รูปแบบการบริหารกิจกรรมลูกเสือเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา จังหวัดหนองบัวลำภู
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการบริหารกิจกรรมลูกเสือในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 2) พัฒนารูปแบบการบริหารกิจกรรมลูกเสือเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตของนักเรียน และ 3) ตรวจสอบความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และประสิทธิผลของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยใช้แนวทางวิจัยและพัฒนา โดยมี 3 ขั้นตอน ได้แก่ การสำรวจสภาพและปัญหา การออกแบบและพัฒนา และการตรวจสอบและประเมินผล กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหาร ครู และนักเรียน รวมทั้งสิ้น 300 คน โดยใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบประเมินความคิดเห็นของรูปแบบ 3 ด้าน และแบบประเมินทักษะชีวิต ซึ่งผ่านการตรวจสอบคุณภาพทั้งด้านความตรงเชิงเนื้อหา ความเชื่อมั่น และความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่ยังคงจัดกิจกรรมลูกเสือตามแนวทางที่กำหนด แต่มีข้อจำกัดด้านบุคลากรและทรัพยากร ครูผู้รับผิดชอบจำนวนมากยังไม่ได้รับการอบรมเฉพาะด้าน โรงเรียนมีความต้องการรูปแบบการบริหารที่ชัดเจนและเครื่องมือประเมินผลที่สะท้อนทักษะชีวิต รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยองค์ประกอบ 8 ด้าน ได้แก่ 1) การวางแผน 2) การจัดองค์การ 3) การนำ 4) การควบคุม 5) การประเมินและติดตามผล 6) การจัดกิจกรรมลูกเสือตามวิธีการลูกเสือ 7) การพัฒนาบุคลากรทางการลูกเสือ และ 8) การจัดสรรงบประมาณและทรัพยากร ผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญและการทดลองใช้จริงพบว่ารูปแบบมีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความมีประสิทธิผลอยู่ในระดับมากที่สุด โดยคะแนนเฉลี่ยทักษะชีวิตของนักเรียนเพิ่มขึ้นจากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กฤษพงศ์ อยู่เย็น. (2563). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมบูรณาการลูกเสือเพื่อส่งเสริมค่านิยมหลัก 12 ประการ สำหรับนักเรียนโรงเรียนบ้านสีสุกห้วยโมง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน, 1(2), 1-16. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS/article/view/254621
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
จักรพันธ์ จำนงพิศ และ จำเนียร พลหาญ. (2566). แนวทางการพัฒนาการบริหารกิจกรรมลูกเสือในสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(4), 127-139. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/263672
เตชิต เอกรินทรากุล และ ธีรภัทร กุโลภาส. (2563). การศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารกิจกรรมลูกเสือโรงเรียนเทพศิรินทร์ ตามแนวคิดพลเมืองที่เข้มแข็ง. Journal of Inclusive and Innovative Education, 5(1), 1–11. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/cmujedu/article/view/241695
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
ปิยพงษ์ คงภักดี, จรัส อติวิทยาภรณ์, และ นิรันดร์ จุลทรัพย์. (2567). การพัฒนารูปแบบกระบวนการลูกเสือเพื่อเสริมสร้างวินัยของนักเรียน ในโรงเรียนระดับประถมศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(6), 312–327. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/ view/268270
พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ และ ดรุณี ปัญจรัตนากร. (2566). แนวทางการวัดและประเมินผลการจัดการศึกษาฐานสมรรถนะสำหรับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของประเทศไทย. วารสารวิจัยเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 6(2), 63-77. สืบค้นจาก https://ejournals.swu.ac.th/index.php/erdi/article/view/15480/12671
ศุภวัฒน์ เทียมศรีรัชนีกร. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารกิจกรรมลูกเสือในสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้าง คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียน โรงเรียนเทศบาลวัดโพธิ์ จังหวัดชลบุรี. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน, 4(2), 22–33. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JRBGS/article/view/251903
ศิษฏนนท์ คุ้มจันทร์, สุนทรี จูวงศ์สุข, กล้าหาญ พิมพ์ศรี, วริศรา ตั้งค้าวาณิช, และ ธัญญรัตน์ อ่ำดี. (2567). ลูกเสือกับการศึกษาไทย. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี, 6(3), 2441–2456. สืบค้นจาก https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3544
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานลูกเสือแห่งชาติ. (2563). คู่มือการจัดกิจกรรมลูกเสือในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
หทัยภัทร จีนสุทธิ์, ณรงค์ พิมสาร และ สิริกาญจน์ ธนวุฒิพรพินิต. (2563). รูปแบบการบริหารกิจกรรมลูกเสือเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 3 ในจังหวัดนนทบุรี. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 5(1), 40-53. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/BSJ/article/view/242369
Baden-Powell, R. (1908). Scouting for Boys. London: Horace Cox.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. Los Angeles: SAGE.
Darling-Hammond, L. (2010). The Flat World and Education. New York: Teachers College.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. London: Macmillan.
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional Capital: Transforming Teaching in Every School. Toronto: Teachers College.
Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New York: Prentice Hall.
OECD. (2018). The Future of Education and Skills: Education 2030. Paris: OECD.
Phakamach, P., Panjarattanakorn, D., Ratchavieng, A., & Senarith, P. (2023). Integrated educational management: Meaning, objectives, scope, functions, and new directions for educational organizations. Asian Education and Learning Review, 1(1), 19-34. Retrieved from https://so07.tci-thaijo.org/index.php/AELR/article/view/2040
Stake, R. E. (1995). The Art of Case Study Research. Los Angeles: SAGE.
UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action. Paris: UNESCO.
Unjanam, W., & Roungrong, P. (2020). Development of Augmented Reality Technology on Knotting for Scouts. Journal of Education and Innovation, 24(2), 222–231. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/242531
WHO. (1999). Partners in Life Skills Education: Conclusions from a United Nations Inter-Agency Meeting. Geneva: WHO.
Yin, R.K. (2018). Case Study Research and Applications: Design and Methods. Los Angeles: SAGE.