การพัฒนากฎหมายคุ้มครองแรงงานสูงอายุเพื่อลดความเหลื่อมล้ำ

บทคัดย่อ

 งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์ (1) ศึกษาสภาพปัญหาข้อเท็จจริง และข้อกฎหมายไทยในการจ้างแรงงานสูงอายุ  และ (2) ศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายต่างประเทศเพื่อหาแนวทางการพัฒนากฎหมายการจ้างแรงงานสูงอายุของไทยโดยใช้วิธีศึกษาจากเอกสาร จากการศึกษาปัญหาข้อเท็จจริง และข้อกฎหมายของประเทศญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกาและไทย พบว่า สังคมสูงวัยของทุกประเทศต่างประสบปัญหาการเลือกปฏิบัติจากการหางานของผู้สูงวัยที่ยังต้องการทำงานเพื่อหารายได้ ส่วนกฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายประเทศที่ศึกษาต่างกำหนดหลักการไม่เลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งอายุ และกำหนดช่วงเกษียณอายุที่แตกต่างกันไป รวมทั้งมีมาตรการส่งเสริมการจ้างงาน ส่วนกฎหมายไทยยังไม่สอดคล้องกับกฎหมายระหว่างประเทศที่ประเทศไทยเป็นภาคี และยังแตกต่างจากกฎหมายของประเทศดังกล่าว แต่มีมาตรการและแนวทางการส่งเสริมการจ้างงาน ผู้สูงอายุเหมือนกัน ดังนั้น แนวทางพัฒนากฎหมายคุ้มครองแรงงานสูงอายุของไทยจึงต้องปรับปรุงและแก้ไขกฎหมายคุ้มครองโดยการขยายอายุเกษียณ และกำหนดความหมาย “แรงงานสูงอายุ” ไว้เป็นการเฉพาะควบคู่กัน และรับรองหลักการไม่เลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งอายุให้ชัดเจน รวมทั้งมีมาตรการที่เป็นแนวทางให้นายจ้างปฏิบัติต่อแรงงานสูงอายุตามข้อจำกัดที่มีเพื่อรองรับโครงสร้างสังคมสูงวัย