The Development of a Flourishing Scale: Online Version for Upper-Secondary School Students

ผู้แต่ง

  • Piyathip Pradujprom lecturer
  • กนก พานทอง
  • รุ่งฟ้า กิติญาณุสันต์

คำสำคัญ:

มาตรวัดความเจริญงอกงาม, ความเจริญงอกงามทางปัญญา, ความเจริญงอกงามทางจิตใจ, ความเจริญงอกงามทางสังคม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อจัดทำมาตรวัดความเจริญงอกงาม ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของมาตรวัดความเจริญงอกงาม และพัฒนามาตรวัดความเจริญงอกงามแบบออนไลน์ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย วิธีการวิจัย แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1) การสังเคราะห์งานวิจัยจากแนวคิดทั้ง 4 ทฤษฎีหลัก ซึ่งสรุปความเจริญงอกงาม มีองค์ประกอบที่สำคัญ 3 ประการ ได้แก่ ความเจริญงอกงามทางปัญญา ความเจริญงอกงามทางจิตใจ และความเจริญงอกงามทางสังคม 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสอง จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 450 คน และ 3) การพัฒนามาตรวัดความเจริญงอกงามแบบออนไลน์ ในรูปแบบ Web Application  ผลการวิจัย มาตรวัดความเจริญงอกงามมีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .94 แบ่งเป็น 3 ด้าน ๆ ละ 15 ข้อ ได้แก่ 1) ความเจริญงอกงามทางปัญญา 2) ความเจริญงอกงามทางจิตใจ และ 3) ความเจริญงอกงามทางสังคม มีค่าเท่ากับ .74  .81 และ .93 ตามลำดับ โมเดลความเจริญงอกงาม มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ มีค่า = 1,037.56, df = 817, / df = 1.27, RMSEA = .02, SRMR = .04, GFI = .91 และ CFI = .99 ค่าน้ำหนักองค์ประกอบมีค่าเป็นบวก และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด สรุป มาตรวัดที่พัฒนาขึ้นเป็นนวัตกรรมและสามารถวัดความเจริญงอกงามของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายได้อย่างมี

References

Compton, W. C., & Hoffman, E. (2013). Positive Psychology: The science of happiness and flourishing (2nd ed.). United States of America: Wadsworth Cengage Learning.
Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi, S., & Biswas-Diener, R. (2010). New measures of well-being: Flourishing and positive and negative feelings. Social Indicators Research, 39, 247-266.
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
Henderson, L. W., Knight, T., & Richardson, B. (2013). An exploration of the well-being benefits of hedonic and eudaimonic behaviour. The Journal of Positive Psychology, 8(4), 322–336.
Huppert, F. A., & So, T. T. C. (2013). Flourishing across Europe: Application of a new conceptual framework for defining well-being. Social Indicators Research, 110(3), 837–861.
Huta, V. & Hawley, L. (2010). Psychological Strengths and Cognitive Vulnerabilities: Are They Two Ends of the Same Continuum or Do They Have Independent Relationships with Well-being and Ill-being?. Journal of Happiness Studies, 11, 71–93.
Ishida, Saranya. (2553). A study on violence of adolescent students. Master thesis, M.Ed. (Guidance and Counseling Psychology). Bangkok:Graduate School, Srinakharinwirot University.
Keawkungwal, Sri-Ruen. (2553). Delvelopmental Psychology across life span (9th edition), Part II. Bangkok: Thammasat Printing House.
Keyes, C. L. M. (2002). The Mental Health Continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Research, 43, 207–222.
Kittisuksathit, Sirinun. et al. (2555). HAPPINOMETER (1st ed.). Nakhon Pathom: Institute for Population and Social Research, Mahidol University.
Lyubomirsky, S., King, L., & Diener, E. (2005). The Benefits of Frequent Positive Affect: Does Happiness Lead to Success?. Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
Nuallaong, Winitra. (2555). Quality of life Predicting Factors among the First Year Medical Students. J. Psychiatr Assoc Thailand, 57(2), 225-234.
Polit, D. F., Beck, C.T. (2007). Focus on Research Methods Is the CVI an Acceptable Indicator of Content Validity? Appraisal and Recommendations. Research in Nursing & Health, 30(4), 459–467.
Pradujprom, Piyathip. et al. (2561). The development and the psychometric properties investigation of flourishing scale for undergraduate students. Journal of southern technology, 11(1), 21-29.
Preechapanich, Orraya. (2557). System Analysis and Design. Nonthaburi: IDC Premier.
Ryff, C. D., & Singer, B. (1998). The contours of positive human health. Psychological Inquiry, 9(1), 1-28.
Schumacker, R.E., & Lomax, R.G. (2016). A Beginner`s Guide to Structural Equation Modeling (4thed.). Abingdon: Routledge.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A new understanding of happiness and well-being-and how to achieve them. London: Nicholas Brealey.
Singh, D., Thakur, A., & Chaudhary, A. (2015). A comparative study between waterfall and incremental software development life cycle model. International Journal of Emerging Trends in Science and Technology, 2(4), 220–280.
Tantipiwatanasakul, Pravej. & Seetalapinan, Ekanong. (2554). Handbook for Promoting Provincial Happiness (2nd edition.). Bangkok: The Agricultural Co-operative Federation of Thailand, Ltd.
Tengtrisorn, Churit., Kunavaro, Phra Khranchit., & Vajiraporntip, Arunee. (2551). Development of Buddhist Health Measuring Instrument, Journal of Health Science, 17(Supplement VI), SV1651 – 1661.
Tirakanant, Suwimon. (2550). Scale construction for measuring variables in social science research: A practice guideline (1st edition.). Bangkok: Chulalongkorn University Printing House.
Watson, D., Clark, L. A., & Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS Scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063–1070.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-12-23

How to Cite

Pradujprom, P., พานทอง ก. ., & กิติญาณุสันต์ ร. (2020). The Development of a Flourishing Scale: Online Version for Upper-Secondary School Students. วารสารเกษมบัณฑิต, 21(2), 137–158. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jkbu/article/view/247135