การประเมินสมรรถนะบุคลากรซัพพลายเชน โดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลอง SCOR

Main Article Content

วัชรพจน์ ทรัพย์สงวนบุญ
เวทยา ใฝ่ใจดี

บทคัดย่อ

                การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษารูปแบบในการประเมินสมรรถนะของบุคลากรในซัพพลายเชน โดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลอง SCOR และ (2) เพื่อพัฒนาแนวทางการจัดทำแผนพัฒนาบุคลากรโดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลอง SCOR ซึ่งเป็นกรณีศึกษาแรกของประเทศไทยเนื่องจากเป็นวิธีการเฉพาะของ APICS และยังไม่เคยถูกนำมาประยุกต์ใช้กับบริษัทมหาชนในประเทศไทย ด้วยวิธีเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา บริษัทมหาชนแห่งหนึ่งในประเทศไทย ที่มีทุนจดทะเบียนประมาณ 1.6 พันล้านบาท และมีธุรกิจย่อยหลายประเภท โดยการศึกษานี้มุ่งเน้นที่ธุรกิจค้าส่งและค้าปลีกน้ำมันเชื้อเพลิง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบประเมินสมรรถนะบุคลากร กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ทำงานในกระบวนการซัพพลายเชน ได้แก่ การวางแผน (Plan) การจัดหา (Source) การผลิต (Make) การจัดส่ง (Deliver) และการส่งคืน (Return) ซึ่งผู้บังคับบัญชาเป็นผู้ประเมินผู้ใต้บังคับบัญชา


                ผลการศึกษา พบว่า 1) รูปแบบในการประเมินสมรรถนะของบุคลากรในซัพพลายเชน เป็นการกำหนดระดับของบุคลากรในองค์กรให้สอดคล้องกับเกณฑ์การประเมิน 5 ระดับของแบบจำลอง SCOR และการพิจารณาลักษณะการทำงานในปัจจุบันให้สอดคล้องกับกระบวนการทำงาน (Level 3) เพื่อเชื่อมโยงกับทักษะการทำงานบุคลากร (Human Skills) สำหรับใช้ประเมินบุคลากร 2) การจัดทำแผนพัฒนาบุคลากร Human Resource Development Plan (HRD Plan) พิจารณาจากคะแนนของผู้ถูกประเมิน หากผู้ถูกประเมินได้คะแนนต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดจะนำไปสู่การจัดทำแผนพัฒนาบุคลากร ที่มีความเชื่อมโยงกันระหว่างทักษะการทำงานบุคลากรกับการพัฒนาบุคลากร (Human Training) เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาบุคลากรให้มีทักษะการทำงาน ความรู้ ความสามารถในการตัดสินใจและความสามารถในการแก้ไขปัญหาที่สอดคล้องกับกระบวนการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มมากขึ้น ธุรกิจที่มีบุคลากรมีคุณภาพจะช่วยเสริมสร้างขีดความสามารถทางการแข่งขันให้แก่องค์กรได้ จากกรณีศึกษานี้ บริษัทมหาชนที่ประยุกต์ใช้กระบวนการซัพพลายเชนตามแบบจำลอง SCOR สามารถใช้เป็นแนวทางในการประเมินสมรรถนะของบุคลากรในซัพพลายเชนและจัดทำแผนพัฒนาบุคลากรให้บรรลุตามเป้าหมายของซัพพลายเชนและเกิดประสิทธิภาพสูงสุดได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทรัพย์สงวนบุญ ว., & ใฝ่ใจดี เ. (2019). การประเมินสมรรถนะบุคลากรซัพพลายเชน โดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลอง SCOR. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี, 3(3), 1–28. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/kkbsjournal/article/view/203346
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เทื้อน ทองแก้ว. (2562). สมรรถนะ (Competency) : หลักการและแนวปฏิบัติ. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

พนิดา วัชระรังษี. (2560). สมรรถนะและคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบการของผู้เรียนในหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยในเครือข่ายเบญจมิตร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 3(2), 116-126.

วรรณวิภา ไตลังคะ. (2553). การประเมินผลการปฏิบัติงานแบบ 360 องศา: ประโยชน์ ข้อจำกัด และปัจจัยแห่งความสำเร็จ. วารสารมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 2(2), 268-284.

สิริภักตร์ ศิริโท และวราภรณ์ มะลิวัลย์. (2556). การประเมินสมรรถนะบคุลากรสำนักทะเบียนและประมวลผล กรณีศึกษาสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 10(2), 41-60

American Production and Inventory Control Society. (2018). Supply chain operations reference model. Chicago: APICS.

Dario, R. (2016). Competency measurement model. Retrieve January 12, 2019, from https://q2016.ine.es/scientific-information/conference-programme/index.html

McMillan, D.C. (1973). Testing for competence rather than for "intelligence". American Psychologist, 28(1), 1-14.

Natalie Werbitski. (2012). A Competency Assessment Process. Retrieve January 12, 2019, from https://slideplayer.com/slide/12191068/