นโยบายและการบริหารจัดการท้องถิ่นบนฐานของทุนทางสังคม:ทางเลือกการพัฒนาท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

แนวคิดการส่งเสริมนวัตกรรมท้องถิ่นได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในทศวรรษ
ที่ผ่านมา หลังจากพบว่าการกระจายอำนาจนำไปสู่ตวามดิตริเริ่มสร้างสรรค์ของท้องถิ่น
เพื่อรับมือกับความแตกต่างหลากหลายของปัญหาที่แต่ละท้องถิ่นเผชิญ ซึ่งสร้างมิตีใหม่
และความแตกต่างเมื่อเทียบกับการกำหนดนโยบายและการบริหารจัดการโตยรัฐบาล
ในส่วนกลาง ทว่า ในขณะที่แสวงหานวัตกรรมหรือของใหม่อาจทำให้มองข้ามไปได้ว่า
ของเก่าหรือทุนทางสังคมที่มีรากฐานเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความ
สัมพันธ์ทางสังคมมีศักยภาพที่จะนำมาพัฒนาท้องถิ่นได้เช่นเตียวกัน ไม่ว่าจะเป็น
ความไว้เนื้อเชื่อใจกัน การเกื้อกูลกัน การยึดมั่นในหลักศีลธรรมร่วมกัน การสร้างเครือข่าย
ทางสังคม การมีบรรทัดฐานและกฎเกณฑ์ทางสังคมร่วมกัน และการมีภูมิปัญญาของตนเอง
ทั้งนี้ บทความชิ้นนี้สำรวจพรมแดนดังกล่าวเพื่อสร้างทางเลือกการพัฒนาท้องถิ่นใน
ศตวรรษที่ 21 ที่นอกเหนือไปจากการแสวงหานวัตกรรม โดยเสนอความเป็นไปได้
ของแนวทางการกำหนดนโยบายและบริหารจัดการท้องถิ่นบนฐานของทุนทางสังคม
ผ่านกรณีศึกษาของการพัฒนาท้องถิ่นที่เป็นชุมชนเมืองเก่าในจังหวัดร้อยเอ็ด ขอนแก่น
มหาสารคาม และกาหสินธุ์