การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผงปรุงรสเสริมโปรตีนจากเห็ด

ผู้แต่ง

  • อดิศรา ตันตสุทธิกุล คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

คำสำคัญ:

เห็ดนางฟ้า ผงปรุงรสเห็ด การอบแห้ง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ประโยชน์จากเศษเหลือเห็ดนางฟ้าในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ผงปรุงรสจากเห็ดนางฟ้า โดยศึกษาวิธีการเตรียมก่อนทำแห้งและการอบแห้งเห็ดนางฟ้าที่อุณหภูมิต่าง ๆ ได้แก่ 50 55 และ 60 องศาเซลเซียส ผลการวิจัยพบว่า เห็ดนางฟ้าอบที่อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส เวลาการอบ 3 ชั่วโมง มีความชื้นร้อยละ 6.24 ค่าความสว่าง (L*)  75.34 ค่าสีแดง (a*)  1.43 และสีเหลือง (b*) 19.58 ซึ่งมีอัตราการอบแห้ง 21.2 กิโลกรัมต่อชั่วโมง นอกจากนี้ การเตรียมเห็ดนางฟ้าด้วยวิธีการลวกที่อุณหภูมิ 90 องศาเซลเซียส ในน้ำและน้ำเกลือร้อยละ 2 เป็นเวลา 2 นาที ทำให้ค่าความสว่างน้อยลง ค่า a* และ b* เพิ่มขึ้น แต่ทั้ง 2 วิธีการเตรียมไม่มีผลทำให้ผงเห็ดนางฟ้ามีความชื้นและปริมาณน้ำอิสระแตกต่างกัน ในการพัฒนาสูตรผงปรุงรสเห็ดนางฟ้าอบแห้งผสมกับผงผัก ในอัตราส่วนร้อยละ 10 20 30 และ 40 พบว่า การผสมผงเห็ดนางฟ้าร้อยละ 10 ผู้บริโภคให้การยอมรับมากที่สุด ซึ่งการเติมผงเห็ดนางฟ้าช่วยเพิ่มปริมาณโปรตีนและใยอาหาร ดังนั้น การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผงปรุงรสเห็ดนางฟ้าเป็นการเพิ่มมูลค่าจากการใช้เศษเหลือเห็ดนางฟ้า ช่วยเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการ และลดการบริโภคผงชูรสได้

เอกสารอ้างอิง

กองบรรณาธิการนิตยสารฉลาดซื้อ. (ม.ป.ป.). ฉบับที่ 214 ส่องส่วนผสมผงปรุงรส.ฉลาดซื้อ

นิตยสารออนไลน์. https://chaladsue.com/article/3027/อาหาร-ฉบับที่-214-ส่องส่วนผสมผงปรุงรส

จินดามณี แสงกาญจนวนิช นรินทร บุญพราหมณ์ เปรมวดี ขัตตะโล และภัทราพร จุลราช.

(2548). การพัฒนาผลิตภัณฑ์เห็ดนางฟ้ากรอบ. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์].

มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.

ชัญญพัชร์ วัฒนากิจรุ่งเรือง. (2565). ผงปรุงรสสำเร็จรูปสำหรับประกอบอาหารเพื่อสุขภาพ ตรา ชีวีดี. [สารนิพนธ์]. มหาวิทยาลัยมหิดล.

ทิพวรรณ ทองสุก. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงเนื้อสัมผัส และเทคนิคการปรับปรุงเนื้อสัมผัสของผลิตภัณฑ์ผักผลไม้แปรรูป. ภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร. คณะเกษตรศาสตร์. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

นิธิยา รัตนาปนนท์. (2544). หลักการแปรรูปอาหารเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

ปกรณพัฒน์ กำดี ปานทิพย์ บุญส่ง และสำลินี อาจารีย์. (2561). การพัฒนาผงปรุงรสสำหรับอาหารสุขภาพ. การประชุมวิชาการนวัตกรรมด้านวิศวกรรมและเทคโนโลยีเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ครั้งที่ 2; มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต วิทยาเขต ร่มเกล้า.

ปรมินทร์ เกิดโภคา. (2562). สถานการณ์ปัญหาสุขภาพของคนไทยจากการบริโภคเค็ม (โซเดียม). สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2567,

พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์ และนิธิยา รัตนปนนท์. (ม.ป.ป.) การทำแห้ง. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2567,

มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน. (2565). ผงปรุงรสจากเห็ดหอม (มผช.1601/2565).

วิชมณี ยืนยงพุทธกาล และกุลยา ลิ้มรุ่งเรืองรัตน์. (2558). การศึกษาปริมาณสารพฤกษเคมีที่

สำคัญต่อสุขภาพจากเส้นใยของเห็ดที่เพาะเชิงการค้าและการนำเส้นใยเห็ดผงไปใช้ในผลิตภัณฑ์อาหาร. [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

A.O.A.C. (2000). Official Methods Analysis of Association of Official Analytical

Chemists International (17th ed.). The Association of Official Analytical Chemists, Virginia.

Krokida, M.K., V. Oreopoulou, Z.B. Maroulis and D. Marinos-Kouris. (2000). Colour

changes during deep fat frying. Journal of Food Engineering, 48, 219-225.

Walde, S.G., Velu, V., Jyothirmayi, T. and Math, R.G. (2006). Effect of pretreatments

and drying methods on dehydration of mushroom. Journal of Food Engineering, 74, 108-115.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-24

รูปแบบการอ้างอิง

ตันตสุทธิกุล อ. (2025). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผงปรุงรสเสริมโปรตีนจากเห็ด. วารสารวัฒนธรรมอาหารไทย, 7(2), 14–25. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jfood/article/view/271694

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย