ผลกระทบของภาวะผู้นำเชิงประกอบการและความสามารถเชิงนวัตกรรมที่มีต่อผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา บริษัทก่อสร้าง ในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันประเทศไทยก้าวเข้าสู่ยุค 4.0 และพบเจอกับปัญหาการแพร่ระบาดของโควิด-19, ความผันผวนของเศรษฐกิจที่กระทบต่อต้นทุนในการก่อสร้าง นำไปสู่การดำเนินงานโดยการให้ความสำคัญกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ ควบคู่กับการดำเนินงานอย่างมีความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม เป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืน การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และผลกระทบของภาวะผู้นำเชิงประกอบการและความสามารถเชิงนวัตกรรมที่มีต่อผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืน ของบริษัทก่อสร้าง ในกรุงเทพมหานคร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากบริษัทก่อสร้าง ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 บริษัท สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบพหุคูณ การวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ และการสร้างสมการพยากรณ์ ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำเชิงประกอบการในด้านความคิดสร้างสรรค์ ด้านการจัดการความเสี่ยง ด้านการทำงานเชิงรุก และด้านนวัตกรรมมีผลกระทบเชิงบวกกับผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืนโดยรวม โดยมีค่า R2 เท่ากับ 0.959 และความสามารถเชิงนวัตกรรมในด้านกระบวนการ ด้านพฤติกรรม ด้านกลยุทธ์ ด้านตลาดและด้านผลิตภัณฑ์ มีผลกระทบเชิงบวกกับผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืนโดยรวม โดยมี ค่า R2 เท่ากับ 0.683 โดยมีค่า ผลการศึกษาในครั้งนี้สามารถใช้เป็นแนวทางไปประยุกต์ใช้ในการบริหารการดำเนินงานอย่างยั่งยืนขององค์กร เพื่อปรับกลยุทธ์ในการดำเนินงานของธุรกิจก่อสร้าง ให้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้ อีกทั้งยังสามารถใช้เป็นแนวทางในการส่งเสริมภาวะผู้นำเชิงประกอบการ และความสามารถเชิงนวัตกรรมขององค์กรเพื่อความสำเร็จขององค์กรอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
ธเนศ มหัทธนาลัย. (2564). แนวโน้มธุรกิจ/อุตสาหกรรม ปี 2564-2566: ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง [อินเทอร์เน็ต].สืบค้นจาก: https://www.krungsri.com"
ปรารถนา หลีกภัย. (2556). ปัจจัยนำความสามารถทางนวัตกรรมและผลต่อการดำเนินงานองค์กร. วารสารนักบริหาร, 3(4), 55-63.
สายทิพย์ โสรัตน์, และมิตภาณี พงษ์พัว. (2556). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำเชิงผู้ประกอบการที่มีผลต่อผลการดำเนินการธุรกิจของผู้ประกอบการธุรกิจครอบครับประเภทโรงแรมและรีสอร์ทในประเทศไทย. วารสารสมาคมวิจัย, 18(1), 1-13.
Alpay, G., Bodur, M., Yilmaz, C. & Buyukbalci, P. (2012). How does innovativeness yield superior firm performance? The role of marketing effectiveness. Innovation: Management, Policy & Practice, 14(1), 107-128.
Cabral, J. E. O. (2010). Firms’ dynamic capabilities, innovative types and sustainability: A theoretical framework. Proceedings of XVI International Conference on Industrial Engineering and Operations Management (p. 12), Challenges and Maturity of Production Engineering: competitiveness of enterprises, working conditions, environment. São Carlos, SP, Brazil.
Ding, G. K. C. (2005). Developing a multicriteria approach for the measurement of sustainable
performance. Building Research & Information, 33(1), 3-16. https://www.tandfonline.com/doi/abs/ 10.1080/ 0961321042000322618.
Elkington, J. (1997). Cannibals with Forks: The Triple Bottom Line of 21st Century. Oxford: Capstone.
Ferraresi, A. A., et al. (2012). Knowledge management, market orientation, innovativeness, and organizational outcomes: A study of companies operating in Brazil. Journal of Information Systems and Technology Management, 9(1), 89-108.
Friedman, A. L. & Miles, S. (2006). Stakeholders: Theory and Practice, OUP, Oxford.
Greenberg, D., et al. (2011). The new entrepreneurial leader: Developing leaders who shape social and economic opportunity. San Francisco, CA: Berrett-Koehler.
Gupta, V., MacMillan, I. C., & Surie, G. (2004). Entrepreneurial leadership: Developing and measuring a cross-cultural construct. Journal of Business Venturing, 19(2), 241–260. doi:10.1016/S0883-9026(03)00040-5.
