การรับรู้คุณภาพการบริการ ความไว้วางใจและความพึงพอใจของลูกค้าที่มีต่อผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลคุณลักษณะองค์กรของผู้ใช้บริการ การรับรู้คุณภาพการให้บริการ ความไว้วางใจต่อผู้ให้บริการ และความพึงพอใจในการใช้บริการของลูกค้าที่มีต่อผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรม หรือต่อบริษัท เค.เอ็ม.ดับบลิว.ทรานสปอร์ต จำกัด การวิจัยใช้รูปแบบของการศึกษาวิจัยเป็นเชิงปริมาณ ในรูปแบบของการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นองค์กรตัวกลาง/ตัวแทนในการจัดหารถขนส่งร้อยละ 42.0 เป็นกลุ่มธุรกิจสารที่เกิดปฏิกิริยาได้ง่าย ร้อยละ 28.2 มีปริมาณของเสียส่งกำจัดต่อเดือน 101-200 ตัน ร้อยละ 32.0 มีพื้นที่ตั้งในจังหวัดชลบุรี ร้อยละ 32.3 การรับรู้คุณภาพการให้บริการของผู้ใช้บริการอยู่ในระดับมากที่สุดด้วย ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.82 ความไว้วางใจต่อผู้ให้บริการของผู้ใช้บริการอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.88 ความพึงพอใจในการใช้บริการของผู้ใช้บริการโดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุดด้วยค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.84 ผลการทดสอบสมมุติฐานพบว่า 1) ประเภทองค์กรและปริมาณของเสียที่แตกต่างกัน มีการรับรู้คุณภาพการบริการของผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรมแตกต่างกัน 2) ประเภทองค์กร ปริมาณของเสียและพื้นที่ตั้งที่แตกต่างกันมีความไว้วางใจผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรมแตกต่างกัน 3) ประเภทองค์กรที่แตกต่างกันมีความพึงพอใจผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรมแตกต่างกัน และ 4) ความไว้วางใจผู้ให้บริการมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความพึงพอใจผู้ให้บริการขนส่งของเสียอุตสาหกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535
พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535
พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). สถิติสิ่งแวดล้อมของประเทศไทย พ.ศ. 2563 (ออนไลน์).
สืบค้น 10 มีนาคม 2568 จาก: https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/ebook
/2023/20230505213435_61496.pdf. [2567, 5 มีนาคม].statistics_and_indicators?impt_ branch=318.
Fernandez, R.S. & Iniesta-Bonillo, M.A. (2007). The concept of perceived value: A systematic review of the research. Marketing Theory. 7(4), 427-451.
Holbrook, Morris B. (1999). Consumer Value: a Framework for Analysis and Research. London: Routledge.
Kotler, P., & Keller, K. (2009). Marketing management (13th ed.). Pearson Prentice Hall.
Kotler, P. (2003). Marketing Management. N.J.: Pearson. Prentice Hall. National Statistical. (2567).
Lapierre, J. (2000). Customer-perceived value in industrial contexts. Journal of Business & Industrial Marketing. 15(2), 122-145.
Sukcharoen, W. (2016). Consumer behavior (3rd ed.). G. P. Cyber Print. [in Thai]
Ulaga, W. & Chacour, S. (2001). Measuring Customer-Perceived Value in Business Markets.
Yang, Z. & Peterson, R. T. (2004). Customer Perceived Value, Satisfaction, and Loyalty: The Role of Switching Costs. Psychology & Marketing. 21(10), 799–822.
Zeithaml, V. A. (1988). Consumer Perceptions of Price, Quality, and Value: A Means-End Model and Synthesis of Evidence. Journal of Marketing. 52(3), 2-22.
Translates in Thai Reference
Factory Act B.E. 2535 (in Thai)
National Environmental Quality Promotion and Conservation Act B.E. 2535 (in Thai)
National Statistical Office. (2020). Environmental Statistics of Thailand 2020
(Online). Retrieved March 10, 2025 from :https://www.nso.go.th. (in Thai)
Public Health Act B.E. 2535(in Thai)
