ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • อลิสา ถาปาลบุตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร 399 Samsen Rd. Vachira Phayaban Dusit Bangkok 10300
  • ฉันทนา ปาปัดถา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร

คำสำคัญ:

ความเชื่อโชคลาง, ความเชื่อมูเตลู, อาหารและความเชื่อ, พฤติกรรมการบริโภค, ทัศนคติการบริโภคอาหาร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเชื่อโชคลาง ทัศนคติการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง ปัจจัยแวดล้อมการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง และพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญ 2) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญ และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ที่มีอายุระหว่าง 20-60 ปี จำนวน 400 คน และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-Test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเชื่อโชคลาง อยู่ในระดับมาก ทัศนคติด้านการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง อยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยแวดล้อมการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง อยู่ในระดับปานกลาง และพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลาง อยู่ในระดับปานกลาง 2) ลักษณะประชากร ได้แก่ ระดับการศึกษา อาชีพ สถานภาพ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ศาสนา และภูมิลำเนา ต่างกันมีพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเพศ อายุ และโรคประจำตัวต่างกัน มีพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางไม่แตกต่างกัน และ 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มี 2 ปัจจัย ได้แก่ ทัศนคติการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง และปัจจัยแวดล้อมการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลาง

เอกสารอ้างอิง

กรมสุขภาพจิต. (2565). สุขภาพจิตกับการดําเนินชีวิตในสังคมปัจจุบัน, กระทรวงสาธารณสุขhttps://www.dmh.go.th

กาญจนา แก้วเทพ และทิฆัมพร เอี่ยมไร. (2554). การสื่อสาร ศาสนา กีฬา. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

จิตติ์ เม่นลิขิต, และ อิทธิกร พลตณี. (2024). The causal relationship of consumer behavior in purchasing products based on superstitious beliefs regarding color among Gen Y and Gen Z customers. Academic and Research Journal of Liberal Arts, 19(1), 22–37.

เจนจิรา มะลาศรี, และคณะ. (2566). อิทธิพลของลักษณะประชากรต่อพฤติกรรมการบริโภคสินค้ามงคลของผู้บริโภคชาวเอเชีย. วารสารวิจัยธุรกิจและการตลาดยุคใหม่, 12(1), 55–70.

ณัฎฐิรา ทับทิม, กฤษณา ชาญณรงค์, เมศิณี ภัทรมุทธา, ปฐมพงษ์ สุขเล็ก และศุภลักษณ์ วิริยะสุมน (2017) การศึกษาความเชื่อมโยงของวัฒนธรรมการบริโภคในจังหวัดพิษณุโลกกับวัฒนธรรมการบริโภคในกลุ่มประเทศอาเซียน. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences.10(4), 47-61

ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร และสังคมศาสตร. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฎอุบลราชธานี.

เนมิ อุนากรสวัสดิ์, วิไลศักดิ์ กิ่งคา, และบุญเลิศ วิวรรณ์. (2565).ความสัมพันธ์ของคำเรียกชื่ออาหารกับความเชื่อของคนไทย 4 ภาค. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์.7(2), (เม.ย. - มิ.ย.),59-68

พรรณวดี หิรัญศุภโชค. (2564). ปัจจัยกำหนดพฤติกรรมการบริโภคของผู้บริโภคไทยในยุควัฒนธรรมความเชื่อ. วารสารเศรษฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, 18(2), 101–118.

พระชุมพล ตันวัฒนเสรี. (2014). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ถูกสุขลักษณะของพระสงฆ์ในเขตจังหวัดนครปฐม. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 25(3). https://journal.oas.psu.ac.th/index.php/asj/article/view/713

รชิตา ศรีสาธิรา (2557). ทัศนคติและพฤติกรรมของผู้บริโภคกับความเชื่อในเรื่องพิธีกรรม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล. https://archive.cm.mahidol.ac.th/bitstream/123456789/471/1/TP%20MM.027%202556.pdf

สง่า กาญจนาพันธุ์. (2544). กาญจนาคพันธุ์ คอคิดขอเขียน เล่ม 2 ชุดเครื่องราง โหราศษสตร์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิชุนวิจิตรมาตรา.

สุวภรณ์ เพียรสุภาพ. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคไทยกับความเชื่อโชคลางในยุคความไม่แน่นอน. วารสารการตลาดไทย, 8(2), 45–60.

Ajzen, I. (2020). The theory of planned behavior: New developments. Routledge.

Atthaya Suwannarada. (2017). Food beliefs and attitudes in Heian period New Year rituals. Journal of Asian Cultural Studies, 9(2), 45–60.

Baudrillard, J. (1998). The consumer society: Myths and structures. Sage.

Bourdieu, P. (1984). Distinction: A social critique of the judgement of taste. Harvard University Press.

Mary Douglas. (2022). Food, ritual, and meaning: An anthropological perspective. University of California Press.

Patchalin Jeannoon. (2024). Belief systems and food consumption in contemporary Thai society. Journal of Cultural Food Studies, 15(1), 77–95.

Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper. & Row.

Thanida Yaisumlee, Suwanna Thanyakit, Chaiwat Sakmunwong, & Nattaporn Peatrat. (2019). Cultural beliefs and food consumption behavior among Thai communities. Journal of Social and Cultural Anthropology, 7(3), 112–130.

Thongrat Khongrit, et al. (2021). Superstitious beliefs and consumption behavior in modern Thai consumers. Journal of Behavioral Studies, 18(4), 99–115.

World Health Organization. (2022), Mental health and well-being. https://www.who.int/news- room/fact-sheets/detail/mental-health-strengthening- our-response

Zhao, J., et al. (2025). The effects of luck perception on consumer variety-seeking. PLOS ONE.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-22

รูปแบบการอ้างอิง

ถาปาลบุตร อ., & ปาปัดถา ฉ. (2026). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารตามความเชื่อโชคลางของผู้แสวงบุญในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร . วารสารวัฒนธรรมอาหารไทย, 8(1), 39–58. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jfood/article/view/275783

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย