การบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง

ผู้แต่ง

  • พิชยา เจริญสุขใส -
  • เชาวฤทธิ์ เชาว์แสงรัตน์
  • รัชยา ภักดีจิตต์
  • สุพัตรา ยอดสุรางค์

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการ, องค์การสมรรถนะสูง, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

   บทความวิชาการเรื่องการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง พร้อมนำเสนอแนวคิด วิธีการ และการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง ผ่านมุมมองตามแนวคิดองค์การสมรรถนะสูง เพื่อให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการที่จะจัดทำบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามความเหมาะสม รวมทั้งเป็นการพัฒนาที่สำคัญโดยยึดหลัก “ภาครัฐของประชาชนเพื่อประชาชน และประโยชน์ส่วนรวม” การส่งเสริมการกระจายอำนาจและสนับสนุนบทบาทชุมชนท้องถิ่นให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยงานที่มีสมรรถนะสูง ตั้งอยู่บนหลักธรรมาภิบาล ในการที่จะจัดทำบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะ  จากการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง ควรอาศัยแนวคิดองค์การสมรรถนะสูง โดยการปรับปรุงและพัฒนาขีดความสามารถหลักขององค์กรอย่างต่อเนื่อง มีความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม และมีความสามารถตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมอย่างรวดเร็ว ซึ่งมีปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ประกอบด้วย 5 ประการ ได้แก่ คุณภาพการบริหารจัดการ เปิดเผยและเน้นการปฏิบัติ เน้นความยาวนาน พัฒนาต่อเนื่อง และคุณภาพบุคลากร เนื่องจากแนวคิดองค์การสมรรถนะสูง เป็นการพัฒนาการบริหารจัดการแบบบูรณาการในระยะยาว โดยการอำนวยความสะดวกในการบริการภาครัฐ เพื่อให้ประชาชนและผู้รับบริการทุกกลุ่มสามารถเข้าถึงได้โดยง่าย สะดวก รวดเร็ว โปร่งใส หลากหลายช่องทาง ตรวจสอบได้ไม่มีข้อจำกัดของเวลา พื้นที่ และกลุ่มคน รวมทั้งนำนวัตกรรมเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพลดค่าใช้จ่ายของประชาชน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2551, พฤษภาคม - สิงหาคม). องค์การสมรรถนะสูงกับความรับผิดชอบต่อสังคม. วารสารการจัดการภาครัฐและเอกชน, 12(2), 11-35.

ธนกิจ ยงยุทธ, พนมพัทธ์ สมิตานนท์, และนพพล อัคฮาด. (2564, มกราคม – มิถุนายน). การพัฒนาเพื่อมุ่งสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงของเรือนจำ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี. วารสารการบริหารปกครอง, 10(1), 474-497.

พเยาว์ อินทอง. (2560). การพัฒนาหน่วยงานภาครัฐสู่องค์การสมรรถนะสูง กรณีศึกษากรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงาน. สืบค้น มิถุนายน 22, 2565, จาก http://www3.ru.ac.th/mpa-abstract/index.php/abstractData/viewIndex/65.

วิษณุ เทพสินธพ. (2561, กรกฎาคม - ธันวาคม). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์, 2(2), 13-32.

ศรีสมบัติ นวนพรัตน์สกุล. (2554). แนวทางการพัฒนาเพื่อเป็นองค์กรสมรรถนะสูง กรณีศึกษาคณะเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (20) ประเด็น การบริการประชาชนและประสิทธิภาพภาครัฐ (พ.ศ.2561-2580). สืบค้น กรกฎาคม 6, 2565 จาก http://nscr.nesdc.go.th/master-plans/.

De Waal, A. A. (2007 March). The Characteristics of High Performance Organization. Business Strategy Series, 8(3), 179-185.

_______, A. A. (2012). What Makes a High-Performance Organizations. Seminar on HPO. London: Global Professional.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-04-24

รูปแบบการอ้างอิง

เจริญสุขใส พ. ., เชาว์แสงรัตน์ เ. ., ภักดีจิตต์ ร. ., & ยอดสุรางค์ ส. . (2023). การบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูง. Lawarath Social E-Journal, 5(1), 193–208. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawarathjo/article/view/260413