การพิจารณาคดีปกครองใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎี หลักกฎหมายต่างประเทศและหลักกฎหมายไทยเกี่ยวกับการพิจารณาคดีปกครองใหม่ วิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับหลักกฎหมายและแนวการวินิจฉัยของศาลปกครองไทย สรุปข้อบกพร่องของบทบัญญัติมาตรา 75 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 พร้อมทั้งให้ข้อเสนอแนะในการแก้ไขเพิ่มเติม ผลของการวิจัยพบว่า กฎหมายยังไม่มีความชัดเจนในรายละเอียดหลายประการ ได้แก่ ความหมายของคำว่า “บุคคลภายนอกผู้มีส่วนได้เสียหรืออาจถูกกระทบจากผลแห่งคดี” และ “คู่กรณีที่แท้จริง” สิทธิร้องขอของบุคคลภายนอก ข้ออ้างว่าศาลปกครองฟังข้อเท็จจริงผิดพลาด ข้ออ้างว่ามีพยานหลักฐานใหม่ ข้ออ้างว่ามีข้อบกพร่องสำคัญในกระบวนพิจารณาพิพากษาที่ทำให้ผลของคดีไม่มีความยุติธรรม ข้ออ้างว่าข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญซึ่งทำให้คำพิพากษาหรือคำสั่งขัดกับกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนั้น ระยะเวลายื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ และอำนาจของศาลที่พิจารณาคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่และศาลที่พิจารณาคดีใหม่ ผู้วิจัยเสนอแนะให้กำหนดหลักเกณฑ์สำหรับข้ออ้างในการขอให้พิจารณาคดีใหม่ให้ชัดเจนและเคร่งครัดยิ่งขึ้น ไม่ควรให้สิทธิโต้แย้งแก่คู่กรณีที่ได้ประโยชน์จากคำพิพากษาหรือคำสั่งเดิม ควรกำหนดศาลที่มีอำนาจพิจารณาคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่และศาลที่มีอำนาจพิจารณาคดีใหม่อย่างชัดเจน และการพิจารณาคำร้องตามข้ออ้างใดมีผลเป็นการทบทวนการพิจารณาคดี ควรกำหนดให้เป็นอำนาจของศาลปกครองสูงสุดเท่านั้น