The Internet Politics, Time, and Remembering Trauma

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้เสนอว่าอินเทอร์เน็ตคือเทคโนโลยีที่จดจำแผลฝังใจ อินเทอร์เน็ตส่งผลให้เราตระหนักถึงความทรมานทางใจของผู้คนผู้เคยตกอยู่ในสถานการณ์ความรุนแรง บทความมองว่ามีประเด็นหลักสามประเด็นที่ควรได้รับการตระหนัก ประการแรก อินเทอร์เน็ตนำไปสู่การหลอมรวมเข้าไว้ด้วยกันของเวลาในอดีตและปัจจุบัน อินเทอร์เน็ตสะท้อนเข้ามายังปัจจุบันถึงตัวแผลฝังใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่สมควรถูกฝังกลบไปกับอดีต ประการที่สอง อินเทอร์เน็ตเน้นความสำคัญของการแบ่งแยกระหว่างชีวิตซึ่งควรค่าแก่การจดจำและชีวิตที่ไม่สมควรแก่การจดจำ จนดูราวกับว่ากาลเวลาได้ทำการตัดสินใจที่จะจดจำ หรือ ละลืมชีวิตอันทรมานใจเหล่านั้น ถ้าหากกาลเวลาอนุญาตให้เกิดการจดจำความตายของผู้คน ชีวิตของผู้คนเหล่านั้นก็ถือเป็นรูปแบบชีวิตประเภทหนึ่งซึ่งกาลเวลาเลือกที่จะจดจำ ซึ่งแตกต่างกับชีวิตที่กาลเวลาเลือกที่จะไม่จดจำ ประการที่สาม ภาพลักษณ์แห่งความรุนแรงเดินทางข้ามพรมแดนๆหนึ่ง เหตุเพราะอินเทอร์เน็ตสะท้อนความทรมานใจของผู้คนไปทั่วโลก เช่นนั้นแล้ว ข้อพึงตระหนักที่กล่าวมาทั้งสามเป็นการวางรากฐานเพื่อที่จะสะท้อนถึงการเมืองอินเทอร์เน็ตอย่างเป็นปรัชญา นั่นก็คือ อินเทอร์เน็ตก่อให้เกิดสิ่งที่อาจเรียกว่า ‘พรมแดนแห่งความใกล้ชิด’ ในสามทาง ทางที่หนึ่ง เป็นการเน้นย้ำถึงความใกล้ชิดระหว่างผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ความรุนแรงและผู้ฟัง ทางที่สอง สะท้อนถึงความพยายามที่จะลืมเลือนแผลฝังใจนั้น ทว่าเป็นไปได้ยากที่จะถอนมันออกจากใจ จนดูราวกับว่าแผลฝังใจยืนกรานที่จะคงอยู่ตลอดไป ทางที่สาม ความใกล้ชิดสุดท้ายบ่งให้เห็นถึงความน่าเย้ยหยันของสังคมสมัยใหม่ การใช้เทคโนโลยีในทางที่เป็นอันตรายสะท้อนว่ามนุษย์ได้เคลื่อนตัวเข้าใกล้ความเป็นสัตว์เข้าไปทุกที