การวิเคราะห์เปรียบเทียบระบบยุติธรรมชุมชนในประเทศอาเซียน

Main Article Content

นิตยา โพธิ์นอก

บทคัดย่อ

ยุติธรรมชุมชนเป็นแนวคิดทางเลือกที่รัฐบาลในหลายประเทศนำมาใช้เพื่อช่วยยกระดับการทำงานของกระบวนการยุติธรรมกระแสหลัก ภารกิจของยุติธรรมชุมชนประกอบด้วยการป้องกันและควบคุม การจัดการความขัดแย้งเชิงสมานฉันท์ การเยียวยาและฟื้นฟู และการรับคืนผู้กระทำผิดสู่ชุมชน โดยที่ประเทศในอาเซียนส่วนใหญ่มีการปฏิบัติงานยุติธรรมชุมชนเน้นไปที่การจัดการความขัดแย้งเสียมาก บทความนี้จึงสำรวจการเคลื่อนงานยุติธรรมชุมชนทั้งสี่ภารกิจดังกล่าวในประเทศอาเซียน ซึ่งในส่วนของการป้องกันและควบคุม หลายประเทศเน้นการฝึกอบรมกฎหมายหรือตั้งกลุ่มเชิงป้องกันขึ้นในชุมชน ส่วนการจัดการความขัดแย้งฯ มีการเคลื่อนงานอย่างชัดเจนในหลายประเทศอย่างไทย สปป.ลาว ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย โดยมีการจัดตั้งคณะบุคคลเพื่อทำหน้าที่อำนวยความสะดวกคดีเล็กน้อยในชุมชน บางประเทศมีการเคลื่อนภารกิจการฟื้นฟูฯ ด้วยการจัดตั้งศูนย์ให้คำปรึกษา รวมทั้งใช้วิธีการอื่นที่มากกว่าการลงโทษ สำหรับภารกิจสุดท้ายการรับคืนผู้กระทำผิดฯ ส่วนใหญ่เน้นกลุ่มเยาวชนให้ทำงานสังคมตอบแทน ทั้งนี้ ประเทศไทยอาจยกระดับยุติธรรมชุมชนด้วยการตั้งเป้าหมายที่ท้าทายมากขึ้น พร้อมทั้ง ควรมีการกระตุ้นให้เกิดความรับรู้และเข้าใจถึงบทบาทยุติธรรมชุมชนทั้งสี่ภารกิจในวงกว้าง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โพธิ์นอก น. . (2022). การวิเคราะห์เปรียบเทียบระบบยุติธรรมชุมชนในประเทศอาเซียน . วารสารกระบวนการยุติธรรม, 15(3), 133–161. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JTJS/article/view/256082
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมคุมประพฤติ. (2549). รายงานประเมินผลโครงการพลังเครือข่ายยุติธรรมชุมชนแก้ปัญหายาเสพติด. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.

กิตติพงษ์ กิตยารักษ์. (2550). การพัฒนาระบบยุติธรรมชุมชนในไทย ใน กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ (บรรณาธิการ), ยุติธรรมชุมชน : บทบาทการอำนวยความยุติธรรมโดยชุมชนเพื่อชุมชน (หน้า 15-52). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.

จักกริน วรนาม, กฤชวรรธน์ โลห์วัชรินทร์ และกชพร มุสิกบุญเลิศ. (2562). เงื่อนไขที่เอื้อต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของศูนย์ยุติธรรมชุมชนตำบลในจังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 27(2), 163-193.

จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย. (2550). ยุติธรรมชุมชน: ทฤษฎีกระบวนการยุติธรรมภาคประชาชน. ใน กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ (บรรณาธิการ), ยุติธรรมชุมชน : บทบาทการอำนวยความยุติธรรมโดยชุมชนเพื่อชุมชน (หน้า 53-70). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.

จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย. (2556). ระบบยุติธรรมและยุติธรรมทางเลือกแนวการวิเคราะห์เชิงสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เดชา สังขวรรณ. (2550). สถานภาพและแนวทางการพัฒนางานยุติธรรมชุมชนในสังคมไทย ใน กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ (บรรณาธิการ), ยุติธรรมชุมชน : บทบาทการอำนวยความยุติธรรมโดยชุมชนเพื่อชุมชน (หน้า 165-200). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.

นิตยา โพธิ์นอก และณัฏฐกาญจน์ ศุกลรัตนเมธี. (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษาระบบยุติธรรมชุมชนในประเทศประชาคมอาเซียน: กรณีศึกษาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. ค้นเมื่อ 30 กันยายน 2562, จาก https://www.kpi.ac.th/knowledge/research/data/129

เนาวรัตน์ พลายน้อย. (2550). ข้อเสนอต่อการดำเนินโครงการพัฒนาระบบงานยุติธรรมชุมชนระดับจังหวัด ใน กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ (บรรณาธิการ), ยุติธรรมชุมชน : บทบาทการอำนวยความยุติธรรมโดยชุมชนเพื่อชุมชน (หน้า 287-314). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.

ถวิลวดี บุรีกุล, นิตยา โพธิ์นอก และวลัยพร ล้ออัศจรรย์. (2562). ระบบยุติธรรมชุมชนในประเทศประชาคมอาเซียน: กรณีศึกษาสาธารณรัฐฟิลิปปินส์. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

วันชัย รุจนวงศ์. (2550). ยุติธรรมชุมชน: การสร้างความยุติธรรมโดยชุมชน ใน ยุติธรรมชุมชน : บทบาทการอำนวยความยุติธรรมโดยชุมชนเพื่อชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.

