Integrative Group Counseling Model for Enhancing Life Hope
คำสำคัญ:
ความหวังในชีวิต, การให้คำปรึกษาแบบกลุ่มแบบบูรณาการบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและประเมินผลรูปแบบการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความหวังในชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิธีวิจัย เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1-4 จำนวน 248 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่ 1 ใช้ในการศึกษาความหวังในชีวิต จำนวน 248 คน และกลุ่มที่ 2 จำนวน 16 คน ได้มาจากการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากกลุ่มที่ 1 ที่มีคะแนนความหวังในชีวิตตั้งแต่เปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 25 ลงมา และสุ่มอย่างง่ายเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 8 คน ผลการวิจัย คะแนนเฉลี่ยรวม และคะแนนความหวังในชีวิตของนักศึกษาแต่ละด้าน มีค่าเฉลี่ยความหวังในชีวิตในระดับปานกลาง นักศึกษากลุ่มทดลอง หลังการทดลอง และหลังการติดตามผล มีค่าความคาดหวังของชีวิตสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คะแนนความหวังในชีวิตของนักเรียนกลุ่มทดลอง หลังการทดลอง และหลังการติดตามผลมีค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 การสนทนากลุ่มเฉพาะ พบว่า นักศึกษากลุ่มทดลองมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มแบบบูรณาการ สรุป การพัฒนารูปแบบการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความหวังในชีวิตของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ประสบความสำเร็จและสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตตามความหวังในชีวิตของนักศึกษา
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Any views or opinions expressed in this issue of the Kasem Bundit University Journal are those of the authors alone and do not necessarily reflect the views or opinions of Kasem Bundit University or the editors.
