การศึกษาแนวคิดขงจื่อในมิติของความสุขจากคัมภีร์หลุนอี่ว์
คำสำคัญ:
ความสุข, ทฤษฎี P.E.R.M.A, ปรัชญาขงจื่อ, พุทธศาสนา, หลุนอี่ว์บทคัดย่อ
“乐เล่อ” (ความสุข) เป็นมโนทัศน์สำคัญที่มักปรากฏในคัมภีร์หลุนอี่ว์(论语)คัมภีร์อันทรงคุณค่าที่บันทึกการสนทนาระหว่างขงจื่อกับศิษย์ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิดขงจื่อในมิติของความสุขที่ปรากฏในคัมภีร์หลุนอี่ว์ โดยแบ่งเป็น 3 ประเด็น ได้แก่ 1.แนวคิดของขงจื่อในมิติของความสุข 2.ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบความสุขของขงจื่อกับองค์ประกอบของความสุขในทฤษฎี P.E.R.M.A ซึ่งเน้นทฤษฎีที่กล่าวถึงแนวคิดในการพัฒนาความสุขและสุขภาวะของมนุษย์ 3.ความสัมพันธ์ ระหว่างความสุขของขงจื่อกับหลักธรรมทางพุทธศาสนา งานวิจัยนี้ดำเนินการวิจัยโดยการศึกษาข้อมูลจากคัมภีร์หลุนอี่ว์ฉบับภาษาจีนกับฉบับภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า 1.มิติความสุขของขงจื่อ แบ่งออกเป็น 4 รูปแบบ ได้แก่ ความรื่นรมย์ในการศึกษา ความยินดีในการคบมิตรและอภัย ความสำราญใจในคุณธรรม และความอิ่มเอมใจในความสันโดษ 2. ตามทฤษฎี P.E.R.M.A พบว่า ทุกรูปแบบความสุขของขงจื่อที่ผู้วิจัยจำแนกมีองค์ประกอบของความรู้สึกและอารมณ์ด้านบวก (Positive Emotion) เป็นองค์ประกอบหลัก 3.จากการวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างมิติความสุขของขงจื่อกับหลักธรรมทางพุทธศาสนา พบว่า ความรื่นรมย์ในการศึกษาของขงจื่อสัมพันธ์กับหลักอิทธิบาท 4 ความยินดีในการคบมิตรและอภัยสัมพันธ์กับหลักพรหมวิหาร 4 ความสำราญใจในคุณธรรมสัมพันธ์กับหลักสัปปุริสธรรม 7 และหลักพรหมวิหาร 4 ความอิ่มเอมใจในความสันโดษ สัมพันธ์กับหลักสัปปุริสธรรม 7 ในข้อการรู้จักตนและการรู้ประมาณ จึงสรุปได้ว่า ขงจื่อยกย่องความสุขที่มีคุณธรรมเป็นพื้นฐาน ความสุขในการใช้ปัญญายอมรับความสันโดษ ความยินดีในการสร้างสัมพันธ์และให้อภัยผู้อื่น ซึ่งสอดคล้องกับหลักธรรมทางพุทธศาสนา และมีองค์ประกอบของการสร้างความสุขที่ยั่งยืนในทางจิตวิทยาเชิงบวก
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กองบรรณาธิการ. (2563, มกราคม). สุขในงาน เบิกบานในชีวิต เรียนรู้การทำงานอย่างมีความสุขด้วยหลักธรรม. วารสาร HR Society Magazine, 18(205), สืบค้น พฤศจิกายน 24, 2564 จาก https://bit.ly/3p4xuic.
เกสร มุ้ยจีน. (2559, ตุลาคม-ธันวาคม). การสร้างความสุขด้วยจิตวิทยาเชิงบวก. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 24(4), 673-681.
ญาณาธิป เตชะวิเศษ. (2558, ตุลาคม). ความหมายของ “ขบวนการขงจื๊อสมัยใหม่” The Meaning of New Confucianiam 现代新儒家的概念. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 8(2), 245-269.
