แบบการเรียนรู้ของนักศึกษาพิการมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตามทฤษฎีสมองซีกซ้ายซีกขวา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาพิการมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตามทฤษฎีสมองซีกซ้ายซีกขวา โดยเก็บข้อมูลจากจากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษาพิการมหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 301 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบบการเรียนรู้ตามทฤษฎีสมองซีกซ้ายซีกขวา ที่มีความเชื่อมั่น .98 และข้อเสนอแนะแบบการเรียนรู้ที่มีความสุข การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการนำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูลและประมวลผลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป แล้วคำนวณหาค่าเฉลี่ย () ส่วนค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และกรณีมี 2 กลุ่ม ใช้การทดสอบค่าที (t-test) กรณีมากกว่า 2 กลุ่ม ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) หากพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทำการทดสอบความแตกต่างเป็น
รายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1) โดยภาพรวมทั้ง 4 แบบการเรียนรู้ ได้แก่ แบบนักคิดแบบนักคิดสร้างสรรค์ แบบนักบริหารจัดการ และแบบนักมนุษยนิยม พบว่า อยู่ในระดับมาก 2) เปรียบเทียบแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาที่มีประเภทความพิการ และคณะที่ศึกษาต่างกัน พบว่า แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนที่มีระดับความสามารถทางการเรียนต่างกัน มีการเรียนรู้แบบนักคิด แบบนักบริหารจัดการ และแบบนักสร้างสรรค์ แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่แบบนักมนุษยนิยม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารนี้ เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งสมาคมนักวิจัยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป การนำเสนอผลงานวิจัยและบทความในวารสารนี้ไปเผยแพร่สามารถกระทำได้ โดยระบุแหล่งอ้างอิงจาก "วารสารสมาคมนักวิจัย"
เอกสารอ้างอิง
คัคนางค์ มณีศรี. (2555). จิตวิทยาทั่วไป. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิรภัทร น้อยนามบุญ. (2546). ความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาภาคค่ำ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นันทาพัฒน์ สุริยะวิภาดา. (2554). การศึกษาแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ประยุทธ ไทยธานี. (2550). แบบการเรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ตามทฤษฎีสมองซีกซ้ายซีกขวา. (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
วัลลภ ปิยะมโนธรรม และปรัชญา ปิยะมโนธรรม. (2548). จิตสมอง. กรุงเทพฯ: ฐานการพิมพ์.
ศิรสิน ฟุ้งสกุล. (2559). รูปแบบการเรียนรู้ของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สมศักดิ์ สินธุระเวชญ์. (2542). มุ่งสู่คุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
สันต์ ธรรมบำรุง. (2526). หลักการนิเทศการสอน. กรุงเทพฯ: อักษรบัณฑิต.
สุรศักดิ์ ยอดหาญ. (2546). รูปแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาสถาบันราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรอุสาหกรรมมหาบัณฑิต). สถาบัณเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
สุรางคนา เหลี่ยมเพ็ชรรัตน์. (2543). การศึกษาแบบการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Canfield, A. A. (1992). Learning style inventory. (2nd ed.) CA: Western Psychological Services.
Hess, R. U. (2019). Review of the earth has a soul: C. G. Jung on nature, technology and modern life [Review of the book The earth has a soul: C. G. Jung on nature, technology and modern life, by M. Sabini, Eds.]. The Humanistic Psychologist, 47(2), 203-208. https://doi.org/10.1037/hum0000104
Dunn, R., & Dunn, K. (1993). Teaching secondary students through their individual learning styles: Practical approaches for grades 7-12. Boston: Allyn and Bacon.
Felder, R., & Solomon, B. (2007). Learning styles and strategies. Retrieved from http://www.ncsu.edu/felder-public/ILSdir/styles.htm
Grasha, A. F., & Kirschenbaum, D. S. (1985). Phychology of adjustment and competence: An applied approach. Cambridge, Massachusetts: Winthrop Publishers, Inc.
Hermann, N. (1996). The whole brain business book. New York: McGraw-Hill.
Kolb, D. A. (1985). Learning style inventory: Self-scoring test and interpretation booklet. Boston: Mc Ber and company.
Krijcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining simple size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Salater, A., & Bermner, G. (2011). An introduction to developmental psychology. (2nd ed.). Great Britain: Blackwell Publishing Ltd.
Silver, S., Strong, R. V., & Perini, M. J. (2000). So Each May Learn: Integrating learning styles and multiple intelligences. Alexandria, VA: ASCD (Association for Supervision and Curriculum Development).
Translated Thai References
Fungsakul, S. (2016). Learning styles of students in the faculty of education, Nakhon Ratchasima Rajabhat University. (Research Report). Nakhon Ratchasima Rajabhat University. (In Thai)
Liampechrat, S. (2000). A study of Thai language learning styles of junior high school students. (Master’s Thesis in Education). Chulalongkorn University. (In Thai)
Office of the National Education Commission. (2010). National Education Act B.E. 2542 and Amendments (No. 3) B.E. 2553. Bangkok: Office of the Prime Minister. (In Thai)
Maneesri, K. (2012). General psychology. (2nd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University.
Noinamboon, J. (2003). Opinions on the learning styles of evening students at Bangkok University. (Master’s Thesis in Education). Ramkhamhaeng University. (In Thai)
Piyamanotham, W., & Piyamanotham, P. (2005). Mind and brain. Bangkok: Than Printing.
Sindhuravej, S. (1999). Towards quality education. Bangkok: Wattanapanich. (In Thai)
Suriyawipada, N. (2011). A study of the learning styles of undergraduate students at Ramkhamhaeng University. (Master’s Thesis in Education). Ramkhamhaeng University. (In Thai)
Thaithani, P. (2007). The learning styles of students at Nakhon Ratchasima Rajabhat University based on left-right brain theory. (Research Report). Nakhon Ratchasima Rajabhat University. (In Thai)
Thammarong, S. (1983). Principles of instructional supervision. Bangkok: Aksorn Bandit.
Yodhan, S. (2003). Learning styles of graduate students at Rajabhat Institutes in Bangkok. (Master’s Thesis in Industrial Education). King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang. (In Thai)
