แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดน่าน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง แนวทางการพัฒนาและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดน่านในฐานะเมืองรอง มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน 2) เพื่อหาแนวทางในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดน่าน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 24 ท่าน และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาผลการวิจัย พบว่า จังหวัดน่านมีทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่หลากหลาย อาทิ โบราณสถาน โบราณวัตถุ พิพิธภัณฑ์ ศิลปะการแสดง ขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิต กลุ่มชาติพันธุ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น ผ้าทอลายโบราณและเครื่องเงิน นอกจากนี้ ทุกฝ่ายที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ต้องเข้ามาสนับสนุน ในการจัดการด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม การประชาสัมพันธ์ สนับสนุนการพัฒนา สร้างมัคคุเทศก์ท้องถิ่น สร้างความเข้าใจในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืนผู้วิจัยนำข้อมูลวิจัยที่ได้ไปวิเคราะห์ SWOT เพื่อหาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ได้แก่ 1) การส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ยกระดับการท่องเที่ยวโดยชุมชน วิถีชีวิตและกลุ่มชาติพันธุ์ 2) การส่งเสริมการโฆษณาประชาสัมพันธ์ พัฒนาการตลาดเพื่อประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยว เน้นการใช้สื่อออนไลน์ พัฒนาเครือข่ายภาคีท่องเที่ยว ยกระดับคุณภาพของการบริการของบุคลากรท้องถิ่น 3) การวางแผนนโยบายที่มีเป้าหมายและทิศทางเดียวกัน คนในพื้นที่ต้องช่วยกันดูแลรักษาแหล่งท่องเที่ยวให้อยู่ในสภาพดี ปลูกจิตสำนึกในการเป็นเจ้าบ้านที่ดี 4) การส่งเสริมและปลูกจิตสำนึกในการอนุรักษ์เชิงวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี สิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น ถ่ายทอดวัฒนธรรมที่มีไปสู่คนรุ่นใหม่ให้ เห็นความสำคัญและคุณค่าในวัฒนธรรมของตน ภูมิใจที่จะนำเสนอความเป็นอัตลักษณ์ของวัฒนธรรมท้องถิ่นของจังหวัดน่าน
Article Details
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.(2558). การท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ,
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ, ธรรมสาร.สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (2553). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ, สำนักพัฒนาการการท่องเที่ยว.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา, (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ, เพรส แอนด์ดีไซด์จำกัด.
วริศรา บุณสมเกียรติ, (2555). แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจังหวัดนครศรีธรรมราช วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร วัดธาตุน้อย โบราณสถานวัดโมคลาน, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิปศาสตรมหาบัณฑิต.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์, (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เสรี วงษ์มณฑา, (2547). ครบเครื่องเรื่องสื่อสารการตลาด. กรุงเทพฯ, ธรรมสาร.
ฉันทัช วรรณถนอม, (2554). การวางแผนและการจัดรายการนำเที่ยว. กรุงเทพฯ, วิรัตน์ เอ็ดดูเคชั่น.
ภานุพงศ์ สิทธิวุฒิ, (2554). การพัฒนาเชิงอนุรักษ์พื้นที่เมืองเก่าเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม : กรณีศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดน่าน. กรุงเทพฯ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รษิกามณ หลักหาญ, (2559). อิทธิพลของการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดเชียงรายต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.
องค์การท่องเที่ยวโลก (2558). "ข้อมูลการท่องเที่ยว." Retrieved 16 มีนาคม, 2562, from http://www.wto.org/
Coulter, M. (2005). Management. Prentice-Hall, Sawyer.
Muhammad Aslam Memon, R. A. M. a. C. L. R. (2001). "Human Capital a Source of Competitive Advantage “Ideas for Strategic Leadership." Australian Journal of Basic and Applied Sciences: 3(4), pp. 4182-4189.
Steven D. Pike (2008). Destination Marketing: an integrated marketing communication approach. Butterworth-Heinmann, Burlingtion MA.
Translated Thai References
Boonsomkiat, W. (2012). Guidelines for the development of cultural tourism in Nakhon Si Thammarat Province. Wat Phra Mahathat Woramahawihan, Wat That Noi, Ancient Wat Mokhan, Dhurakij Pundit University. Master of Arts Thesis. (in Thai)
Chittangwattana, B. (2005). Sustainable tourism development. Bangkok, Press and Design Co., Ltd. (in Thai)
Lakhan, R. (2016). Influence of Cultural Tourism Management and Ecotourism of Chiang Rai Province on Tourist Satisfaction. Graduate school Chiang Mai University. Master's thesis. (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports (2010). Cultural Tourism. Bangkok, Office of Tourism Development. (in Thai)
Pimonsompong, C. (2004). Tourism market planning and development. Bangkok, print edition of Kasetsart University. (in Thai)
Serirat, S. (2009). Modern Marketing Management. Bangkok, Thammasarn. Office of Tourism Development. (in Thai)
Sitthiwut, P. (2011). Conservation Development in Old City Area to Promote Cultural Tourism: A Case Study of Muang District, Nan Province, Bangkok, Kasetsart University. (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports. (2005). Sustainable tourism. Bangkok, (in Thai)
Wannathanom, C. (2011). Planning and organizing a tour program. Bangkok, Wirat Education. (in Thai)
Wongmontha, S. (2004). Complete marketing communications tools. Bangkok, Thammasarn. (in Thai)
World Tourism Organization (2015). "Tourism Information." Retrieved 16 March 2019, from http://www.wto.org/. (in Thai)
