ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากการใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชาสุขศึกษา เรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากการใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชาสุขศึกษา เรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม) เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาพัฒนาการเรียนรู้ผ่านระบบอัตโนมัติไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชาสุขศึกษาเรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อทางการเรียนรู้ผ่านระบบอัตโนมัติไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชาสุขศึกษา เรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ ประชากรการวิจัยเป็นนักเรียน จำนวน 288 คน มีกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย จำนวน 54 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) วิเคราะห์หาค่าประสิทธิภาพของการใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ไลน์แชทบอท (Line Chatbot) 2) วิเคราะห์เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังเรียนจากการใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์ไลน์แชทบอท (Line Chatbot) 3) วิเคราะห์ความพึงพอใจของนักเรียนในการเรียนวิชาสุขศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) สื่อการเรียนรู้ออนไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชาสุขศึกษา เรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ ขั้นทดลองภาคสนาม จำนวนนักเรียน 30 คน โดยภาพรวมมีประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) และประสิทธิภาพของผลลัพธ์ (E2) เท่ากับ 80.73/81.80 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการใช้สื่อการเรียนรู้ออนไลน์แชทบอท (Line Chatbot) วิชา สุขศึกษา เรื่องโรคติดต่อและไม่ติดต่อ พบว่า ผลสัมฤทธิ์หลังเรียนสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .053) นักเรียนมีความความพึงพอใจต่อสื่อการเรียนรู้ออนไลน์แชทบอท (Line Chatbot) อยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การปฏิรูปการเรียนรู้เพื่อผู้เรียนในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักนวัตกรรมการเรียนรู้.
กระทรวงสาธารณสุข. (2563). แนวทางการส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคสำหรับนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. นนทบุรี: สำนักงานปลัดกระทรวง สาธารณสุข.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2559). การออกแบบบทเรียนเพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ของผู้เรียน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2538). สถิติสำหรับนักวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ศิรัฐ อิ่มแช่ม. (2562). ผลของการใช้แชทบอทที่มีการช่วยเสริมศักยภาพการเรียนรู้ออนไลน์ที่มีต่อการคิดเชิงคำนวณของนักเรียนที่มีบุคลิกภาพที่แตกต่างกัน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง, ฝ่ายวิชาการ. (2566). รายงานข้อมูลนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2566. กรุงเทพฯ: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Adamopoulou, E., & Moussiades, L. (2020). An overview of chatbot technology. In Artificial Intelligence Applications and Innovations (pp. 373–383). Springer.
Bender, E. M., Gebru, T., McMillan-Major, A., & Shmitchell, S. (2021). On the dangers of stochastic parrots: Can language models be too big?. In Proceedings of the 2021 ACM Conference on Fairness, Accountability, and Transparency (pp. 610–623). https://doi.org/10.1145/3442188.3445922
Best, J. W. (1986). Research in education. (5th ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bloom, B. S., Engelhart, M. D., Furst, E. J., Hill, W. H., & Krathwohl, D. R. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. New York: David McKay.
Chaiyo, Y., & Nokham, R. (2017). The integration of digital technology in education for 21st century learners. Bangkok: Education Press.
European Commission. (2019). Ethics guidelines for trustworthy AI. Retrieved October 20, 2025, from https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/ethics-guidelines-trustworthy-ai.
Fullan, M. (2013). Stratosphere: Integrating technology, pedagogy, and change knowledge. Pearson Canada.
Hattie, J. (2008). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. Routledge.
Jurafsky, D., & Martin, J. H. (2023). Speech and language processing (3rd ed.). Draft version. Retrieved December 20, 2025, from https://web.stanford.edu/~jurafsky/slp3/
LeCun, Y., Bengio, Y., & Hinton, G. (2015). Deep learning. Nature, 521(7553), 436–444. https://doi.org/10.1038/nature14539
LINE Corporation. (n.d.). About LINE. Retrieved December 20, 2025, from https://linecorp.com/en/company/mission
LINE Corporation. (2023). LINE messaging API: Build chatbots and automate communications. Retrieved December 20, 2025, from https://developers.line.biz.
OECD. (2020). Learning remotely when schools close: How well are students and schools prepared? Insights from PISA. Organization for Economic Co-operation and Development. Retrieved December 20, 2025, from https://www.oecd.org/coronavirus/policy-responses/learning-remotely-when-schools-close-how-well-are-students-and-schools-prepared-insights-from-pisa-3bfda1f7/.
Puentedura, R. R. (2006). Transformation, technology, and education. Retrieved December 20, 2025, from http://hippasus.com/resources/tte/.
Russell, S. J., & Norvig, P. (2020). Artificial intelligence: A modern approach. (4th ed.). Pearson.
Topol, E. (2019). Deep medicine: How artificial intelligence can make healthcare human again. Basic Books.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Retrieved December 20, 2025, from https://unesdoc.unesco.org/.
Translated Thai References
Demonstration School of Ramkhamhaeng University, Academic Department. (2023). Report on student data of grade 9, academic year 2023. Bangkok: Demonstration School of Ramkhamhaeng University. (in Thai)
Imchaem, S. (2019). The effect of using chatbots to enhance online learning potential on computational thinking of students with different personalities. (Master's Thesis), King Mongkut’s University of Technology North Bangkok. (in Thai)
Mingsiritham, K. (2016). Lesson design to stimulate learners’ learning. Bangkok: Chulalongkorn University. (in Thai)
Ministry of Education. (2008). Core Curriculum for Basic Education B.E. 2551. Bangkok: Teacher Council Printing House. (in Thai)
Ministry of Education. (2017). Learning reform for learners in the digital age. Bangkok: Learning Innovation Bureau. (in Thai)
Ministry of Public Health. (2020). Guidelines for health promotion and disease prevention for students in basic education. Nonthaburi: Office of the Permanent Secretary, Ministry of Public Health. (in Thai)
Office of the Basic Education Commission. (2020). Guidelines for the development of learning innovations in the 21st century. Bangkok: Ministry of Education. (in Thai)
Sayos, L., & Sayos, A. (1995). Statistics for researchers. (3rd ed.). Bangkok: Suveeriyasarn. (in Thai)
