การรื้อฟื้นเพลงตับตาโบลวิวังต์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเป็นมาของเพลงตับตาโบลวิวังต์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ที่ส่งผลต่องานวิชาการด้านดนตรีสืบมา 2) เพื่อศึกษาวิเคราะห์โครงสร้างเพลงตับตาโบลวิวังต์ (Tableaux Vivants) และนำเสนอการวิจัยในรูปแบบการพรรณนาวิเคราะห์
ผลการศึกษาพบว่าตับตาโบลวิวังต์มีพัฒนาการมาจากเพลงตับมโหรี สำหรับกล่อมพระบรรทมของพระมหากษัตริย์มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เนื้อร้องแต่เดิมเป็นกาพย์ โคลง หรือกลอนเพลง เนื้อหาจบความในบท มีวิธีการเรียงร้อยด้วยการนำเพลงมาบรรจุในบทประพันธ์แล้วนำมาบรรเลงติดต่อกันเพื่อให้เกิดความยาว และเรียกการเรียงร้อยแบบนี้ว่า “ตับเพลง” ต่อมาในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์การแสดงละครเฟื่องฟู ได้มีผู้นำบทละครมาบรรเลง-ขับร้องโดยไม่มีตัวแสดง ซึ่งเรียกว่า “ละครกลาย” จึงเรียกเพลงตับที่มาจากบทละครว่า “เพลงตับเรื่อง” ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ได้พระนิพนธ์เพลงตับตาโบลวิวังต์จำนวน 8 ตับ ตามพระประสงค์ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ภายหลังเมื่อสิ้นพระชนม์แล้วก็มิได้มีการจัดแสดงเพลงตับตาโบลวิวังต์อีกเลย ในสมัยรัชกาลที่ 9 ได้มีการรื้อฟื้นนำมาจัดแสดงแบบเต็มรูปแบบและนำมาปรับใช้เพื่อให้เหมาะสมกับสังคมปัจจุบัน ผลการศึกษาโครงสร้างเพลงตับตาโบลวิวังต์พบว่าเพลงตับเรื่องราชาธิราชมีสำเนียงพม่าและมอญ อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออบน และกลุ่มเสียงเพียงออล่าง เพลงตับเรื่องนิทราชาคริตมีสำเนียงแขก อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออล่าง เพลงตับเรื่องสามก๊ก มีสำเนียงจีน อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออบน เพลงตับเรื่องซินเดอเรลล่ามีสำเนียงฝรั่ง อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออล่าง เพลงตับเรื่องขอมดำดินมีสำเนียงเขมร อยู่ในกลุ่มเสียงชวา เพลงตับเรื่องพระลอมีสำเนียงลาว อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออล่าง และเพลงตับเรื่องอุณรุทมีสำเนียงไทย อยู่ในกลุ่มเสียงเพียงออล่าง ส่วนสำนวนทำนองหลักมีสำเนียงภาษามีทุกตับ แต่มีบางเพลงที่สำนวนทำนองหลักไม่มีสำเนียงภาษา แต่สามารถนำทำนองหลักนั้นไปแปรทางบรรเลงให้มีสำเนียงภาษาได้ ได้แก่ เพลงพม่าเห่ เพลงตะนาว เพลงมอญร้องไห้ เพลงแขกต่อยหม้อ เพลงครอบจักรวาล และเพลงเวสสุกรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธีรวุฒิ แก้วมาก. (2556). ตับตาโบล์วิวังต์. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2558 จาก http://metaboledoing.blogspot.com/2013/06/blog-post_21.html.
มนตรี ตราโมท. (2545). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์. กรุงเทพฯ: ชวนพิมพ์.
มนตรี ตราโมท และวิเชียร กุลตัณฑ์. (2523). ฟังและเข้าใจเพลงไทย. กรุงเทพฯ: ไทยเขษม.
ศิลปากร, กรม. (2506). ชุมนุมบทละคอนและบทคอนเสิต พระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
สุดารัตน์ ชาญเลขา. (2554). คุณลักษณะทางดนตรีของการแสดงชุดตาโบลวิวังต์ พระนิพนธ์ในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.