การออกแบบอุปกรณ์สร้างสรรค์ลวดลายบนสิ่งทอจากอัตลักษณ์เมืองสกลนครเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์และนักออกแบบท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องการสร้างสรรค์ลวดลายจากอัตลักษณ์เพื่อส่งเสริมนักออกแบบท้องถิ่นมีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อออกแบบและพัฒนาชุดลวดลายจากอัตลักษณ์ของชุมชนจังหวัดสกลนคร 2) เพื่อพัฒนาอุปกรณ์สร้างสรรค์ลวดลายบนสิ่งทอเพื่อใช้ในการถ่ายทอดเทคโนโลยีและส่งเสริมนักออกแบบท้องถิ่น และ 3) เพื่อจัดอบรมเชิงปฏิบัติการถ่ายทอดองค์ความรู้ การมีส่วนร่วมของชุมชนและประเมินผลความเข้าใจและความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายและเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณะ
ผลการวิจัยพบว่าสามารถจัดกลุ่มลวดลายใหม่ตามยุคสมัยของพื้นที่แอ่งสกลนครเป็น 3 ชุดลวดลายคือ สิ่งมีชีวิตยุคดึกดำบรรพ์ (Sakonnakhonensis) ความลับแห่งศิลปะถ้ำ (The Mystery of Sakon Nakhon) และหลงเสน่ห์เมืองสกล (Enchanted Sakon) สู่อุปกรณ์สร้างสรรค์ลวดลายบนสิ่งทอในรูปแบบของเทมเพลทด้วยการฉลุแผ่นอะคริลิกตามลวดลายที่ออกแบบขึ้น จากนั้นได้มีการจัดโครงการถ่ายทอดเทคโนโลยี มีผู้เข้าร่วมโครงการทั้งสิ้น 50 คน มีการประเมินตนเองก่อนและหลังเข้าร่วมโครงการ ได้ผลดังนี้ ความเข้าใจของผู้เข้าร่วมโครงการ ก่อน การฝึกอบรม ค่าเฉลี่ยคือ 2.93 มีความเหมาะสมในระดับปานกลาง ความเข้าใจของผู้เข้าร่วมโครงการ หลัง การฝึกอบรมค่าเฉลี่ยคือ 4.04 มีความเหมาะสมในระดับมาก ผลรวมของความพึงพอใจต่อโครงการถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชน ค่าเฉลี่ยคือ 4.50 มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด หลังจากการเข้าร่วมโครงการ ผู้เข้าร่วมโครงการมีความมั่นใจในความรู้ความสามารถและมีความรู้สึกที่ดีต่อตนเองมากขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแนวทางการจัดโครงการถ่ายทอดเทคโนโลยีในรูปแบบนี้มีความเหมาะสมและได้ผลดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลกานต์ โกศลกาญจน์. (2567). บทสรุปย่านต้นแบบจากโครงการเครือข่ายย่านเศรษฐกิจสร้างสรรค์ประเทศไทย. สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน).
กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2567). จากอิตาลีสู่ไทย การสร้างสรรค์สินค้าไลฟ์สไตล์ไทยด้วยแนวคิดอิตาลี. http:// www.ditp.go.th/de/post/181833
โครงการโบราณคดีประเทศไทย. (2532). ศิลปะถ้ำสกลนคร. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จินตนา สุจจานันท์. (2554). การศึกษาตลอดชีวิตและการพัฒนาชุมชน. โอเดียนสโตร์.
ชลูด นิ่มเสมอ. (2544). องค์ประกอบของศิลปะ (พิมพ์ครั้งที่ 6). ไทยวัฒนาพานิช.
ดนัย ชาทิพฮด. (2558). ผ้าย้อมคราม: การทำวัฒนธรรมให้กลายเป็นสินค้าในกระแสโลกาภิวัตน์. วารสารไทยศึกษา, 10(2), 87-116.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง, และอุไรวรรณ หาญวงค์. (2550). การบูรณาการเทคโนโลยี e-Learning ประเภทเกมในชั้นเรียน. ใน เรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 45: สาขาศึกษาศาสตร์ สาขาเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (น. 251-258). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธีรารัตน์ รัตนวิสุทธิ์อมร. (2553). Edutainment มิติใหม่แห่งการศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 4(2), 44-50.
นฤมล จันทรเจิด. (2563). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบพหุวัยด้วยกระบวนการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วมในการส่งเสริมทักษะสารสนเทศด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พีนาลิน สาริยา. (2549). การออกแบบลวดลาย. โอเดียนสโตร์.
ศักดิ์ชาย สิกขา. (2559). องค์ความรู้จากงานทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม. https://www.esanpedia.oar.ubu.ac.th/ubu-art-culture/?p=122
สรรค์สนธิ บุณโยทยาน. (ม.ป.ป.). โลกล้านปีที่แอ่งสกลนคร. http://www.yclsakhon.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=539364541
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2560). 5 WAYS TO STAY INNOVATIVE แนวความคิดในการเริ่มต้นธุรกิจนวัตกรรม. https://www.nia.or.th/5-ways-to-stay-innovative-แนวความคิด-การเริ่มต้นธุรกิจนวัตกรรม.html
สำนักส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิสาหกิจชุมชน. (2562). คัดสรรสุดยอดหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ไทย ปี 2562. https://cepoldcdd.emskynet.com/otop-data/ผลิตภัณฑ์-otop
Au, A., Ng, E., Garner, B., Lai, S., & Chan, K. (2015). Proactive aging and intergenerational mentoring program to promote the well-being of older adults: Pilot studies. Clinical Gerontologist, 38(3), 203-210.
Galbraith, B., Larkin, H., Moorhouse, A., & Oomen, T. (2015). Intergenerational programs for persons with dementia: A scoping review. Journal of Gerontological Social Work, 58(4), 357-378.
Heo, J., King, C., Lee, J. W., Kim, H. M., & Ni, C. (2014). Learning from healthy older adults: An analysis of undergraduate students' reflective essays. The Asia-Pacific Education Researcher, 23(3), 537-545.
Morgan Jr., R. E., Bertera, R. L., & Reid, L. A. (2007). An intergenerational approach to informal science learning and relationship building among older adults and youth. Journal of Intergenerational Relationships, 5(3), 27-43.
Tham, L., & Pussayapibul, N. (2012). An intergenerational learning program in Singapore. Journal of Intergenerational Relationships, 10(1), 86-92.
Young, T. L., & Janke, M. C. (2013). Perceived benefits and concerns of older adults in a community intergenerational program: Does race matter?, Activities, Adaptation & Aging, 37(2), 121-140.
