วิจัยการพัฒนาสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ ของอาจารย์ประจำหลักสูตร มหาวิทยาลัยรามคำแหง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ และเพื่อแสวงหาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ของอาจารย์ประจำหลักสูตร มหาวิทยาลัยรามคำแหง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี (Mixed Method) แนวทางเชิงปริมาณรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม (Questionnaire) แนวทางเชิงคุณภาพ โดยการสนทนากลุ่มย่อย (Focus Group) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้เข้าอบรม โครงการห้องปฏิบัติการ “การพัฒนาทักษะการทำวิจัยสำหรับอาจารย์ประจำหลักสูตร ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง” จำนวน 132 คน โดยการสุ่มแบบบังเอิญ จากประชากร จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และการสนทนากลุ่มย่อย (Focus Group) โดยค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ .952 มีค่าอำนาจจำแนก 0.408 ถึง 0.851 และวิเคราะห์ข้อมูลด้วย ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัย พบว่า (1) ผู้เข้าอบรมมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ของอาจารย์ประจำหลักสูตรโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านทัศนคติ ด้านความรู้ และด้านทักษะ และ (2) ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์กับแนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ด้วยการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการ พบว่า การฝึกอบรมมีความสัมพันธ์กับสมรรถนะด้านจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ในภาพรวม (r = .630) และรายด้าน ได้แก่ ทัศนคติ (r = .607) ความรู้ (r = .544) และทักษะ (r = .535) โดยมีความสัมพันธ์กันในเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
ดนัย เทียนพุฒ. (2550). กลยุทธ์การพัฒนาคน: สิ่งท้าทายความสำเร็จของธุรกิจ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรชัย เจดามาน. (2560). ทรัพยากรมนุษย์: มิติการบริหารจัดการศตวรรษที่ 21 อย่างยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: สตูรไพศาลบิวเดอร์.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และคณะ.(2555). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS. กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่งคงการพิมพ์.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. (2552). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ : เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2562). แนวทางจริยธรรมการทำวิจัยที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์. ฉบับปรับปรุงครั้งที่1. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.(2560). เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2558 และเกณฑ์มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง .ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 132 ตอนพิเศษ 245 ง .กรุงเทพมหานคร:บริษัท วงศ์สว่างพับลิชชิ่ง แอนด์ พริ้นติ้ง จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. (2559). นโยบายแห่งชาติและแนวทางปฏิบัติการวิจัยในมนุษย์.กรุงเทพฯ : สำนักงานมาตรฐานการวิจัยในคน.
McLean, G. N., & McLean, L. D. (2001). If we can’t define HRD in one country, how can we define it in an international context? Human Resource Development International, 4(3)
Translated Thai Reference
Arporn Phuvitayaphan (2009), Human Resource Development Strategy 1st edition. Bangkok: HR Center.
Danai Theanphut (2007), People Development Strategy: Challenges for Business Success. Bangkok: Chulalongkorn University.
Laddawan Petchroj et al. (2012) Statistics for research and techniques using the SPSS. Bangkok: Chareondi Mankhong Printing.
McLean, G. N., & McLean, L. D. (2001). If we can’t define HRD in one country, how can we define it in an international context? Human Resource Development International, 4(3)
Office of the National Research Council (2019). Ethical Guidelines for conducting research involving humans. 1st revision. Bangkok.
Office of the Higher Education Commission Ministry of Education. (2017). Tertiary curriculum standards 2015 and related standards. Royal Gazette Volume 132, Special Section 245 Ngor, Bangkok: Company Wongsawang Publishing and Printing Co., Ltd.
Pornchai Jedaman (2017), Human Resources: 21st Century Sustainability Management Dimension. 1st edition, Bangkok: Soutpaisal Builder.
