ความแปลกวิสัยกับพุทธปรัชญาในนวนิยายเรื่อง คนนอก ของอาลแบร์ กามูว์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาแนวคิดความแปลกวิสัยในนวนิยายเรื่อง คนนอก ของอาลแบร์ กามูว์ ผ่านการเล่าเรื่อง แก่นเรื่องและพฤติกรรมของตัวละคร โดยเปรียบเทียบกับพุทธปรัชญา
ผู้วิจัยพบประเด็นแนวคิดความแปลกวิสัยในระดับการเล่าเรื่องที่เน้นที่ตัวละครเอกอย่างเมอร์โซกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เขาประสบพบเจอ ตั้งแต่เหตุการณ์การเสียชีวิตของแม่ของเขา การใช้ชีวิตประจำวัน การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนรอบข้างและการฆาตกรรมชายชาวอาหรับ รวมถึงกระบวนการสอบสวนเขา อีกทั้งยังปรากฏในการดำเนินเนื้อเรื่องผ่านพฤติกรรมของตัวละครอื่นๆ หากเมื่อนำมาเปรียบกับพุทธปรัชญาพบว่ามีทั้งประเด็นที่สอดคล้องกัน ได้แก่ กฎแห่งกรรม อนิจจังและทุกขังในเรื่องไตรลักษณ์ อริยสัจ 4 มรรคมีองค์ 8 ฆราวาสธรรม 4 พรหมวิหาร 4 ไตรสิกขา กัลยาณมิตรธรรม รวมถึงหลักอจินไตยว่าด้วยเรื่องของกรรมวิสัยและโลกวิสัย และที่แตกต่างกันคือหนทางดับทุกข์ที่พุทธศาสนาเสนอให้หาหนทางไปสู่นิพพาน ซึ่งเป็นหนทางดับทุกข์ที่แท้จริง ในขณะที่กามูว์เสนอให้เผชิญหน้ากับทุกข์ที่ชีวิตต้องเผชิญอย่างกล้าหาญในโลกที่แปลกวิสัยเช่นนี้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กามูส์, เอ. (2558). L’étranger-La chute [คนแปลกหน้า-ผู้ตกต่ำ]. มูลนิธิหนังสือเพื่อสังคม.
ธัญญา สังขพันธานนท์. (2539). วรรณกรรมวิจารณ์. นาคร.
นพพร ประชากุล. (2552). วรรณกรรมศึกษา: การวิเคราะห์นิยาย. ใน ยอกอักษร ย้อนความคิด เล่ม 1 ว่าด้วยสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ (น. 49-170). วิภาษา.
ปัณฑิตา จันทร์อร่าม. (2557). กระบวนการสร้างสรรค์วรรณกรรมภาพถ่ายแนวอัตถิภาวนิยมจากนวนิยายของอัลแบร์ กามูส์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พงษ์ศิริ ยอดสา. (2566). แนวคิดเรื่องอจินไตยในพระพุทธศาสนาเถรวาท: ความหมายและความเข้าใจ, วารสารปณิธาน, 19(2), 48-64.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551ก). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ (ฉบับประมวลศัพท์). ม.ป.พ.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551ข). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ (ฉบับประมวลธรรม). เอส. อาร์. พรินติ้ง แมส โปรดักส์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2554). ไตรลักษณ์. ธรรมสภา.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2555). พุทธธรรม. ม.ป.พ.
พระสุพรชัย อานนโท, และพระสัญชัย ญาณวีโร. (2558). ศึกษาเปรียบเทียบแนวคิดเรื่องทุกข์ในพุทธปรัชญาเถรวาทกับแนวคิดทุกข์นิยมของโชเป็นเฮาเออร์. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 6(2), 44-53.
พินิจ รัตนกุล. (2555). วิเคราะห์แนวคิดนักเขียนนักคิดชาวฝรั่งเศส อัลแบร์ กามูส์-ปรัชญาแห่งความไร้เหตุผล. สามัญชน.
พุทธทาส อินทปัญโญ. (2548). คู่มือมนุษย์. เพชรประกาย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2555). หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศส (ฉบับราชบัณฑิตยสถาน). ราชบัณฑิตยสถาน.
วศิน อินทสระ. (2558). ไตรลักษณ์และปฏิจจสมุปบาท: ความรู้ที่ช่วยให้เข้าใจโลกและชีวิตตามจริง. ธรรมดา.
วันชาติ ชาญวิจิตร. (2554). การศึกษาวิเคราะห์แนวคิดทางจริยศาสตร์ในงานวรรณกรรมของอัลแบร์ กามูส์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สนอง วรอุไร. (2553). ยิ่งกว่าสุขเมื่อจิตเป็นอิสระ. อมรินทร์ธรรมะ.
สิริจิตต์ ปันเงิน. (2542). ความตายในทัศนะของกามูส์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุพัตรา คำแก้ว. (2554). แนวคิดเรื่องมนุษย์ของอัลแบร์ กามูส์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Camus, A. (1942a). L’étranger. Gallimard.
Camus, A. (1942b). Le mythe de Sisyphe. Gallimard.
Corbic, A. (2003). Camus: L’absurde, la révolte, l’amour. Éditions Ouvrières.
Goldenstein, J.-P. (1989). Pour lire le roman. De Boeck-Duculot.
Korichi, M. (2005). Dossier: Le texte en perspective. In L’étranger (texte intégral + dossier) (pp. 139-204). Folio.