Henry, E.et al. (2013). “Toward innovation measurement in the software industry.” The Journal of Systems Software 86, 5 (May), 1390-1407.
Hajeelateh & Hareebin. (2023). Innovation Capability Affecting to Sustainable Organization Performance of Community Enterprises in Phuket.
Huang, S. K., & Wang, Y. L. (2011). Entrepreneurial orientation, learning orientation and innovation in small and medium enterprises. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 24, 563-570.
Harrison et al., (2020). Entrepreneurial leadership measurement: a multi-dimensional construct. University of the West of Scotland, Lanarkshire Campus, Glasgow, UK,
Kuratko, D. F. (2007). Entrepreneurial leadership in the 21st century: Guest editor's perspective. Journal of Leadership & Organizational Studies, 13(4), 1–11.
Karcioglu, F., & Yucel, I. (2004). Aile Isletmeleri Acisindan Girisimci Liderlik ve Onemi-ETSO’ya Bagli Aile Isletmelerinde Bir Uygulama, 1. Aile Isletmeleri Kongresi Kongre Kitabi (415-423), Istanbul: Istanbul Kultur Universitesi Yayinlari.
Melykh, O., & Melykh, K. (2016). Implication of environmental certification and CSR for companies' sustainable performance in developing countries. Journal of Sustainable Development, 9(3), 160-168. https://doi.org/ 10.5539/jsd.v9n3p160.
Naowakhoaksorn, P., et al. (2021). Mediating role of knowledge management capability on the relationship between knowledge-oriented leadership and organizational innovativeness in public organizations. Executive Journal, 41(2), 17-36.
Naowakhoaksorn, P., et al., (2022). Knowledge Management Capability and Innovativeness of Public Organizations: Examining the Moderating Roles of Social Capital and Creative Organizational Climate. Suranaree Journal of Social Science, 16(1), 107-125.
Nor-Aishah, H., Ahmad, N. H., & Thurasamy, R. (2020). Entrepreneurial leadership and sustainable performance of manufacturing SMEs in Malaysia: The contingent role of entrepreneurial bricolage. Sustainability, 12(8), 3100.
Phaneuf, J.,et al. (2016). Personality and Transformational Leadership: The Moderating Effect of Organizational Context.Personality and Individual Differences, 102, 30-35.
Phokha, A., & Ussahawanitchakit, P. (2011). Marketing leadership strategy, marketing outcomes and firm sustainability: Evidence from food product businesses in Thailand. International Journal of Strategic Management 11(3): 1-25.
Putsom W, et al. (2019a). The Effect of Entrepreneurial Leadership, Value Creation and Automotive Parts Manufacturing Businesses Performance in Thailand. Human Resource and Organization Development Journal. 11(2), 1-33.
Putsom W, et al. (2019b). Scale development for measuring entrepreneurial leadership competencies. Human Behavior, Development and Society 20(3): 29–40.
Ruvio, A., Rosenblatt, Z., & Hertz-Lazrowitz, R. (2010). Entrepreneurial Leadership Vision in Nonprofit vs. for-Profit Organizations, The Leadership Quarterly, 21(1), 144-158.
Suwannarat, P., et al. (2010). The characteristics of international joint ventures in Thailand. Journal of International Business and Economics, 10 (1), pp. 85-99. ISSN 1544-8037.
Uysal. F. (2012). An integrated model for sustainable performance measurement in supply chain. Journal of Social and behavioral Sciences, 62, 689–694.
Wang, C.L. & Ahmed, P.K. (2004). The development and validation of the organizational innovativeness construct using confirmatory factor analysis. European Journal of Innovation Management, 7(4), 303-313. Doi: https://doi.org/10.1108/146010604105 65056.
Wingwon, B. (2012). Effects of entrepreneurship, organization capability, strategic decision making and innovation toward the competitive advantage of SMEs enterprises. J. Mgmt. & Sustainability, 2, 137.
Zijlstra, P.H. (2014). When is entrepreneurial leadership most effective. University of Twente, Enschede, The Netherlands.
Translate Thai Reference
Leekpai. P. (2013). Factors leading to innovation capability and effects on organizational performance. Journal of Management, 3(4), 55-63.
Mahatthanalai T. (2021). Business/Industry Trends 2021-2023: Construction Contractor Business [Internet]. Retrieved from: https://www.krungsri.com"
Sorat, S. & Phongpua. M. (2013). Causal relationship model of leadership Entrepreneurs affecting the business performance of family business operators in the hotel and resort category in Thailand. Journal of Research Association, 18(1), 1-13.
