การเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัลของเทศบาลในจังหวัดฉะเชิงเทราภายใต้บริบทระเบียงเศรษฐกิจพิเศษ ภาคตะวันออก
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายและทำความเข้าใจ “การเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล” (Digital Government Transformation) ในระดับเทศบาล ซึ่งเป็นกลไกสำคัญของการบริหารท้องถิ่นในยุคปัจจุบันที่การเปลี่ยนผ่านไม่ได้เป็นเพียงการนำเทคโนโลยีมาปรับใช้ในงานราชการ หากแต่เป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างและวัฒนธรรมการทำงานของภาครัฐ เพื่อสร้างระบบการบริหารที่เปิดกว้าง มีส่วนร่วม และโปร่งใสยิ่งขึ้น ภายใต้บริบทของสังคม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในเชิงทฤษฎี บทความนี้บูรณาการแนวคิดจากกรอบ Digital Governance Framework ซึ่งเน้นการบริหารที่ยึดข้อมูลเป็นฐานและมีความโปร่งใส ร่วมกับแนวคิด การบริหารแบบมีส่วนร่วม ที่ให้ความสำคัญต่อการสร้างความไว้วางใจและการตัดสินใจร่วมระหว่างภาครัฐกับประชาชน สรุปได้ว่าการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัลในระดับเทศบาลเป็น “การเปลี่ยนกระบวนทัศน์การบริหาร” ที่ต้องอาศัยสามองค์ประกอบหลัก ได้แก่ (1) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล ที่มีวิสัยทัศน์และเปิดรับความร่วมมือ (2) การมีส่วนร่วมของประชาชน ในการออกแบบนโยบายและบริการสาธารณะ และ (3) วัฒนธรรมองค์กรเชิงดิจิทัล ที่ส่งเสริมการเรียนรู้และนวัตกรรม บทความเสนอให้เทศบาลพัฒนา “แบบจำลองการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล” (Municipal Digital Transformation Model: MDT Model) เพื่อใช้เป็นกรอบเชิงกลยุทธ์ในการประเมินความพร้อมและขับเคลื่อนการบริหารท้องถิ่นไทยสู่รัฐบาลดิจิทัลแบบมีส่วนร่วมที่ยั่งยืนการบริหารท้องถิ่นไทยจะก้าวสู่ “รัฐบาลดิจิทัลแบบมีส่วนร่วม” ที่โปร่งใส เท่าเทียม และยั่งยืนอย่างแท้จริง เป็นการเปลี่ยนผ่านจาก “รัฐระบบปิด” ที่ยึดอำนาจการตัดสินใจไว้บนลงล่าง ไปสู่ “รัฐกับประชาชน”
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2562). การบริหารภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิทยา บวรวัฒนา. (2561). ทุนทางสังคมกับการบริหารภาครัฐยุคใหม่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วราภรณ์ แก้วแดง. (2564). วัฒนธรรมองค์กรกับการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลดิจิทัล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2559). ธรรมาภิบาลกับการบริหารภาครัฐไทย. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยพัฒนาการปกครองท้องถิ่น.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2566). แผนแม่บทการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: DGA.
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543–571.
Bannister, F., & Connolly, R. (2014). ICT, public values, and transformative government: A framework and programme for research. Government Information Quarterly, 31(1), 119–128.
Bryson, J. M., et al. (2014). Public value governance: Moving beyond traditional public administration and the New Public Management. Public Administration Review, 74(4), 445–456.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The New Public Service: Serving, Not Steering (4th ed.). Routledge.
Dunleavy, P., et al. (2006). Digital Era Governance: IT Corporations, the State, and E-Government. Oxford University Press.
Heeks, R. (2001). Understanding e-Governance for Development. University of Manchester.
Huda, M., Azman, N., & Baharuddin, A. (2022). Digital leadership and open culture as determinants of e-government success. International Journal of Public Administration, 45(6), 512–528.
Kotter, J. P. (2012). Leading Change. Harvard Business Review Press.
Margetts, H., & Dunleavy, P. (2013). The second wave of digital-era governance. Philosophical Transactions of the Royal Society A, 371(1987), 20120382.
Mergel, I. (2019). Digital service teams in government. Government Information Quarterly, 36(4), 101389.
Moore, M. H. (2013). Recognizing Public Value. Harvard University Press.
OECD. (2023). Digital Government Index 2023. OECD Publishing.
Osborne, S. P. (2006). The New Public Governance? Public Management Review, 8(3), 377–387.
Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. Doubleday.
United Nations. (2022). E-Government Survey 2022: The Future of Digital Government. UNDESA.
Translated Thai References
Bowonwattana, P. (2018). Social capital and modern public administration. Bangkok: Chulalongkorn University. (in Thai)
Digital Government Development Agency. (2023). Digital Government Development Master Plan 2023–2027. Bangkok: DGA. (in Thai)
Kaewdaeng, W. (2021). Organizational culture and the transition to digital government. Bangkok: Ramkhamhaeng University. (in Thai)
Puangngam, K. (2019). New Public Administration. Bangkok: Chulalongkorn University Press. (in Thai)
Thamrongthanawong, S. (2016). Good governance and Thai public administration. Bangkok: Local Government Development College. (in Thai)