ตนุภัทร โลหะพงศธร, และณัฐมน สุนทรมีเสถียร. (2021). ความสุขสร้างได้ เปลี่ยนชีวิตให้สุขใจอย่างยั่งยืน ด้วยจิตวิทยาเชิงบวกและแบบจำลอง PERMA. สืบค้น พฤศจิกายน 24, 2564. จาก https://bit.ly/3HLEI3r.
ทองแถม นาถจำนง, และปกรณ์ ลิมปนุสรณ์. (2551). ธรรมะขงจื๊อ: สอนคนให้เป็นคน. กรุงเทพฯ: ใบบัว.
นฤมล ราชบุรี. (2557, พฤษภาคม-สิงหาคม). สัปปุริสธรรม ๗: แนวคิดเชิงบูรณาการเพื่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างยั่งยืน. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 1(1), 185-196.
พระภัทธชาพงษ์ สิริภัทโท (ก่ำชัยภูมิ), พระสมพร ออนไธสง, และพระครูสุตภัทรธรรม (นนทชาติ เนื่องกระโทก). (2564, มกราคม-มีนาคม). ความสำคัญของการนําหลักธรรมในพระพุทธศาสนาไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น, 5(1), 279-286.
พระมหาวิเชียร สุธีโร. (2562, มกราคม-มิถุนายน). ความสุขในทัศนะของพระพุทธศาสนา. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สำนักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 4(1), 42-47.
พระมหาวีรยุทธ กุสลจิตฺโต, และพระมหามิตร ฐิตปญฺโญ. (2564, มกราคม-เมษายน). สันโดษ คือ องค์ธรรมแห่งการรู้จักพอ. Journal of Buddhist Education and Research: JBER, 7(1), 276-288.
สุดารัตน์ ตันติวิวัทน์. (2560, มกราคม). จิตวิทยาเชิงบวก: การพัฒนา การประยุกต์ และความท้าทาย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 9(1), 277-290.
สุพรรณี ไชยอําพร, และคมพล สุวรรณกูฏ. (2550, ตุลาคม). การสังเคราะห์ความสุขของมนุษย์ตามแนวคิดตะวันตก-ตะวันออกเพื่อการพัฒนาดัชนีชี้วัด. วารสารพัฒนาสังคม, 9(1), 118-156.
สุวรรณา สถาอานันท์. (2551). หลุนอี่ว์: ขงจื่อสนทนา. กรุงเทพฯ: บริษัท เอเซียแปซิฟิคพริ้นติ้ง จำกัด.
_______ (2562). หลุนอี่ว์: ขงจื่อสนทนา. กรุงเทพฯ: Openbooks.
สุวัฒน์ ทาสุคนธ์. (2559, มกราคม-มิถุนายน). ความคิดของขงจื่อเพื่อสังคมที่เป็นสุข. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์, 35(1), 65-88.
เสถียร โพธินันทะ. (2544). เมธีตะวันออก. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊คส์.
อมร ทองสุก. (2552). คัมภีร์หลุนอวี่ The Analects of Confucius คัมภีร์แห่งแดนมังกร (พิมพ์ครั้งที่ 2). ปทุมธานี: ชุณหวัตร.
อรพินทร์ ชูชม. (2559). โครงสร้างของความสุขและสุขภาวะในจิตวิทยาเชิงบวก. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 6(2), 1-7.
อันธิฌา แสงชัย. (2557). มิติสุนทรียศาสตร์ในจริยศาสตร์ขงจื่อ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Hill, Andy, &Together, Autism. (2020). The PERMA Model: A Scientific Theory of Happiness. Retrieved November 24, 2564 from https://bit.ly/3r7kf3a.
Jin, Yu. (2013). Confucius’s Idea of Happiness and Its Revelation for Contemporary College Students. Master thesis North China Electric Power University, China.
Li, Jinze. (2015, November). Confucius’ View of Happiness and Its Contemporary Value. Journal of Nanyang Normal University (Social Sciences), 14(11), 8-11.
Li, Zehou. (2004). Reading the Analects Today. (3rd ed.). Beijing: Longchang Weiye.
Liu, Qun. (2016). The analects of Confucius “music” in the aesthetic connotation analysis. Master thesis, Qinghai Normal University, China.
Zhu, Changliu. (2008, October). Confucius’ View of Happiness. Journal of Anqing Teachers College (Social Science Edition), 27(10), 42-44.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.