายกำหนด ทำให้การติดตามพฤติกรรมอันจะก่อให้เกิดการจำกัดการแข่งขันทางการค้าทำได้ยาก และส่งผลให้ไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายในหมวดป้องกันการผูกขาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นต้น จากปัญหาดังกล่าว เรื่องการสรรหาคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าจึงควรที่จะให้รัฐสภาเป็นผู้สรรหาอย่างในประเทศ สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และสหภาพยุโรป ควรมีการจัดทำฐานข้อมูลขนาดตลาดสินค้าและบริการต่างๆและเผยแพร่ต่อสาธารณะ เพื่อการติดตามพฤติกรรมผู้ประกอบการในตลาดสินค้าและบริการต่างๆ ที่อาจจะก่อให้เกิดการผูกขาดได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และในส่วนการบังคับใช้หมวดป้องกันการผูกขาด ในประเทศไทยยังไม่ปรากฎการบังคับคดีการแข่งขันทางการค้าที่เป็นรูปธรรม จึงควรที่จะมีกฎเกณฑ์ประกอบการบังคับใช้รวมถึงกฎเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องการจัดทำฐานข้อมูลตลาดสินค้าและบริการ ควรมีการบัญญัติคดีตัวอย่างในเบื้องต้นเพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถศึกษาได้ว่าการกระทำใดอาจเข้าข่ายความผิดในหมวดป้องกันการผูกขาด รวมถึงควรมีการศึกษาแนวทางบังคับคดีจากต่างประเทศเพื่อนำมาเป็นแนวทางบังคับใช้กฎหมายในประเทศไทย
Article Details
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารกระบวนการยุติธรรม แต่ความคิดเห็นที่ปรากฏในเนื้อหาของบทความในวารสารกระบวนการยุติธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
จันทร์ทอง เจริญหิรัญยิ่งยศ. (2543). สภาพตลาดในประเทศไทยกับกฎหมายการแข่งขันทางการค้า. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
ศักดา ธนิตกุล. (2553). คำอธิบายและกรณีศึกษาพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
สรวิศ ลิมปรังษี. (2543). กฎหมายแข่งขันทางการค้า : แนวคิดพื้นฐาน เจตนารมณ์ และปัญหา. กรุงเทพมหานคร: นิติธรรม.
สุธีร์ ศุภนิตย์. (2555). หลักการและกฎเกณฑ์แห่งพระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุธีร์ ศุภนิตย์, กมลชัย รัตนสกาววงศ์, วัชรียา โตสงวน, และ วิไลวรรณ วรรณนิธิกุล. (2536). แนวทางการพัฒนากฎหมายแข่งขันทางการค้าในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2554). พระราชบัญญัติว่าด้วยการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542: ข้อจำกัดและการปฏิรูป. รายงานทีดีอาร์ไอฉบับพิเศษ, ฉบับที่ 92.
อานันท์ เกียรติสารพิภพ. (2558). การผูกขาดและการแข่งขันที่เป็นธรรม: การปฏิรูปกฎหมายการแข่งขันทางการค้า. ค้นจาก https://library2.parliament.go.th/ebook/e_hotissue.html
เดือนเด่น นิคมบริรักษ์. (2555). การปฏิรูปเพื่อลดการผูกขาดและส่งเสริมการแข่งขันในเศรษฐกิจไทย. กรุงเทพมหานคร: เป็นไท.
เดือนเด่น นิคมบริรักษ์, เสาวลักษณ์ ชีวสิทธิยานนท์ และ มาเรียม กรีมี. (2544). โครงการศึกษาการปฏิบัติทางการค้าที่ไม่เป็นธรรมของประเทศต่างๆ เพื่อการพัฒนาแนวปฏิบัติตามมาตรา 29ตามกฎหมายการแข่งขันทางการค้า ตามโครงการส่งเสริมระบบการแข่งขันทางการค้าที่เกื้อหนุนต่อการส่งออก. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
เดือนเด่น นิคมบริรักษ์ และ ประสพสุข สังข์บุญมาก. (2550). Trade and Competition รายงานการบรรยายทางวิชาการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.