ตลาด กับ ชาติพันธุ์ กำเนิดและลีลาของเชียงใหม่บาซาร์

Main Article Content

ไพโรจน์ คงทวีศักดิ์

บทคัดย่อ

บทความนี้กล่าวถึงกำเนิดความเป็นมาและสภาพในปัจจุบันของเชียงใหม่ไนท์บาซาร์ ตลาดของฝากยามราตรีที่มากไปด้วยความสัมพันธ์ทางอำนาจของผู้ประกอบการหลายกลุ่ม การขับเคี่ยวแข่งขันกันของผู้ประกอบการกลุ่มต่างๆ ผู้มีทุนต่างกันได้ส่งผลโดยตรงต่อ “รูปลักษณ์ทางพื้นที่” ของตลาดแห่งนี้ กลุ่มผู้ประกอบการที่เป็นทุนขนาดใหญ่คือผู้ที่ได้ครอบครองศูนย์การค้าที่มีค่าทางเศรษฐกิจสูง กลุ่มผู้ประกอบการที่พอมีทุนทางเศรษฐกิจอยู่บ้างเช่น ผู้ประกอบการร้านล้อเข็น คือ ผู้ที่ได้ครอบครองริมทางเท้าทั้ง 2 ฝั่งของถนนช้างคลาน แต่ก็ไม่ได้ หมายความว่าผู้ที่ได้ครอบครองพื้นที่ที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่าจะต้องค้าขายได้ดีกว่าเสมอไป เพราะในเชียงใหม่ไนท์บาซ่าร์ร้านล้อเข็นริมทางที่มีการลงทุนน้อยกว่าคือร้านค้าที่มีโอกาสจะจำหน่ายสินค้าได้มากกว่าและนี่ก็คือที่มาของความขัดแย้งระหว่างผู้ประกอบการที่เป็นทุนขนาดใหญ่กับผู้ประกอบการร้านล้อเข็นริมทาง แต่ในขณะที่ผู้ประกอบการร้านล้อเข็นริมทางกำลังได้รับแรงกดดันจากทุนขนาดใหญ่ ผู้ประกอบการอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งมีทุนเพียงน้อยนิด เช่นชาวอ่าข่าเร่ขายกลับยังคงเดินเร่ขายได้ตามปกติ ปรากฏการณ์นี้สะท้อนว่าสิ่งที่มีความสำคัญต่อการดำรงอยู่ ในเชียงใหม่ไนท์บาซาร์ไม่ได้มีเพียงทุนทางเศรษฐกิจ ความหมายของตัวผู้ค้าที่แม้จะถูกนิยามให้ในเชิงที่ด้อยกว่า ก็นับว่ามีความสำคัญไม่แพ้กัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คงทวีศักดิ์ ไ. (2019). ตลาด กับ ชาติพันธุ์ กำเนิดและลีลาของเชียงใหม่บาซาร์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 22(2), 159–196. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jss/article/view/171476
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
ณรงค์ พรพิริยะกุลชัย. 2518. ท่าอากาศยานเชียงใหม่กุญแจสู่ความรุ่งเรื่องของลานนา. อนุสารอ.ส.ท., ปีที่ 15 ฉบับที่10: 38-50.

ธุรกิจการเงิน. 2527. ปีที่ 3 ฉบับที่29.

ไพโรจน์ คงทวีศักดิ์. 2554. อ่าข่าไนท์บาซาร์ การค้ากับความเป็นชาติพันธุ์. เชียงใหม่ : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ล้านนาไทยนิวส์. 2553. ปีที่4 ฉบับที่ 85 ประจำวันที่ 16-31 ธันวาคม 2553.

เวียงรัฐ เนติโพธิ์. 2552. ทุนเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร: Openbooks.

สำนักงานเทศบาลนครเชียงใหม่. 2554. เอกสารเรื่อง ขอให้เร่งรัดดำเนินการปรับสภาพแผงลอยให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้. 7 มกราคม 2554.

อายุธ วิไล. 2518. เชียงใหม่ 2518. อนุสารอ.ส.ท., ปีที่ 15 ฉบับที่ 10: 14-72.

Appadurai, Arjun. 1990. “Disjuncture and Difference in the Global Cultural Econnomy,” in Mike Featherstone. (Ed.), Global Culture: Nationalism, Globalization and Modernity: A Theory, Culture and Society Special Issue. (pp: 295-310), London: Sage

Craik, Jennifer. 1997. ‘The Culture of tourism,’ In Chris Rojek and John Urry. (Ed.), Touring Cultures: Transformations of Travel and Theory (pp: 113-136), London: Routledge.

Eck, Diana L. 1987. ‘The City as a Sacred Center,’ In Bardwell Smith and Holly Baker Reynolds. (Eds.), The City as a Sacred Center : Essay on Six Asian Countries. Leiden: E.J.Brill.

Massey, Doreen; Allen, john; and Pile, Steve. 1999. City Worlds. London: Routledge.

ภาษาญี่ปุ่น
Machimura Takashi. 1994. Sekai Toshi Tokyo no Kouzou Tenkan: Toshi Restructuring no
Shakaigaku. Tokyo Daigaku Shuppan Kai.

Yoshimi, Shunya. 1996. Overview Toshi to Toshika no Shakakaigaku. In Inoue, Shun et al.(Eds.), Toshi to Toshika no Shakaigaku. (pp: 213-248), Tokyo: Iwanami Shoten.

สิ่งพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์
ดวงคำ- 13/09/2001 19:25 สัญญาณในหมู่บ้าน [ ระบบออนไลน์]แหล่งที่มา http://board. Dserver. org/L/Lanna Board/00000070.html(13 September 2001)