การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์ประกอบด้านอายุของสมาชิกครัวเรือนกับความแตกต่างด้านการบริโภคของประเทศไทย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ มุ่งเน้นเชื่อมโยงประเด็นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์ ประกอบด้านอายุของสมาชิกครัวเรือนกับประเด็นความแตกต่างระดับมาตรฐาน การดำรงชีพของครัวเรือนโดยใช้การบริโภคต่อหัวผู้ใหญ่สมมูลย์ของครัวเรือนเป็น ตัวแทนของระดับมาตรฐานการดำรงชีพฉลี่ยของครัวเรือน และใช้ข้อมูลดิบจาก การสำรวจภาวะสังคมและเศรษฐกิจครัวเรือน ปี 2533 ในการวิเคราะห์เปรียบ เทียบกับปี 2552 ผลการศึกษา พบว่า 1) ครัวเรือนไทยมีขนาตลดลงและมีโครงสร้างองค์ ประกอบด้นอายุของสมาชิกครัวเรือนเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม โดยครัวเรื่อนพ่อ แม่และบุตร และครัวเรือนสามรุ่นยังคงเป็นรูปแบบการอยู่อาศัยหลักแต่มีจำนวน ครัวเรือนที่มีผู้สูงอายุเป็นสมาชิครัวเรือนเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะครัวเรือนเฉพาะผู้สูง อายุและครัวเรือนข้ามรุ่น 2) ระดับความแตกต่างด้านการบริโภคของครัวเรื่อนไทย ลดลงเล็กน้อย 3) ครัวเรือนส่วนใหญ่มีระดับการบริโภคไม่แตกต่างจากค่าเฉลี่ย และเพิ่มขึ้นระหว่างเวลา ยกเว้นครัวเรือนผู้สูงอายุมีระดับการบริโภคต่ำกว่าค่า เฉลี่ยของครัวเรื่อนไทย และมีระดับการบริโภคลดลงระหว่างเวลา ตรงข้ามกับ ครัวเรือนไม่มีวัยพึ่งพิง (ครัวเรื่อนเฉพาะวัยแรงงาน) และ 4) เมื่อแยกองค์ประกอบ ที่มาความแตกต่างด้นการบริโภคด้วยดัชนีไกล์พบว่าองค์ประกอบด้านอายุของ สมาชิกครัวเรือนเป็นที่มาของความแตกต่างด้านการบริโภคของครัวเรือนที่สำคัญ และมีความสำคัญเพิ่มขึ้นโดยเปรียบเทียบระหว่างปี 2533 กับปี 2552