วันชัย วัฒนศัพท์. (2553). แนวทางการบริหารจัดการความขัดแย้งในท้องถิ่น. ค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2559, จาก envi-mining.dpim.go.th/news/ac1-t1307603627.doc

สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2550). การประเมินผลโครงการพัฒนาระบบงานยุติธรรมชุมชนในจังหวัดนำร่อง 17 จังหวัด. ม.ป.ท.

สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2551). การประเมินผลงานยุติธรรมชุมชน กระทรวงยุติธรรม ปีงบประมาณ พ.ศ. 2549 - 2551. กรุงเทพ: โรงพิมพ์สำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สุณีย์ กัลป์ยะจิตร และคนอื่น ๆ. (2554). รายงานผลการวิจัย การติดตามและประเมินผลงานยุติธรรมชุมชน. สมุทรปราการ: สินทวีกิจ พริ้นติ้ง.

สุรชัย ไวยวรรณจิตร และคนอื่น ๆ. (2559). การปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. ค้นเมื่อ 5 ธันวาคม 2565, จาก https://www.kpi.ac.th/knowledge/research/data/248.

อัคคกร ไชยพงษ์ และคนอื่น ๆ. (2561). แนวทางการพัฒนายุติธรรมชุมชนของตำบลหนองโก อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น. สุทธิปริทัศน์, 32(103), 203-216.

Austral, G. (2012). A guide to the Katarungang Pambarangay System. Philippines: Philippines Center for Civic Education and Democracy.

Bazemore, G., & Schiff, M. (2001). Restorative community justice: Repairing harm and transforming community. Cincinnati: Anderson Publishing.

Bulan, R. (2014). Dispute Resolution: Restorative Justice under Native Customary Justice in Malaysia. In S., Elsa (Ed.). Indigenous Peoples’ Access To Justice, Including Truth And Reconciliation Processes (pp.319-343). New York: Institute for the Study of Human Rights, Columbia University Publisher Location.

Chear, P. K. (2011). Restorative justice in the Cambodian Community: Challenges and possibilities in practice. Retrieved May 28, 2018, from

http://restorativejustice.org/10fulltext/Pen%20Khek%20Chear%20%20Restorative%20Justice%20in%20the%20Cambodian%20Community.pdf

Clark, S. (2005). Informal dispute resolution in East Java. Retrieved May 28, 2018, from http://documents.worldbank.org/curated/en/491731468040154924/text/400730Informal1n0East0Java01PUBLIC1.txt

Clear, T. R. et al. (2011). Community Justice (2nd ed.). New York: Routledge.

Congress of the Philippines. (1991). An act providing for alLocal government code of 1991. Retrieved October 17, 2017, from http://www.lawphil.net/statutes/repacts/ra1991/ra_7160_1991.html

Cox, P. (2010). Juvenile justice reform and policy convergence in the New Vietnam. Youth Justice, 10(3), 227-244.

Ministry of Law, Singapore. (1999). Community justice guide. n.p.

Mundia, L. et al. (2016). Addressing crime problems in Brunei Darussalam: Qualitative analysis of alternatives to counseling and educational interventions. The Social Sciences, 11(2), 53-59.

Nicholson, P. (2010).Access to justice in Vietnam. In J. Gillespie & A. H. Y. Chen (Eds.) Legal reforms in China and Vietnam : A comparison of Asian Communist Regimes (pp.188-215). London: Routledge.

Parole and Probation Administration, Department of Justice, Republic of Philippines (PPA). (2014). Restorative justice. Retrieved November 6, 2017, from http://probation.gov.ph/restorative-justice/

Presidential Decree. (1978). Establishing a system of amicably settling disputes at the Barangay Level. Retrieved October 17, 2017, from http://www.lawphil.net/statutes/presdecs/pd1978/pd_1508_1978.html

Scheye, E., & Serei, S. O. (2016). Cambodia Community Justice Assistance Partnership (CCJAP) Independent Evaluation. Retrieved June 2, 2022, from https://www.dfat.gov.au/sites/default/files/cambodia-community-justice-assistance-partnership-ind-evaluation-july-2016.pdf

Scott, M. S. (2006). Community justice in policing. Idaho Law Review, 34, 1-27.

State Courts of Singapore. (2015). Media release: Launch of the community justice and Tribunals Division. Retrieved May 28, 2018, from https://www.statecourts.gov.sg/NewsAndEvents/Documents/Media%20Release%20for%20launch%20of%20CJTD.pdf

Thailand Institute of Justice. (2015). The seminar on promoting community-based treatment in the ASEAN region. Bangkok: Author.

The Border Consortium (TBC.). (2014). Protection and security concerns in South East Burma /Myanmar. Bangkok: Wanida Press.

Tongyai, R. (2019). Thai community justice: From ideas to actions. International Journal of Crime, Law and Social Issues, 6(1), 39-46.

Vanna, D., & Fargher, J. (2014). Cambodia community justice assistance partnership: Six-Monthly progress report. Australia: Department of Foreign Affairs and Trade.

Woodhouse, A. (2004). Village justice in Indonesia: Working paper No. 31616. Retrieved May 28, 2018, from http://documents.worldbank.org/curated/en/560911468756330215/Village-Justice-in-Indonesia