ภาวะผู้นำเชิงเปลี่ยนแปลงกับการยกระดับองค์กรภาครัฐสู่ดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความปริทัศน์นี้วิเคราะห์ดิจิทัลเชิงเทคนิคไปสู่ดิจิทัลเชิงคุณค่าภายใต้แรงกดดันด้านนโยบาย พลวัตเทคโนโลยี และความคาดหวังจากประชาชน กรอบทฤษฎีตั้งอยู่บนองค์ประกอบ Four I’s ของภาวะผู้นำเชิงเปลี่ยนแปลง เชื่อมโยงกับ Public Value Theory และหลักธรรมาภิบาลหรือหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (SEP) เพื่อลดความเสี่ยงการมุ่งประสิทธิภาพเชิงเทคนิคโดยละเลยความไว้วางใจสาธารณะ บทความพัฒนากรอบDigital Transformational Leadership for Public Sector (DTL-PS)ประกอบด้วย 5 มิติ: (1) วิสัยทัศน์และแรงบันดาลใจดิจิทัลที่ผูกกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) และคุณค่าร่วมสาธารณะ (2) การพัฒนาขีดความสามารถและ digital literacy พร้อมอุดช่องว่างทักษะในราชการ (3) วัฒนธรรมการเรียนรู้/นวัตกรรมผ่านพื้นที่ทดลองและการเรียนรู้เชิงปฏิบัติ (4) คุณธรรมและความรับผิดชอบด้วย ethical leadership และการกำกับดูแลข้อมูล และ (5) การขับเคลื่อนคุณค่าร่วมที่บูรณาการปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (SEP) เพื่อความยั่งยืนและความไว้วางใจเชิงดิจิทัล ใช้วิธีวิจัยโดยการสังเคราะห์วิเคราะห์ของแนวคิดและการเปรียบเทียบ ได้แก่ เอสโตเนีย (Digital by Default/X-Road) กับกรณีของประเทศไทย DOPA e-Office และขอนแก่นสมาร์ทซิตี้ ซึ่งสะท้อนบทบาทผู้นำจากผู้กำหนดนโยบายสู่ผู้อำนวยความร่วมมือเชิงเครือข่ายดิจิทัลผลการวิเคราะห์ชี้ว่าValue-driven Digital Leadership ที่ผสานข้อมูล-นวัตกรรม-คุณธรรม-ความยั่งยืน ช่วยสร้างความชอบธรรมและความไว้วางใจของสาธารณะ อันเป็นเงื่อนไขความสำเร็จของรัฐบาลดิจิทัล ข้อเสนอเชิงวิจัยต่อไป ได้แก่ การพัฒนาดัชนี Digital Trust & Public Value การศึกษาผู้นำท้องถิ่นภายใต้ข้อจำกัดทรัพยากร และการทดสอบกรอบ Digital Transformational Leadership for Public Sector เทียบกับมาตรฐาน OECD/EU เพื่อสร้างคุณูปการเชิงแนวคิดที่เฉพาะบริบทไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
กนก วงษ์ตระหง่าน. (2561). เศรษฐกิจพอเพียงกับการบริหารงานภาครัฐไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กรมการปกครอง. (2565). รายงานการดำเนินงานระบบ DOPA e-Office. กรุงเทพฯ: กรมการปกครอง.
ขอนแก่นพัฒนาเมือง. (2562). รายงานความก้าวหน้าโครงการสมาร์ทซิตี้. ขอนแก่น: บริษัท ขอนแก่นพัฒนาเมือง.
กวิ้น ปัทมนันทน์. (2564). คุณธรรมและความโปร่งใสในระบบราชการดิจิทัล. กรุงเทพฯ:
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2562). กรอบแนวคิดการพัฒนาเมืองและชนบท: “RUUR Models" สืบค้น 12 มกราคม 2564 จาก. https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail.
โกวิทย์ พวงงาม. (2560). ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมในระบบราชการไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์.
โกวิทย์ พวงงาม. (2560). การบริหารทรัพยากรบุคคลภาครัฐไทย: การสร้างระบบคุณธรรมและธรรมาภิบาล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โกวิทย์ พวงงาม. (2560). ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมกับการพัฒนาภาครัฐไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรยุทธ บุญมี. (2550). ความคิดสองทศวรรษวิเคราะห์แนวโน้มการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.
ประเวศ วะสี. (2554). การปฏิรูประบบสุขภาพและการพัฒนาประชาธิปไตยชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ.
ประเวศ วะสี. (2554). สังคมสุขภาวะและการปฏิรูประบบราชการ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิหมอประเวศ.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงาน ก.พ.ร. (2563). หลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.
สุรพล นิติไกรพจน์. (2559). ธรรมาภิบาลและกฎหมายไทย. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.). (2563). คู่มือการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). รายงานการติดตามและประเมินผลการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สศช.
สุรพล นิติไกรพจน์. (2559). ธรรมาภิบาลกับการปฏิรูประบบราชการไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Ansell, C., & Torfing, J. (2021). Public governance as co-creation: A strategy for revitalizing the public sector and reinventing public services. Cambridge: Cambridge University Press.
Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Psychology Press.
Bertot, J. C., Estevez, E., & Janowski, T. (2016). Universal and contextualized public services: Digital public service innovation framework. Government Information Quarterly, 33(2), 211–222.
Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership. The Leadership Quarterly, 17(6), 595–616.
Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595–616. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004.
Bryson, J. M.,et.al. (2014). Public value governance: Moving beyond traditional public administration and the New Public Management. Public Administration Review, 74(4), 445–456. https://doi.org /10.1111/puar.12238.
Bryson, J. M., et al., (2014). Public value governance: Moving beyond traditional public administration and the New Public Management. Public Administration Review, 74(4), 445–456.
Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.
Crosby, B. C., & Bryson, J. M. (2018). Why leadership of public leadership research matters: And what to do about it. Public Management Review, 20(9), 1265–1286.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). New York, NY: Routledge.
Drechsler, W. (2018). Pathfinding for digital government: The Estonian model. Government Information Quarterly, 35(2), 323–327.
Janssen, M., & Helbig, N. (2018). Innovating and transforming government through IT. Government.
Kantabutra, S. (2019). Sufficiency economy philosophy and ethical leadership in Thailand. International Journal of Public Administration, 42(6), 503–514.
Kantabutra, S. (2020). Toward an organizational theory of sustainability vision. Sustainability, 12(3), 1125.
Kantabutra, S., & Saratun, M. (2013). Sustainable leadership: Honeybee practices at Thailand’s oldest university. International Journal of Educational Management, 27(4), 356–376.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business School Press.
Kouzes, J. M., & Posner, B. Z. (2017). The leadership challenge: How to make extraordinary things happen in organizations (6th ed.). Hoboken, NJ: Wiley.
Margetts, H., & Dunleavy, P. (2013). The second wave of digital-era governance. Philosophical.
Margetts, H., & Dunleavy, P. (2013). The second wave of digital-era governance: A quasi- paradigm for government on the Web. Philosophical Transactions of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences, 371(1987), 20120382.
Mergel, I. (2019). Digital service teams in government. Government Information Quarterly, 36(4), 101389.
Mergel, I., et al., (2018). Defining digital transformation: Results from expert interviews. Government Information Quarterly, 36(4), 101385.
Mergel, I., et.al. (2018). Agile government. Government Information Quarterly.
Moore, M. H. (1995). Creating public value. Harvard University Press.
Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Harvard University Press.
Moore, M. H. (1995). Creating public value: Strategic management in government. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). SAGE.
OECD. (2016). Digital government strategies for transforming public services and societies. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264279745-en.
OECD. (2016). Skills for a high performing civil service. Paris: OECD.
OECD. (2017). OECD principles on open government. Paris: OECD Publishing.
Podsakoff, P. M., et al. (1990). Transformational leader behaviors and their effects on followers' trust in leader, satisfaction, and organizational citizenship behaviors. The Leadership Quarterly, 1(2), 107–142.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.
Tamm, D., & Väljataga, T. (2019). Data stewardship in digital government: Building public trust in Estonia. Information Polity, 24(3), 321–336.
UNDESA. (2022). E-Government Survey 2022: The Future of Digital Government. United Nations.
UNDESA. (2022). United Nations e-government survey 2022: The future of digital government. United Nations. https://publicadministration.un.org/egovkb.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Boston: Pearson.
Translated Thai References:
Bunmee, T. (2007). Two decades of thinking analyzing trends in Thai politics. Bangkok: Matichon. (In Thai).
Charoenwongsak, K. (2019). Urban and rural development conceptual framework: “RUUR Models". Retrieved January 12, 2021, from https://www.bangkokbiznews.com /blog/detail. (In Thai).
Department of Provincial Administration. (2022). DOPA e-Office system operation report. Bangkok: Department of Provincial Administration. (In Thai).
Khon Kaen City Development. (2019). Progress report on the Smart City project. Khon Kaen Khon Kaen City Development Company. (In Thai).
National Economic and Social Development Council. (2022). Report on monitoring and evaluation of the implementation of the National Strategy 2021. Bangkok: NESDB. (In Thai).
Nitikraiphot, S. (2016). Good governance and Thai law. Bangkok: Winyuchon. (In Thai).
Nitikraiphot, S. (2016). Good governance and reform of the Thai civil service system. Bangkok: Thammasat University Press. (In Thai).
Office of the Public Sector Development Commission (OPDC). (2020). Principles of Good Governance. Bangkok: Office of the Public Sector Development Commission (OPDC). (In Thai).
Office of the Public Sector Development Commission (OPDC). (2020). Handbook on Good Governance. Bangkok: Office of the Public Sector Development Commission (OPDC). (In Thai).
Patmanun, K. (2021). Morality and transparency in the digital government system. Bangkok: (In Thai).
Puangngam, K. (2017). Moral leadership in the Thai bureaucracy. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai).
Puangngam, K. (2017). Human Resource Management in the Thai Public Sector: Creating a System of Ethics and Good Governance. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai).
Puangngam, K. (2017). Ethical Leadership and the Development of the Thai Public Sector. Bangkok: Chulalongkorn University Press. University. (In Thai).
Wasi, P. (2011). Health System Reform and Community Democracy Development. Bangkok: National Health Commission Office. (In Thai).
Wasi, P. (2011). Social Well-being and Civil Service Reform. Bangkok: Dr. Prawet Foundation, Thammasat University. (In Thai).
Wongtra-ngan, K. (2018). Sufficiency Economy and Thai Public Administration. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (In Thai)
