การจัดการเพื่อส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนของเทศบาลในจังหวัดสมุทรสาคร

Main Article Content

กัลยา งามพร้อมสกุล
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมคุณภาพ สิ่งแวดล้อมของเทศบาลในจังหวัดสมุทรสาคร และศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการเพื่อส่งเสริม คุณภาพสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืนของเทศบาลนครในจังหวัดสมุทรสาคร การศึกษาในครั้งนี้เป็นการนำระเบียบวิธีวิจัยแบบ ผสมผสานโดยเน้นการวิจัยเชิงปริมาณเป็นหลักและใช้การวิจัยเชิงคุณภาพเสริมข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ศึกษาได้แก่ ประชาชนในเขตพื้นที่เทศบาลนคร 2 แห่งประกอบด้วย เทศบาลนครสมุทรสาครและเทศบาล นครอ้อมน้อย โดยกลุ่มตัวอย่างคือ ประชาชนที่ตอบแบบสอบถามในเขตพื้นที่เทศบาลนคร 2 แห่งดังกล่าวจำนวน 1,100 หน่วยตัวอย่าง ดำเนินการวิจัยระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคม 2558 เก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามโดยใช้แบบ แบบสอบถามและได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์กลับคืนได้จำนวน 936 ชุด คิดเป็นร้อยละ 85.09 (ร้อยละ 43.82 จาก เทศบาลนครสมุทรสาครและร้อยละ 41.27 เทศบาลนครอ้อมน้อย) สำหรับวิธีการวิเคราะห์ข้อมูลสำหรับการวิจัยเชิง ปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานด้วยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ใน ขณะที่การเก็บรวบรวมข้อมูลวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เชี่ยวชาญจำนวน 9 รายด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งมี โครงสร้าง แล้วทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าปัญหาเกี่ยวกับ การจัดการที่สำคัญคือ เทศบาลดำเนินการเพื่อลดมลภาวะทางกลิ่นไปในทิศทางที่ไม่สอดคล้องกับความต้องการของสังคม หรือประชาชน รวมทั้งขาดตัวแบบการบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมของเทศบาลในจังหวัดสมุทรสาคร ตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืนทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ ด้าน (1) เศรษฐกิจ (2) เทคโนโลยี (3) สังคมหรือคุณภาพชีวิต (4) ความสมดุล และ (5) เครือข่าย นอกจากนี้ การทดสอบทางสถิติที่ระดับการมีนัยสำคัญ 0.05 พบว่าการบริหารจัดการเพื่อ ส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมของเทศบาลในจังหวัดสมุทรสาครตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืนทั้ง 5 ด้าน ล้วนเป็น ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพในการบริหารจัดการทรัพยากรทั้ง 6 ด้าน ได้แก่ มนุษย์ (Man) การบริหารจัดการวัสดุ อุปกรณ์ (Material) การให้บริการประชาชน (Market) การบริหารจัดการข่าวสารหรือข้อมูลข่าวสาร (Message) การประสานงานหรือการประนีประนอม (Mediation) และการวัดผลหรือการประเมินผลการปฏิบัติงาน (Measurement) ทั้งนี้ ผลการศึกษาเชิงคุณภาพยังสนับสนุนแนวคิดในการพัฒนาตัวแบบการบริหารจัดการของเทศบาลว่า ควรนำตัวแบบ การบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามแนวคิดการบริหารจัดการที่ยั่งยืน 5 ด้านไปประยุกต์ใช้เป็นตัวแบบ การบริหารจัดการหรือเป็นกลุ่มตัวชี้วัดสำคัญสำหรับการปฏิบัติงานเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนต่อไป

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการค้าภายใน. (2558).การพัฒนาอย่างยั่งยืน(Sustainable Development). สืบค้นเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2558 จากเว็บไซต์ http://www.dit.go.th/uploadnew/Narathiwat

กรมควบคุมมลพิษ. (2558).ฐานความรู้การจัดการกลิ่น. กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่ง แวดล้อม. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 มกราคม 2558 จาก http://www.pcd.go.th/info_serv/Datasmell/P2.htm

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม (2537). พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 และ กฎหมายที่เกี่ยวข้อง/กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ :

ชวนพิมพ์ จันทนา อินทปัญญา. (2548). การจัดการสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารการจดัการสงิ่แวดลอ้ม, 1(1): 1-20.

ราชบัณฑิตยสถาน (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์

สถาบันที่ปรึกษาเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพในราชการ (สปร.) (2555). ยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดสมุทรสาคร ระยะ 20 ปี (พ.ศ.2555-2574). กรุงเทพฯ : มูลนิธิพัฒนาประสิทธิภาพในราชการ.

สำนักงานจังหวัดสมุทรสาคร. (2557). บรรยายสรุปจังหวัดสมุทรสาคร. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 มกราคม 2558 จาก http:// www.samutsakhon.go.th/document/brief-Oct-2014.pdf

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2551). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 10 (พ.ศ.2550-2554). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). ยุทธศาสตร์ของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ.2554-2559). กรุงเทพฯ : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์ พับลิสซิ่ง.

โสภารัตน์ จารุสมบัติ. (2547). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการรวบรวมข้อมูลพื้นฐานเรื่อง สิทธิเสรีภาพและหน้าที่ของ ประชาชนชาวไทย.สารานุกรม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ.2540). กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2552). การบริหารจัดการของหน่วยงานของรัฐ : การวิเคราะห์เปรียบเทียบตัวชี้วัด. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์โฟร์เพซ.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2556). หลักการและเทคนิคการเขียนงานวิจัย วิทยานิพนธ์ และรายงาน, (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โฟรเพซ.

วณีา มโนหมนั่ศรทัธา. (2548). การพฒันาขดีความสามารถในการบรหิารจดัการของกรงุเทพมหานคร.วทิยานพินธป์รญิญา รฐัประศาสนศาสตรมหาบณัฑติ แขนงวชิาบรหิารรฐักจิ สาขาวชิาวทิยาการจดัการ มหาวทิยาลยัสโุขทยัธรรมาธริาช.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และสมชาย หิรัญกิตติ. (2545). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ : ธรรมสาร จังหวัดสมุทรสาคร. (2558). ข้อมูลเทศบาลในจังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2555. สืบค้นจาก www.samuthsakhon.go.th ณ วันที่ 15 เดือนกุมภาพันธ์ 2558.

References
Biernacki, Patrick & Waldorf, Dan. (1981). Snowball Sampling: Problems and Techniques of Chain Referral Sampling. Sociological Methods & Research, 10(2): 141-163.

Boston, J., Martin, J, Pallot, J. & Walsh, P. (1996). Public Management:The New Zealand Model.Auckland: Oxford University Press.

Chandhana Indhapanya. (2005). Environmental Management and Sustainable Development. Journal of Environmental Management, 1(1): 1-20. (in Thai).

Department of Environmental Quality Promotion. (1994). National Environmental Quality Act B.E. 2535 and Relating Regulations. Ministry of Natural Resources and Environment. Bangkok: Chuanpim publisher. (in Thai)

Department of Internal Trade. (2015). Sustainable Development. Ministry of Commerce, Retrieved 31 January 2016 from http://www.dit.go.th/uploadnew/Narathiwat (in Thai).

Goodman, Leo A. (1961). Snowball Sampling. Annals of Mathematical Statistics, 32(1): 148-170.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). Upper Saddle River, N.J.: Prentice-Hall. Office of the National Economic and Social Development

Board. (2008). National Social and Economic Development Plan No. 10 (B.E.2550-2554). Bangkok: Office of the Prime Minister of Thailand. (in Thai).

Office of the National Economic and Social Development Board. (2011). Strategic plan of the National Economic and Social Development No. 11 (B.E. 2554-2559). Bangkok: Sahamitr Printing & Publishing. (in Thai).

Office of the Royal Society. (2003). Dictionary of Office of the Royal Society B.E.2542. Bangkok: Nanmee Book Publication. (in Thai).

Office of Samutsakhon Administration. (2014). Briefing Information of Samutsakhon Province. Retrieved 21 January 2016 from http://www.samutsakhon.go.th/document/brief-Oct-2014.pdf (in Thai).

Pollution Control Department. (2016). Knowledges of the Ambient Control. Ministry of Natural Resources and Environment, Retrieved 21 January 2016 from http://www.pcd.go.th/info_serv/ Datasmell/P2.htm (in Thai).

Samusakorn Province. (2015). Municipal in Samutsakron province, B.E.2555. Retrieved 15 February 2016 from www.samuthsakhon.go.th (in Thai)

Siriwan Sereerat and Somchai Hirankitti. (2002). Organization and Management. Bangkok: Thammasarn. (in Thai).

Soparatana Jarusombat. (2004). Full Report of the Collection Project of Basic Information on the Rights and Freedoms of the People of Thailand.

Encyclopedia, Constitution of Thailand (B.E. 2540). Bangkok: King Prajadhipok's Institute. (in Thai).

Thailand Innovative Administration Consultancy. (2012). The 20 Years Strategy Plan to Develop Samut Sakhon Province (B.E. 2555-2574). Bangkok: Foundation Development in Government, Office of the Civil Service Commission (OCSC). (in Thai).

The World Commission on Environment and Development (1987). Our Common Future. New York: Oxford University Press.

Veena Manomunsatha. (2006). The Development of Capacities the Bangkok Administration. Journal of Parliament, 54 (12): 102-122. (in Thai)

Wiruch Wiruchnipawan. (2009). Management Administration of State Agencies: Comparative Analysis of Indicator. Bangkok: Propage publishing. (in Thai).

Wiruch Wiruchnipawan. (2013). Principles and Techniques of Research, Thesis, and Report Writing, (2nd ed.). Bangkok: Propage publishing. (in Thai)

Yamane, T. (2012). Mathematics for Economists: An Elementary Survey. Whitefish, Montana: Literary Licensing, LLC.